Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Πολλά γυμναστήρια και γυμναστές  δίνουν στα προπονητικά τους προγράμματα διάφορους εντυπωσιακούς τίτλους που παραπέμπουν σε εντυπωσιακά αποτελέσματα στην απώλεια λίπους.  Ένας όρος που ακούω συχνά στα γυμναστήρια είναι η περίφημη “ζώνη καύσης λίπους”, δηλαδή ένα εύρος καρδιακών παλμών που εκεί υποτίθεται βρίσκεται η μαγεία στην απώλεια λίπους.

fat zone

LOL!!

Γιατί αυτός ο όρος είναι ανόητος ; Γιατί η απώλεια λίπους πρέπει να μετριέται σε βάθος εβδομάδων, όχι σε μία περίοδο μερικών λεπτών. Το αν χάνετε περισσότερο ή λιγότερο λίπος σε 30 λεπτά δεν σημαίνει απολύτως τίποτα.

Όπως και να έχει οι άνθρωποι πιστεύουν την πραγματικότητα όταν είναι πιο ευχάριστη από την ψευδαίσθησή τους.

Γιατί όμως το να λέμε πως η γυμναστική κάνει το σώμα μας να καίει λίπος μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’ ότι λύνει;

Ο στόχος μίας πολύ πρόσφατης μελέτης ήταν να εξετάσει τον ρόλο που παίζει ο τίτλος που δίνουν οι γυμναστές στα διάφορα προγράμματα άσκησης, και αν ένας πιασάρικος ελπιδοφόρος τίτλος που παραπέμπει σε απώλεια λίπους θα αύξανε την κατανάλωση φαγητού μετά την γυμναστική σε σχέση με ένα χαμηλών τόνων τίτλο π.χ. “προπόνηση αντοχής”.

Τα αποτελέσματα;

Όπως αποδείχτηκε στην πράξη, σε άτομα που έχουν προβλήματα να αλλάξουν διατροφική συμπεριφορά, ο πιασάρικος τίτλος περί απώλειας λίπους τα έκανε να φάνε περισσότερο μετά την γυμναστική σε σχέση με έναν χαμηλό τόνων τίτλο.

Τι μπορείτε να κάνετε στη πράξη βασιζόμενοι στα ευρήματα αυτής της έρευνας;

Μην εντυπωσιάζεστε από πολλά υποσχόμενους τίτλους προγραμμάτων. Δεν υπάρχει ζώνη καύσης λίπους.

  Οι πιο γραμμωμένοι αθλητές και αθλήτριες δουλεύουν σε καρδιακούς παλμούς πολύ ψηλότερα από την υποτιθέμενη ζώνη καύσης λίπους.

Κάποιος να πει στον Cristiano πως πρέπει να ρίξει την ένταση στη προπόνησή του για να μπει στη Ζώνη Καύσης Λίπους.

Κάποιος να πει στον Cristiano πως πρέπει να ρίξει την ένταση στη προπόνησή του για να μπει στη Ζώνη Καύσης Λίπους.

 

Η απώλεια λίπους είναι κυρίως θέμα διατροφής, η γυμναστική είναι καταπληκτική ιδέα, μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια λίπους αλλά όσο και να γυμνάζεστε η διατροφή σας είναι σημαντικότερη.  Στο γυμναστήριο περνάτε 1-2 ώρες την μέρα, βρίσκεστε εκτός γυμναστηρίου 22-23 ώρες την μέρα, γι’ αυτό και δεν μπορείτε να διορθώσετε μία κακή διατροφή μέσω της άσκησης.

 

 

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Δεν έχει σημασία πόσο ωραία είναι η θεωρία σου ή πόσο έξυπνος είσαι. Αν δεν επαληθεύεται πειραματικά, είναι λάθος.

Richard Feynman, 1918-1988, Αμερικανός φυσικός 

O Richard Feynman

O Richard Feynman

 

Πολλοί υποστηρίζουν πως η διαλειμματική νηστεία δεν δουλεύει, πως μπορείς να χάσεις λίπος μόνο αν τρως κάθε 3 ώρες. Επίσης μία δημοφιλής άποψη είναι πως είναι αδύνατον να χάσεις λίπος και παράλληλα να δυναμώνεις.

Είναι σωστοί ; Επαληθεύονται αυτές οι απόψεις από την πραγματικότητα;

Οταν ήρθε σε εμένα τον προηγούμενο Απρίλιο, ο Λεωνίδας ήταν 103 κιλά, στο 1.73 ύψος. Δεν είχε δει τον εαυτό του με περισσότερα κιλά λίπος ποτέ.Ήταν κάτι περισσότερο από 32%. Ήταν θυμωμένος με τον εαυτό του αλλά είχε πάρει απόφαση να χάσει τα κιλά.  Τη πρώτη εβδομάδα έχασε κοντά στα 5 κιλά και πήρε πολύ θάρρος.

Τον παρότρυνα από τον πρώτο μήνα για να γυμναστεί, και όντως ξεκίνησε να γυμνάζεται. Η παρακάτω φωτογραφία είναι σχεδόν 2 μήνες αφού αρχίσαμε.  Του ζήτησα να μου βρει κάποια στα 103 κιλά αλλά δεν υπάρχει ούτε μία. Δεν είναι και πολύ περίεργο να είσαι στο υψηλότερο ποσοστό λίπους της ζωής σου και να μην έχεις πολλή όρεξη για να αποθανατίσεις αυτή τη στιγμή. Οπότε η πρώτη φωτογραφία που έχουμε είναι η παρακάτω:

 Τέλη Ιουνίου,  απ' όπου είναι και η φωτογραφία, έφτασε τα 90 κιλά.

Τέλη Ιουνίου, απ’ όπου είναι και η φωτογραφία, έφτασε τα 90 κιλά.

Στις 22 Αυγούστου ήταν 82.7 κιλά με 15.1% λίπος. Είχε αδυνατίσει αρκετά και φαινόταν ότι γυμνάζεται. Αρκετοί θα σταματούσαν σε αυτό το σημείο, όμως δεν ήθελε κάτι τέτοιο.Από τον Ιούνιο είχε γράφτεί στο Lift Gym στη Βάρη, όπου εκεί με τη καθοδήγηση του Γιώργου Δούζα θα πήγαινε τη γυμναστική του σε άλλο επίπεδο.

Το ίδιο κάναμε και με τη διατροφή. Από τα πρώτα πράγματα που λέω στους πελάτες μου είναι πως μπορούν να με δουν σαν ένα εργαλείο που έχει αρκετά μεγάλες δυνατότητες. Τους λέω πως αν θέλουν αυτό το εργαλείο να τους βοηθήσει να έρθουν στην καλύτερη τους φόρμα και να τη κρατήσουν, τότε αυτό είναι μέσα στις δυνατότητες του. Κάτι τέτοιο έγινε με τον Λεωνίδα.

8,7% λίπος στα 75 κιλά

8,7% λίπος στα 75 κιλά

 

Κι όμως είναι μόνο 2 κιλά πάνω από το ύψος του και σε αυτή τη φωτογραφία.

Κι όμως είναι μόνο 2 κιλά πάνω από το ύψος του και σε αυτή τη φωτογραφία.

Κάποια πράγματα που είναι άξια αναφοράς που ίσως σας βοηθήσουν και εσάς:

  • Για πολλές ημέρες η διατροφή είχε την μορφή διαλειμματικής νηστείας.
  • Δεν πήρε ποτέ κανένα απολύτως συμπλήρωμα, πέραν μίας καθαρής πρωτεΐνης, και αυτό όχι από την αρχή.  Σε όλη την πορεία δεν θυμάμαι καν να αρρώστησε.
  •  Δεν στερήθηκε τίποτα,  ακόμα και αλκοόλ, που πολλοί ειδικοί το απαγορεύουν δια ροπάλου. Έπεσε από τα 15% στο 8,7% λίπος με μία διατροφή που περιείχε μελομακάρονα. (Προφανώς δεν ήταν ο κορμός της διατροφής)
  • Η προπόνηση του ήταν 3-4 φορές την εβδομάδα, περιελάμβανε λίγες επαναλήψεις και πολλά κιλά, ελεύθερα βάρη, και διαρκούσε αρκετές φορές πάνω από 1 ώρα. Νομίζω ότι όσοι διαδίδουν ότι οι προπονήσεις πρέπει να κρατούν 60 λεπτά ή λιγότερο, πρέπει να το ξανασκεφτούν.
  • Τα αποτελέσματα του Λεωνίδα ίσως φανούν σε κάποιους πολύ εντυπωσιακά, αλλά είναι αρκετά αναμενόμενα για έναν άνδρα, και από πλευράς μυικής ανάπτυξης και από πλευράς γράμμωσης. Για έναν άνδρα 2-3 κιλά πάνω από το ύψος του σε βάρος με μονοψήφιο ποσοστό λίπους είναι κάτι πολύ εφικτό. Για γυναίκες δεν μπορώ να έχω άποψη για το τι είναι εφικτό γιατί σπάνια προπονούνται με βάρη μακροχρόνια οπότε δεν ξέρω ως πού μπορεί να φτάσει η μέγιστη φυσική μυική ανάπτυξη.
  • Ένα δύσκολο σημείο της διαδικασίας της γράμμωσης είναι το σημείο όπου ένας άνδρας είναι 2-7 κιλά μακριά από το να πέσει σε μονοψήφιο ποσοστό λίπους και να δει τους κοιλιακούς του. Εκεί ούτε είναι γραμμωμένος, αλλά αρχίζει να φαίνεται αισθητά λιγότερο σωματώδης φορώντας συγκεκριμένα ρούχα (που κρύβουν την κοιλιά αλλά αναδεικνύουν τους ώμους).  Σε εκείνο το σημείο μπορεί εύκολα να τα παρατήσει γιατί νομίζει ότι έχασε μυικό ιστό και να ξαναρχίσει να τρώει.
  • Όπως αποδείχτηκε για άλλη μία φορά, είναι δυνατόν να βάζουμε μυική μάζα ενώ χάνουμε λίπος.
  • Ίσως το πιο σημαντικό: Δεν ακολούθησε 100% κατά γράμμα το πρόγραμμα της διατροφής του.

Ευχαριστώ πολύ τον Λεωνίδα για τις φωτογραφίες που μου παραχώρησε και την άψογη συνεργασία που είχαμε και έχουμε.  Το σημαντικό είναι πως εδώ και 10 μήνες δεν βελτίωσε μόνο την εμφάνισή του αλλά και την ποιότητα ζωής του.  Το να πας στο 8% λίπος και να τρως αγγουράκι με τόνο σε νερό κάθε 3 ώρες είναι κάτι που το έχουν κάνει αρκετοί άνθρωποι, αλλά οδηγεί σε ακόμα χειρότερη ποιότητα ζωής.

Το να έχεις ένα ωραίο σώμα και να μην μπορείς να το χαρείς είναι μία αρρωστημένη κατάσταση. Ίσως γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να ακολουθήσει τέτοιες διατροφές για πολύ καιρό. Άνθρωποι που έρχονται στο γραφείο πολλές φορές μου λένε το εξής: ” Ακολούθησε τη Χ δίαιτα που είχε 5-6 γεύματα την μέρα και δούλεψε αλλά κάποια στιγμή κουράστηκα και τα παράτησα”. Τους επαναλαμβάνω ότι είπαν,όχι με έμφαση στο “δούλεψε” αλλά μετά από αυτό. Τους εξηγώ ότι στην ουσία αυτό που έκαναν δεν δούλεψε. Η καλύτερη διατροφή είναι αυτή που που μπορούμε να την κάνουμε μακροχρόνια.

 

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

 

“Όταν μελετάς οποιοδήποτε θέμα, ή οποιαδήποτε ιδέα, ρώτα τον εαυτό σου μόνο το εξής: Ποια είναι τα δεδομένα, και ποια αλήθεια προκύπτει από αυτά τα δεδομένα. Μην αφήσεις ποτέ τον εαυτό σου να υποκύψει, είτε σε αυτό που θα ήθελες να πιστέψεις, είτε σε αυτό που πιστεύεις πως θα είχε θετικές επιδράσεις στην κοινωνία αν γινόταν πιστευτό, μονάχα κοίτα με σιγουριά ποια είναι τα δεδομένα.”

Bertrand Russel, μαθηματικός

 

Το ανθρώπινο είδος είναι εκ φύσεως παμφάγο,  με μία μεγάλη τάση για την προσθήκη κρέατος στην διατροφή του. Η ιστορική διαδρομή της δαιμονοποίησης του κρέατος στην δυτική κουλτούρα έχει ελληνικές ρίζες, με τον Πυθαγόρα να έχει ένα ιδιαίτερο θέμα με το κρέας, τα ψάρια αλλά και τα όσπρια. Οι διατροφικές του πεποιθήσεις του σοφού αυτού ανθρώπου πρέπει να κριθούν στο μέτρο της εποχής, και δεδομένου των τότε διαθέσιμων πληροφοριών. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο Έλληνες σοφοί της εποχής να διατυπώνουν απόψεις που δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Για παράδειγμα ο Αριστοτέλης, θεωρούσε πως οι γυναίκες έχουν λιγότερα δόντια από τους άνδρες. Το να είσαι σοφός δεν σημαίνει ότι λες πάντα σοφίες.

Μετέπειτα η χορτοφαγία υιοθετήθηκε από ζηλωτές Χριστιανούς και από άλλες θρησκείες. Συχνά η χορτοφαγία συνοδευόταν και με άλλους σαδιστικούς περιορισμούς της απόλαυσης, όπως την αποχή από το σεξ. Αν και τελευταία ακολουθείται και από άθεους (συνήθως αναρχοκομμουνιστές), η χορτοφαγία στις ρίζες της είναι ένα θρησκευτικό και κοινωνικό φαινόμενο.

veganarchist

Δεν είναι τυχαίο που όλες οι μεγάλες θρησκείες έχουν κάποια μορφή περιορισμού κρέατος,  παράλληλα με άλλες εξωφρενικές διατροφικές συστάσεις: Κάτι που αποσιωπάται στην Βίβλο είναι η δέκατη εντολή:  “Δεν θα ψήσεις κατσικάκι, που ακόμα θηλάζει το γάλα της μητέρας του. “  Στον Ιεζεκιήλ διαβάζουμε πως ο Θεός δίνει εντολή   (δίνει την συνταγή για την ακρίβεια) στους πιστούς να φάνε ψωμί με ανθρώπινα περιττώματα.

ezekielbread_ad

Παρ΄όλα αυτά, οι άνθρωποι συνεχίζουν να ακολουθούν διατροφικές διδαχές που πηγάζουν από φόβους και δεισιδαιμονίες. Όσον αφορά το κρέας, πέραν ότι αυτή η απαγόρευση μείωνε τους τσακωμούς μεταξύ των χωρικών για την ιδιοκτησία των ζώων, ενδέχεται ο περιορισμός του κρέατος, και η μείωση στην μυϊκή μάζα των πολιτών, να ήταν μία μορφή εθελοντικού αφοπλισμού τους, με στόχο τον ευκολότερο έλεγχό  σε μία ενδεχόμενη εξέγερση. Το τελευταίο απ’ όσα έγραψα, είναι μία προσωπική μου άποψη, για την οποία μπορεί να κάνω λάθος αλλά θα προσπαθήσω να την τεκμηριώσω αργότερα σε αυτές τις γραμμές.

Στους πιο σύγχρονους καιρούς, η χορτοφαγία προωθήθηκε ως διατροφική πανάκεια από έναν ψυχωτικό και διεστραμμένο σεξουαλικά θρησκόληπτο ονόματι John Harvey Kellog. Ο Kellog, πέραν της αδιάσειστης πεποίθησής του πως η χορτοφαγία θεραπεύει τα πάντα,  πίστευε πως κάθε φορά που μία γυναικά διεγείρεται σεξουαλικά πρέπει να ρίχνει φαινόλη στην κλειτορίδα της,  ενώ η αντίστοιχη “θεραπεία” για τα αγόρια ήταν η περιτομή χωρίς αναισθητικό.

tumblr_mghgt6rLfR1ro90h2o1_400

Salma Hayek στο From Dusk till Dawn. O Kellog ίσως της έδινε φορμόλη σε αυτή τη σκηνή

Αφού είδαμε από ποιους ανθρώπους ακολουθήθηκε και σε τι ιστορικό πλαίσιο, το μόνο που θα κάνω είναι να παραθέσω μερικά επιστημονικά δεδομένα που έχουν προκύψει από την χορτοφαγία, τα οποία θα τα αφήσω στην κρίση του αναγνώστη.

  Η “σημαία”  πολλών χορτοφάγων είναι η μελέτη της Κίνας από τον Campbell. Η μελέτη αυτή  “μαγειρεύτηκε” κατάλληλα ώστε ο Campbell μετά να πουλήσει το ομώνυμο βιβλίο του. Δυστυχώς για τον Campbell, η (πρώην ωμοφάγος) Denise Minger απέδειξε πως τα συμπεράσματα της έρευνας είναι τελείως λάθος.

Αξίζει επίσης να γίνει αναφορά στην   μελέτη της ομάδας της Σαρρή, η οποία εξέτασε την επίδραση της θρησκευτικής νηστείας στα λιπίδια και στο βάρος. Η μελέτη αυτή υποτίθεται ότι μελετούσε την επίδραση της θρησκευτικής νηστείας σε σχέση με μία παμφαγική διατροφή. Χώρισε δύο ομάδες, η μία απαρτιζόταν από άτομα  που νήστευαν και η άλλη από άτομα που ακολουθούσαν μία παμφαγική διατροφή. Ως εδώ καλά. Μόνο που μόνο το 7% της ομάδας των χορτοφάγων κάπνιζε, σε αντίθεση με το 55% της ομάδας των ανθρώπων που έτρωγαν κρέας. Δεν τελειώνει εδώ. Η ομάδα που νήστευε έκανε και μία δουλειά με πάρα πολύ χαμηλό ποσοστό ευθύνης και πολύ υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας:  Αποτελούνταν από παπάδες και καλόγριες. Είναι γνωστό πως το άγχος που έχει κανείς στην καθημερινότητα του μπορεί να επηρεάσει ιδιαίτερα τις διατροφικές του συνήθειες.  Φυσικά, η έρευνα καταλήγει στο ότι η θρησκευτική νηστεία κάνει καλό, παραβλέποντας τους ασήμαντους παράγοντες που προανέφερα.

Ας πάω τώρα στις έρευνες που δεν είναι μαγειρεμένες και δεν χαϊδεύουν τα αυτιά των χορτοφάγων:

  • Αρχίζοντας με την μακράν πιο ήπια παρενέργεια της χορτοφαγίας, έχει αποδειχτεί πως μία χορτοφαγική διατροφή μπορεί να προκαλέσει μείωση στην παραγωγή κολλαγόνου στις γυναίκες.
  • Μία έρευνα  που έγινε σε παιδιά που οι γονείς τους τα είχαν να ακολουθούν χορτοφαγικές διατροφές, παρατηρήθηκαν χαμηλά επίπεδα των βιταμινών Ε και D.
  •  Οι παραισθήσεις είναι συνήθως αποτέλεσμα λήψης ψυχότροπων ουσιών αλλά μπορούν να προκληθούν και από ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, κάτι που συναντάται συχνά σε χορτοφάγους. Στην αναφορά του περιστατικού, περιγράφεται η δυσκολία των γιατρών να μπορέσουν να διαγνώσουν την αιτιολογία του συμπτώματος σε μία χορτοφάγο.
  • Όπως μας περιγράφει αυτή η έρευνα,   ένας  διαβητικός τύπου Ι , αλλά κατά τα άλλα απολύτως υγιής, 19χρονος που ακολουθούσε μία ωμοφαγική/χορτοφαγική διατροφή και παράλληλα κατανάλωνε προϊόντα σόγιας διαγνώστηκε με υπογοναδισμό. Υπογοναδισμός είναι η κλινική κατάσταση που τα επίπεδα τεστοστερόνης είναι κατώτερα του φυσιολογικού με ότι αυτό συνεπάγεται για την υγεία, την μυϊκή μάζα, την ψυχολογία και την σεξουαλική δραστηριότητα.  Σκεφτείτε πόσο υπάκουος και εύκολα χειραγωγίσιμος από παμφάγους στρατιώτες θα ήταν ένας πληθυσμός χορτοφάγων χορτοφάγων χωρικών με επίπεδα τεστοστερόνης κάτω του φυσιολογικού.
  • Όπως είδαμε, η χορτοφαγία πολλές φορές δημιουργεί βλάβες στο νευρικό σύστημα που συνήθως είναι αναστρέψιμες.  Δυστυχώς για ένα Ιταλό 57 ετών που ήταν επί 13 χρόνια χορτοφάγος κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Σύμφωνα με την σχετική αναφορά περιστατικού, ο Ιταλός έπαθε οξεία συνδυασμένη εκφύλιση του νωτιαίου μυελού, και έμεινε παράλυτος από την μέση και κάτω.
  • Μία συχνή αιτιολόγηση των χορτοφαγικών διατροφών είναι η ρύθμιση της ισορροπίας οξέων βάσεων στο αίμα. Κάτι που μέχρι πρότινος δεν υπήρχε επιστημονική απόδειξη ότι στέκει. Τώρα τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, αφού ένας “φρουτοφάγος” (fruitarian)  διαγνώστηκε με κετοξέωση, με άλλα λόγια είχε υπερβολικά όξινο pH στο αίμα του, τόσο όξινο που παραλίγο να πεθάνει.
  • Σύμφωνα με μία πολύ πρόσφατη έρευνα ένα μωρό 5 μηνών διαγνώστηκε με ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 (συχνότατη σε χορτοφάγους) λόγω της χορτοφαγικής διατροφής που ακολούθησε η μητέρα του. Η διατροφική κακοποίηση μέσω της επιβολής της χορτοφαγίας σε ένα μωρό είναι κάτι αρκετά συχνό.
  • Σύμφωνα με μία  ιδιαίτερα πρόσφατη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, η χορτοφαγία μπορεί να αυξήσει το ρίσκο για επιδείνωση της πνευματικής λειτουργίας.
  • Ερευνητές από το τμήμα Ψυχολογίας του University of North Carolina, σε μία έρευνα που διεξάχθηκε το 2012,  συνέκριναν γυναίκες χωρίς διατροφικές διαταραχές και γυναίκες με διατροφικές διαταραχές. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν πως οι γυναίκες που είχαν διατροφικές διαταραχές ήταν πως η χορτοφαγία εμφανίζονταν  παράλληλα με την διατροφική διαταραχή σε πολλές των περιπτώσεων.
  • Άλλη μία έρευνα από το εργαστήριο Διατροφής του πανεπιστημίου Louis Pasteur στη Γαλλία έδειξε πως η χορτοφαγία μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό (σε μη κλινικό επίπεδο), υψηλά επίπεδα ομοκυστείνης (συσχετίζονται με καρδιοπάθεια) και να προκαλέσει την εναπόθεση πλάκας στα αγγεία.
  • Όσον αφορά την οστεοπόρωση, η χορτοφαγία φαίνεται να την επιταχύνει, και αυτό δεν είναι έκπληξη γιατί τα κόκαλα χρειάζονται πρωτεΐνη και ασβέστιο.  Μία μελέτη που δημοσιεύτηκε στην European Journal of Clinical Nutrition έδειξε πως οι ηλικιωμένες γυναίκες που ακολουθούσαν χορτοφαγική δίαιτα είχαν μεγαλύτερη απώλεια οστικής πυκνότητας σε σχέση με όσες έτρωγαν κρέας. Τα ίδια αποτελέσματα υπήρχαν και σε άλλες έρευνες όπως εδώ.

Το ηθικό ζήτημα

Η ηθική είναι κάτι ιδιαίτερα ρευστό. Κάτι που σήμερα θεωρείται ανήθικο μπορεί αύριο να θεωρείται ηθικό. Η δική μου ηθική πυξίδα μπορεί να συνοψιστεί στα λόγια του Δημήτρη Λιαντίνη:

“Να υπάρχεις ελληνικός δηλώνει τέσσερες τρόπους συμπεριφοράς.

Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από την φύση. Όχι την αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων.

Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης. Όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων.

Ότι αποθεώνεις την εμορφιά. Γιατί η εμορφιά είναι δυνατή σαν το νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου.

Και κυρίως αυτό.. Ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πως αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν. “

Επίσης αξίζει πραγματικά να δείτε και το αφιέρωμα της εξαιρετικής σειράς Penn and Teller: Bullshit

Συμπέρασμα

Η χορτοφαγία στηρίζεται στον φόβο και στην ημιμάθεια. Απολαμβάνει μίας απίστευτα αδικαιολόγητης ασυλίας αφού υποστηρίζεται από θρησκευτικές και πολιτικές ιδεολογίες. Χορτοφαγία συναντά κανείς και σε εθνικιστικά πλαίσια, λόγω αρχαιολαγνίας, αλλά και σε οικολόγους και  αναρχοκομμουνιστές. Αν η χορτοφαγία δεν είχε τόσο βαθιές ρίζες και τόσους προστάτες και ζηλωτές, μπορεί και να είχε αναγνωριστεί ως διατροφική διαταραχή. Από προσωπικές παρατηρήσεις, αρκετοί χορτοφάγοι διακατέχονται από το “σύνδρομο του Μεσσία”. Ενδέχεται οι διατροφικές τους συνήθειες, που όπως είδαμε δεν είναι ότι καλύτερο για το νευρικό σύστημα, να  ταΐζουν ακόμα περισσότερο τις εμμονές τους και κάπως έτσι να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Όπως και να έχει, αν κάποιος είχε πάθει υπογοναδισμό, υπέφερε από παραισθήσεις ή είχε μείνει παράλυτος από την μέση και κάτω από μία παμφαγική διατροφή οι χορτοφάγοι θα είχαν χαλάσει τον κόσμο να διατυμπανίζουν πόσο υγιεινή είναι η διατροφή τους, πόσο καθαρή είναι η ιδεολογία τους, πόσο δίκιο είχε τελικά ο Πυθαγόρας και ο Μαρξ, και φυσικά θα έριχναν την ευθύνη στο κρέας.  Δεν ξέρω πόσο ηθική είναι μία διατροφή που μπορεί να σε αφήσει αδύναμο να προστατεύσεις τον εαυτό σου και τα αγαπημένα σου πρόσωπα, που μπορεί να βλάψει το παιδί σου και να προκαλέσει οστεοπόρωση στη γιαγιά και στο παππού σου.

 

Κάνει η χορτοφαγία καλό;  Είναι ηθική;  Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα εδώ.

 

 

Διαβάστε επίσης

Το μεγάλο φιάσκο της αποτοξίνωσης

Απεργία πείνας: Η επιβίωση στην ασιτία

Θρησκεία και διατροφή: Η περίπτωση του χοιρινού

 

Προτεινόμενα βιβλία

The Vegeatarian Myth

 Animals in the Third Reich: Pets, Scapegoats and the Holocaust

Δημήτρης Λιαντίνης – Γκέμμα

 

 

Aπό τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης αλλά και στην εποχή της παραπληροφόρησης. Ο κόσμος κατακλύζεται από παραπληροφόρηση καθημερινά, και το μεγαλύτερο της μέρος έχει στόχο να τον φοβίσει και να τον αποπροσανατολίσει. Δεν πρόκειται για καμία θεωρία συνωμοσίας. Πολλά προιόντα ή υπηρεσίες δεν έχουν λόγο ύπαρξης, και οι πωλήσεις τους βασίζονται στην παραπληροφόρηση, και στην καλλιέργεια φόβων.  Πάρα πολλές διαφημίσεις τροφίμων ποντάρουν στην παραπληροφόρηση και στην καλλιέργεια φόβων.

Κανείς δεν μπαίνει στο κόπο να επαληθεύσει αν η πληροφορία που μόλις διάβασε βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, και αν ναι, ποια ακριβώς είναι αυτά. Για παράδειγμα, μία ουσία που προκαλεί καρκίνο σε ποντίκια δεν σημαίνει ότι προκαλεί καρκίνο σε έναν άνθρωπο, ιδιαίτερα όταν η δοσολογία αλλάζει.  Επιπλέον, κάθε εβδομάδα ακούμε για κάποια νέα “φυσική θεραπεία” για τον καρκίνο. Έχω ακούσει πολλές ιστορίες ανθρώπων που ξόδεψαν τα λεφτά τους σε τσαρλατάνους που τους πουλούσαν ματζούνια ή συμπληρώματα διατροφής για να θεραπεύσουν τον καρκίνο τους. Κάποιες φορές μάλιστα, δεν ζητούσαν χρήματα, αλλά δεν αρνούνταν τα πανάκριβα δώρα. Ποιοι είναι αυτοί που την πάταγαν; Έξυπνοι άνθρωποι, που όμως ποτέ δεν μπήκαν στο κόπο να ζητήσουν από τον εκάστοτε “ειδικό” τα επιστημονικά δεδομένα στα οποία στηρίζονται οι απόψεις του.

educ

Τελικά τι γίνεται; Ποιον να πιστέψει κανείς; Υπάρχουν συγκεκριμένα τρόφιμα που προκαλούν καρκίνο; Αυτό το ερώτημα αποφάσισε να απαντήσει η έρευνα του πολύ σπουδαίου Έλληνα επιστήμονα Γιάννη Ιωαννίδη και του συνεργάτη του, JD Schoenfeld, για λογαριασμό του ογκολογικού τμήματος της ιατρικής σχολής του Harvard.  Η έρευνα των Iωαννίδη και Schoenfeld  εξέτασε το αν και κατά πόσον η κατανάλωση κάποιων συνηθισμένων τροφών και  λιγότερο συνηθισμένων συστατικών, συσχετίζονται με την πιθανότητα να νοσήσει ένας άνθρωπος από καρκίνο. Πιο συγκεκριμένα αυτές ήταν:

 Λεμόνι,  αλάτι, αλεύρι, βούτυρο, πάπια, καρότο, γάλα, καφές, μπέικον, πατάτα, αστακός, κρασί, ζάχαρη, μοσχαρίσιο κρέας,  μανιτάρια , τυρί, μουστάρδα,  μπιζέλια, ελιές χοιρινό, αρνί, πατσάς, ξηροί καρποί, μοσχοκάρυδο, σέρι, καλαμπόκι, δάφνη, κανέλλα, φύλλα δάφνης, γαρίφαλο, τσάι, καγιέν, ρούμι, μέλασσα βανίλια, αμύγδαλα, μαγειρική σόδα, αγριοκάρυδα, θυμάρι, σταφίδες, πορτοκάλι, πιπέρι και ψωμί.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης. Αμφισβητεί τα πάντα στην σύγχρονη ιατρική. Respect.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης. Από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιστήμονες που έχουν ζήσει. Μαύρη ζώνη στην αμφισβήτηση των ιατρικών ευρημάτων. Respect.

Προτού δούμε τα αποτελέσματα θα παραθέσω ένα απόσπασμα από την έρευνα,  που κατά την γνώμη μου θα πρέπει να είναι στην πρώτη σελίδα όλων των πανεπιστημιακών βιβλίων που είναι σχετικά με υγεία και διατροφή:

” Η διατροφική επιδημιολογία  είναι ένα πολύτιμο πεδίο, που μπορεί να αναγνωρίζει αναστρέψιμους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τη διατροφή. Παρ’ όλα αυτά η αντικειμενικότητα των μελετών, σε αυτό και τα υπόλοιπα επιστημονικά πεδία,  υπόκειται σε προκαταλήψεις και πολώσεις  που πιέζουν προς την δημοσίευση ή προς άλλες κατευθύνσεις, είτε μιλάμε για την πίεση για να είναι η μελέτη άξια δημοσίευσης, στην οποία τα “αρνητικά” αποτελέσματα υποεκτιμούνται και δεν αναφέρονται (δικό μου σχόλιο: Με άλλα λόγια τα αποτελέσματα που δεν προκαλούν κάποια ανησυχία για κάποιο συστατικό ή φαγητό  “θάβονται” αθόρυβα) . Συστατικά που έχουν την φήμη του “ανθυγιεινού” μπορεί να δαιμονοποιηθούν, οδηγώντας σε περαιτέρω έλλειψη αντικειμενικότητας στο σχεδιασμό, στην εκτέλεση και στην περιγραφή των ερευνών. Μερικές μελέτες που μπορεί  να είναι οριακές στο να πληρούν τα κριτήρια για να έχουν στατιστική σημασία μπορεί να έχουν πλαστά αποτελέσματα, ειδικά όταν υπάρχει μεγάλη διαφοροποιήση στην ανάλυση, στην επιλογή των διαφορών, και στην περιγραφή τους. “

 Τι βρήκαν οι ερευνητές μας; Βρήκαν πως μπορείτε να τα φάτε χωρίς να ανησυχείτε για το αν θα πάθετε καρκίνο.

Επειδή πολλοί συνομωσιολάγνοι θα στραφούν σε προσωπικές επιθέσεις στους ερευνητές  πως έκαναν την έρευνα για να συγκαλύψουν διάφορες συνωμοσίες, καλό είναι να πούμε μερικά πράγματα για αυτούς. Η΄ μάλλον για τον έναν, γιατί τον άλλον δεν ξέρω τίποτα αλλά δεν έχει σημασία. Δεν έχει σημασία γιατί ο Ιωαννίδης είναι πραγματικά τόσο αξιόλογος. Αν δεν ξέρετε τον Ιωαννίδη, μπορείτε να διαβάσετε ένα δείγμα γραφής του εδώ.  Το μόνο που δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς είναι πως είναι κάποιος με “εντεταλμένη υπηρεσία” αφού στις εργασίες του έχει επανειλημμένα κάνει κριτική στον τρόπο που οι φαρμακευτικές προσεγγίζουν τους γιατρούς, στην αντικειμενικότητα των ερευνών και στην εμπλοκή των οικονομικών συμφερόντων στα συμπεράσματα της κάθε έρευνας, αλλά ακόμα και στην χρησιμότητα των συνεδρίων. Η πραγματικά ρηξικέλευθη εργασία του είναι το “Why most  Published research findings are false” , και είναι η πιο πολυδιαβασμένη εργασία στην επιστημονική εφημερίδα Plos Medicine.

Μπορούμε να πούμε πως  από διατροφική άποψη η εποχή που ζούμε είναι μακράν η καλύτερη της ανθρωπότητας. Για πρώτη φορά στην ιστορία τόσοι πολλοί άνθρωποι έχουν εύκολη πρόσβαση σε φαγητό και μπορούν να ζήσουν τις οικογένειές τους με αυτό. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας το φαγητό είναι τόσο νόστιμο και ασφαλές για κατανάλωση.  Έχουμε πράγματα τα οποία μέχρι πριν 150 χρόνια ήταν ασύλληπτα. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας επιβίωναν την περίοδο της Κατοχής με 600 θερμίδες την μέρα και εμείς  τρώμε τις θερμίδες που θα έτρωγαν 4 μέλη μίας οικογένειας μαζί μέσα σε μία μέρα. Γκρινιάζουμε υπερβολικά πολύ για τις ανέσεις που έχουμε και γινόμαστε υπερβολικά εμμονικοί για θέματα που δεν έχουμε την στοιχειώδη επάρκεια γνώσεων για να αξιολογήσουμε τις πληροφορίες που διαβάζουμε.

hypochondriac-roomie-spray

Όλη αυτή η κουλτούρα φόβου του υγιεινισμού και της υποχονδρίασης δεν έπεσε από τον ουρανό. Έχει καλλιεργηθεί συστηματικά εδώ και χρόνια από διάφορες πηγές πληροφόρησης.  Δεν είναι τυχαίο πως υπάρχουν εκπομπές με τίτλους όπως  “Όλα για για την υγεία μου”  και “Υγεία πάνω απ’ όλα”.

Όπως γράφει ο David Friedman στο βιβλίο του “The Machinery of Freedom: “Ο άνθρωπος που λέει, όπως σχεδόν όλος ο κόσμος, πως η ανθρώπινη ζωή έχει άπειρη αξία, που δεν μετριέται με νούμερα, διαδίδει χονδροειδείς, και ενδεχομένως δημοφιλείς, ανοησίες. Αν το εφάρμοζε αυτό στην ζωή του, δεν θα περνούσε απέναντι τον δρόμο, ακόμα και για να επισκεφτεί τον γιατρό του, ή να δουλέψει για να επιβιώσει. Θα έτρωγε το πιο φτηνό, και πιο θρεπτικό φαγητό που θα μπορούσε να βρει διαθέσιμο, θα ζούσε σε ένα μικρό δωμάτιο, εξοικονομώντας έτσι χρήματα για να κάνει συχνές επισκέψεις στους καλύτερους γιατρούς. Δεν θα έπαιρνε ρίσκα, δεν θα υπέκυπτε σε καμία πολυτέλεια, και θα ζούσε πολλά χρόνια. Αν το λέτε ζωή αυτό.  Αν ένας άνθρωπος πίστευε πραγματικά πως οι ζωές των άλλων έχουν άπειρη αξία, θα ζούσε μία ασκητική ζωή, βγάζοντας όσα περισσότερα χρήματα μπορεί, και θα ξόδευε ότι δεν του ήταν τελείως απαραίτητο σε ανθρωπιστική βοήθεια, σε έρευνες για ανίατες ασθένειες και παρόμοιες εθελοντικές δραστηριότητες.”

Όπου υπάρχει προσφορά υπάρχει ζήτηση και αυτό δείχνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων ανησυχεί υπερβολικά για την υγεία του. Είναι ξεκάθαρο πως δεν βάζουμε την υγεία μας πάνω απ’ όλα, παρ’ όλα αυτά εξελισσόμαστε σε μία κοινωνία ευκολόπιστων υποχόνδριων.

 Διαβάστε επίσης

Τέλος στις χημειοθεραπείες;

Από τον Ανδρέα Ζουρδό,  Διαιτολόγο-διατροφολόγο

(*Το άρθρο αυτό φαίνεται μεγάλο, και είναι μεγάλο, αλλά στο τέλος του θα έχετε ωφεληθεί πάρα πολύ από αυτό. Στο τέλος του άρθρου θα έχετε καταλάβει αν πρέπει να τρώτε πολλά και συχνά γεύματα, πρωινό και γενικά θα σας βοηθήσει να βελτιώσετε αισθητά την διατροφή σας.)

Ένας από τους πιο διαδεδομένους περιαστικούς μύθους που κυκλοφορούν είναι πως όταν μιλάμε για μία υγιεινή διατροφή πρέπει οπωσδήποτε τα γεύματα να είναι συχνά. Οι δικαιολογίες  που δίνονται γι’ αυτήν την άποψη είναι αρκετά λογικοφανείς, η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό είναι πως κρατούν το μεταβολισμό ψηλά  και πως το σώμα δεν πέφτει σε “starvation mode ” μην μπορώντας να κάψει περισσότερο λίπος . starvation mode

Ομολογώ ότι και εγώ, πριν από αρκετό καιρό , είχα μυηθεί σε αυτά τα δόγματα και τα ακολουθούσα πιστά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον ψυχαναγκασμό του να κοιτάω το ρολόι μου ώστε να μην περάσει η ώρα για το επόμενο γεύμα και δεν το καταλάβω.Φυσικά, κάνοντας αρκετή έρευνα και πειραματισμό κατάλαβα πως  απόδειξη για όλους αυτούς τους ισχυρισμούς δεν υπάρχει. Όμως, παρά το τι υποστηρίζουν οι διατροφικοί Ναζί,  ο οργανισμός μας δεν είναι τόσο εύθραυστος.Έχοντας αυτά υπόψιν δεν υπάρχει τίποτε το λάθος με το να κάνουμε συχνά και μικρά γεύματα αλλά αν παρ’ όλα αυτά για κάποιο λόγο δεν φάμε για μερικές ώρες  ο μεταβολισμός πιθανότατα θα αυξηθεί.

Τι είναι αυτό που λέμε “διαλειμματική νηστεία”; Τα άτομα που ακολουθούν διαλειμματική νηστεία περιμένουν συνήθως  16-20  ώρες για να κάνουν ένα και μοναδικό γεύμα ή  2 μέσα σε ένα διάστημα 4-5 ωρών. Φυσικά κάποιες από αυτές κοιμούνται. Τις υπόλοιπες μπορεί να είναι στον χώρο εργασίας τους οπότε η διαλειμματική νηστεία μπορεί να είναι βολική λύση για περιπτώσεις ανθρώπων που δεν ευχαριστιούνται το φαγητό στην δουλειά. Αυτό μπορεί να συμβαίνει είτε λόγω του αγχωτικού περιβάλλοντος, είτε λόγω της παρουσίας του εργοδότη,  ή εν τέλει δεν θέλουν να μοιράζονται με τους συνεργάτες τους το ότι άλλαξαν διατροφικές συνήθειες ή πως θέλουν να χάσουν λίπος.

Αν τα άτομα που ταιριάζουν με την παραπάνω περιγραφή μπορούν να δείξουν μία σχετική σύνεση στο μοναδικό γεύμα της διαλειμματικής νηστείας τότε αυτή η μέθοδος είναι συμβατή με αυτούς. Η διαλειμματική νηστεία είναι μία μέθοδος περιορισμού θερμίδων στην οποία συνήθως υπάρχει ένα κύριο γεύμα μέσα στην μέρα.  Παρά τις ημιμαθείς Κασσάνδρες,  ο περιορισμός θερμίδων είναι από τις κύριες μεθόδους πρόληψης των καρδιοπαθειών και των περισσότερων καρκίνων.

Μέχρι τώρα, αν δεν έχετε διαβάσει ποτέ για διαλειμματική νηστεία πρέπει να είστε αρκετά σκεπτικοί με ότι διαβάσατε. Πιθανότατα σκέφτεστε το εξής “Τότε γιατί οι οι διαιτολόγοι που βγαίνουν στην τηλεόραση συμβουλεύουν να κάνουμε μικρά και συχνά γεύματα και γιατί εσύ πας να μας κάνεις τον διαφορετικό;”

Η απάντηση μου: Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν υπάρχει κανένα λάθος με αυτήν την ιδέα – άλλωστε πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει βάρος κατά αυτόν τον τρόπο οπότε σίγουρα δουλεύει. Παλιότερα έχω αναφερθεί στην σύγκριση μεταξύ 3 και 6 γευμάτων, δείχνοντας πως δεν είναι απαραίτητο να ακολουθούνται τα συχνά γεύματα.  Εκτός αυτού δεν χρειάζεται να αρκεστείτε στην γνώμη μου, μπορείτε να μπείτε στην ηλεκτρονική επιστημονική βιβλιοθήκη του pubmed και να ψάξετε οι ίδιοι για την διαλειμματική νηστεία.

Μιλώντας γενικά, τα μικρά και συχνά γεύματα μπορεί να είναι μία ικανοποιητική  λύση, ένας καλός τρόπος προγραμματισμού της διατροφής ώστε το άτομο να ξέρει τι θα φάει και σε τι ποσότητα. Οπότε στην ουσία μιλάμε για θερμίδες, όχι για κάποιο μεταβολικό πλεονέκτημα. Από την άλλη πολλοί εγκατέλειψαν ή δεν άρχισαν καν τις αλλαγές στις διατροφικές τους συνήθειες γιατί έβρισκαν το δόγμα των πολλών γευμάτων μη βιώσιμο σε μακροχρόνια βάση και ασύμβατο με την καθημερινότητα τους.

Συνήθως, τα μεγάλα γεύματα ακολουθούνται  από άτομα που δεν προσέχουν ούτε την ποσότητα ούτε την σύσταση των τροφών που τρώνε, με άλλα λόγια τρώνε άτσαλα και απερίσκεπτα, ενώ τις περισσότερες φορές δεν γυμνάζονται. Βλέπουμε δηλαδή μία σύγκριση η οποία μόνο δίκαιη δεν είναι αφού το πλαίσιο της συχνότητας των γευμάτων είναι τελείως διαφορετικό για αυτούς που κάνουν συχνά γεύματα και γι’ αυτούς που τρώνε μία ή δύο φορές την μέρα.

Τι θα γινόταν όμως αν όσοι έκαναν λίγα γεύματα πρόσεχαν τις ποσότητες και τις θερμίδες; Όπως έχουμε δει και παλιότερα καμία διαφορά. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο οργανισμός μας δεν έχει manual οδηγιών, μπορούμε να τρώμε πολύ πιο άναρχα, ελεύθερα και λιγότερο συχνά απ’ ότι οι περισσότεροι πιστεύουν.

Πρωινό – Χρειάζεται πάντα;

Τι γίνεται όταν δεν παρέχουμε τροφή στον οργανισμό μας για μερικές ώρες;  Είναι να αναρωτιέται κανείς αν όλα αυτά προσεγγίζουν την πραγματικότητα στοιχειωδώς και πως γίνεται να ζουν άνθρωποι γύρω μας που δεν τρώνε πρωινό. Με όπλο τις διαφημίσεις αλλά και τις σχετικές εικόνες της χαρούμενης οικογένειας ή ζευγαριού που απολαμβάνει πρωινό, οι εταιρείες δημητριακών μας κάνουν πλύση εγκεφάλου πως απαραίτητα χρειαζόμαστε πρωινό για να μας πάει καλά το υπόλοιπο της ημέρας. Για τους περισσότερους ανθρώπους που κάνουν καθιστική εργασία, το πρωινό είναι απλά μία τελετουργία- ένα διατροφικό μιμίδιο που είτε πήραν από τους γονείς τους είτε επειδή είδαν αρκετές διαφημίσεις δημητριακών και πίστεψαν ότι χρειάζονται δημητριακά  για να λειτουργήσουν πνευματικά. Όπως έχουμε δει και παλιότερα, ένα “πλούσιο πρωινό” μπορεί να είναι τροχοπέδη στην απώλεια λίπους. Τις περισσότερες φορές το πρωινό δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ψυχολογικό δεκανίκι, μία τελευταία ηδονή από την σπιτική θαλπωρή, πριν την εγκαταλείψουμε  και εκτεθούμε στο στρες της δουλειάς μας. Ξανά,  η συναισθηματική διατροφή δεν είναι κάτι εξ ορισμού λάθος, απλά πρέπει να καταλαβαίνουμε την χρησιμότητα που δίνουμε στα γεύματά μας. Το “χρειάζομαι” έχει τεράστια διαφορά από το “μου αρέσει” ή “πιστεύω ότι μου κάνει καλό γι’ αυτό με κάνει να νιώθω καλά”.

Υπογλυκαιμία και πείνα

Έστω ότι δεν παίρνουμε πρωινό και μένουμε νηστικοί για 5-6 ώρες αφού ξυπνήσουμε. Τι γίνεται τότε; Ίσως έχετε ακούσει πως “παθαίνουμε υπογλυκαιμία” ή πως δεν θα μπορούμε να σκεφτούμε; Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως η υπογλυκαιμία και η πείνα δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η πείνα, όσο δυσάρεστη αίσθηση και να είναι δεν είναι παθολογικό σύμπτωμα, η υπογλυκαιμία είναι.Έχει αποδειχτεί πως ακόμα και 48ωρη νηστεία δεν είναι ικανή να προκαλέσει υπογλυκαιμία , ούτε να επηρεάσει την πνευματική απόδοση.  Από την άλλη το “Πεινάω” δεν  ακούγεται το ίδιο με το “έχω υπογλυκαιμία – πρέπει να φάω κάτι”. Το συκώτι μας παράγει γλυκόζη σε σταθερό ρυθμό και το πάγκρεας εκκρίνει ινσουλίνη ακόμα όταν δεν έχουμε φάει. Αν όντως παθαίναμε υπογλυκαιμία μετά από μερικές ώρες νηστείας οι πρόγονοί μας θα είχαν τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης και το πιο πιθανό είναι ότι θα είχαμε αφανιστεί ως είδος πριν αρκετές χιλιάδες χρόνια αφού θα ήμασταν ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην έλλειψη τροφής. Για του λόγου το αληθές το ανθρώπινο σώμα μπορεί να κρατά την συγκέντρωση της γλυκόζης του αίματος σε φυσιολογικό εύρος για πάρα πολλές ώρες,μέσω της διαδικασίας της γλυκονεογένεσης, δηλαδή της σύνθεσης γλυκόζης από μη-υδατανθρακικές ενώσεις. Τα παραπάνω δεν αποτελούν κάποιο επτασφράγιστο μυστικό, είναι πληροφορίες στις οποίες μπορεί να ανατρέξει ο καθένας σε μία πανεπιστημιακή Βιοχημεία ή Φυσιολογία. Με αυτά κατά νου, είναι εντυπωσιακό πως η πείνα μερικών ωρών, έστω και αυτή η αίσθηση δυσφορίας, ιατροποείται.

Απώλεια μυικής μάζας; 

Εγώ μετά από μία περίοδο σκληρής προπόνησης και διαλειμματικής νηστείας. Όπως βλέπετε, η μυική ανάπτυξη είναι απολύτως εφικτή με την διαλειμματική νηστεία.

Εγώ μετά από μία περίοδο σκληρής προπόνησης και διαλειμματικής νηστείας. Όπως βλέπετε, η μυική ανάπτυξη είναι απολύτως εφικτή με την διαλειμματική νηστεία.

 

Η προόδος του πελάτη μου του Πάνου κάνοντας διαλειμματική νηστεία.

Η προόδος του πελάτη μου του Πάνου κάνοντας διαλειμματική νηστεία.

Και η προόδος του Αντώνη. Ακραία αποτελέσματα, ο Αντώνης αντέδρασε εξαιρετικά στην διαλειμματική νηστεία.

Και η προόδος του Αντώνη. Ακραία αποτελέσματα, ο Αντώνης αντέδρασε εξαιρετικά στην διαλειμματική νηστεία.

Αν ψάχνετε και για διάσημους o Hugh Jackman κάνει διαλειιματική νηστεία.

Αν ψάχνετε και για διάσημους o Hugh Jackman κάνει διαλειιματική νηστεία.

Πάλι είναι κάτι το οποίο κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα αλλά οι αποδείξεις δείχνουν το αντίθετο. Σαν αθλούμενος ήμουν ιδιαίτερα σκεπτικός προς αυτό το σκέλος της διαλειμματικής, ώσπου το διαπίστωσα και στην πράξη.

Τι γίνεται με την πνευματική εγρήγορση και την διαλειμματκή νηστεία;

Σε περιόδους έλλειψης τροφής είναι επόμενο να νιώθουμε περισσότερη εγρήγορση αφού το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα (υπεύθυνο για την πέψη και την ξεκούραση)  δεν δέχεται δυνατά ερεθίσματα ώστε να επικαλύπτει με την λειτουργία του το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (υπεύθυνο να διεκπεραιώνει στρεσσογόνες σωματικές ή πνευματικές δουλειές). Τότε γιατί κάποιοι αναφέρουν συμπτώματα απώλειας συγκέντρωσης όταν δεν τρώνε; Η πνευματική συγκέντρωση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πολλά μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την πνευματική μας συγκέντρωση, όπως η έλλειψη ύπνου, το άγχος, και ίσως το πιο σημαντικό είναι η δύναμη της αυθυποβολής. Αν έχουμε εκτεθεί σε συγκεκριμένες πληροφορίες με αποτέλεσμα να πιστεύουμε ότι δεν θα έχουμε καλή πνευματική συγκέντρωση όταν ακολουθούμε μία συγκεκριμένη διατροφή τότε είναι πολύ πιθανό πως θα αφήσουμε αυτήν την αρνητική σκέψη να μας επηρεάσει.

Διαλειμματική νηστεία στις γιορτές

Οι γιορτές είναι μία περίοδος που οι περισσότεροι άνθρωποι απλά χάνουν τον έλεγχο της διατροφής τους και παρεκτρέπονται θερμιδικά.  Δεν χρειάζεται να γίνεται αυτό το βήμα πίσω κάθε φορά που έχουμε μία κοινωνική υποχρέωση και η διαθεσιμότητα σε φαγητό είναι μεγάλη και για πολλή ώρα. Μέσω της διαλειμματικής νηστείας μπορούμε να ευχαριστηθούμε την περίσταση χωρίς να είμαστε δακτυλοδεικτούμενοι πως “κάνουμε δίαιτα”. Η διαλειμματική νηστεία συνήθως έχει το κύριο γεύμα το βράδυ -  αυτό το γεύμα μπορεί να είναι στα πλαίσια μίας κοινωνικής υποχρέωσης. Όχι δεν θα παχύνετε αν τρώτε το βράδυ. Μάλιστα, σύμφωνα με τις τελευταίες αποδείξεις το να τρώμε υδατάνθρακες το βράδυ είναι καλύτερο από το να τους τρώμε το πρωί.

Δηλαδή δεν υπάρχουν μειονεκτήματα;

Το κύριο μειονέκτημα της διαλειμματικής νηστείας είναι πως είναι αντι-εμπορική και γι’ αυτόν τον λόγο έχει λάβει την ελάχιστη δυνατή προβολή από τα περιοδικά του fitness και τα σχετικά site. Αυτό γιατί οι  μεγάλοι χορηγοί των παραπάνω είναι οι εταιρείες δημητριακών, που μάλλον δεν θα ήταν και πολύ χαρούμενες  αν περισσότεροι άνθρωποι δεν έτρωγαν πρωινό ή αν δεν έκαναν συχνά γεύματα γιατί κατά αυτόν τον τρόπο καταναλώνονται τα προϊόντα τους, κυρίως τα δημητριακά που συνοδεύονται με γάλα και οι μπάρες δημητριακών. Επιστρατεύουν όλα τα μέσα, από διαιτολόγους μέχρι διάσημες γυμνάστριες για να πείσουν το καταναλωτικό κοινό πως χρειαζόμαστε δημητριακά και πρωινό. Μαζικές οδηγίες οδηγούν σε μαζική κατανάλωση.Είναι πολύ πιθανό οι οικείοι σας να έχουν ήδη παραπληροφορηθεί, και εσείς πιθανότατα θα εισπράξετε τον σχετικό πόλεμο νεύρων.

Ένα άλλο μειονέκτημα είναι πως αυτή η διατροφή ενδεχομένως να μην ενδείκνυται σε κυοφορούσες. Έρευνες που έχουν γίνει σε μουσουλμάνες που ακολουθούσαν το Ραμαζάνι, μια θρησκευτική μορφή διαλειμματικής νηστείας, έδειξαν πως τα παιδιά τους ήταν πιο επιρρεπή σε προβλήματα υγείας. Κάτι που το Ραμαζάνι περιορίζει είναι και η πρόσληψη υγρών οπότε δεν είναι απολύτως σίγουρο αν αυτό προκλήθηκε από τον περιορισμό των θερμίδων ή/και τον χρονισμό των γευμάτων.

Συμπέρασμα

Το ευρύ κοινό πιστεύει πως το επιστημονικό πεδίο της διατροφολογίας  έχει καταπιεστική φύση. Μήπως όμως ισχύει το αντίθετο; H επιστημονική προσέγγιση μπορεί να μας απελευθερώσει από τα ολοκληρωτικά διατροφικά δόγματα, να μας δείξει ότι υπάρχουν περισσότερες επιλογές.

Οι διατροφικές συνήθειες είναι ρεαλιστικές όταν μπορούν να τηρηθούν μακροχρόνια. Tο μεγαλύτερο πλεονέκτημα της διαλειμματικής νηστείας είναι πως ταιριάζει στον τρόπο ζωής πολλών ανθρώπων και μπορεί να τους βοηθήσει να βελτιώσουν το σώμα τους ακόμα και σε περιόδους γιορτών. Η διαλλειματική νηστεία δεν είναι διατροφική πανάκεια ούτε κάποια μαγική λύση, είναι απλά ένας βολικός τρόπος για ανθρώπους που πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αν βλέπετε πως  το μοτίβο των συχνών γευμάτων  ταιριάζει στον τρόπο ζωής σας , τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να πειραματιστείτε. Αν πάλι έχετε αποπειραθεί να εφαρμόσετε τα συχνά γεύματα και εγκαταλείψατε την διατροφή γιατί δεν συμβάδιζε με τον τρόπο ζωής σας τότε μπορείτε να δοκιμάσετε αυτήν την προσέγγιση.

Διαβάστε επίσης

Can you build muscle while doing intermittent fasting?

Το μεγάλο φιάσκο με την αποτοξίνωση

Βάρη και διάδρομος: Ο πόλεμος των κόσμων

Πρωτεΐνη, γαλακτοκομικά και γυμναστική σε υπέρβαρες γυναίκες

 

 

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Τα ανδρογόνα αναβολικά στεροειδή προέρχονται από τη χοληστερόλη. Η τεστοστερόνη, το πιο γνωστό ανδρογόνο αναβαλικό στεροειδές, παράγεται στα κύτταρα Leydig των γεννητικών οργάνων στον άνδρα, ενώ και τα γεννητικά όργανα των γυναικών παράγουν ανδρογόνα. Ανδρογόνα επίσης παράγονται και στα επινεφρίδια. Τα ανδρογόνα αναβολικά στεροειδή είναι απαραίτητα για την φυσιολογική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού.

Η ιατρική χρήση των ανδρογόνων περιλαμβάνει καταστάσεις υποσιτισμού, σαρκοπενίας, αναιμίας, εγκαυμάτων, οστεοπόρωσης, υπογοναδισμού, αλκοολικής ηπατίτιδας, στυτικής δυσλειτουργίας, και το σύνδρομο εξασθένησης από το AIDS. Χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης συσχετίζονται με οστεοπόρωση παχυσαρκία,διαβήτη , υψηλή χοληστερίνη), καρδιακή ανεπάρκεια, και ισχαιμική καρδιακή νόσο.

Τα αναβολικά στεροειδή έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς από υγιείς ανθρώπους από τη δεκαετία του ’50, όταν οι αθλητές άρχισαν να πειραματίζονται με αυτές τις ουσίες. Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, 1 με 3 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν κάνει χρήση αναβολικών.

Οι παρενεργειες των αναβολικων στεροειδών

Τα αναβολικά στεροειδή έχουν συσχετιστεί με αρκετές παρενέργειες στην ιατρική βιβλιογραφία, άλλες λιγότερο σοβαρές και άλλες πιο σοβαρές. Αλλαγές στο λιπιδαιμικό προφίλ, ακμή, γυναικομαστία, μειωμένη ποσότητα σπέρματος, ατροφία των όρχεων, αυξημένη πιθανότητα για όγκους στο συκώτι, ενώ υπάρχει και μία αναφορά περιστατικού με χρήστη που αντιμετώπισε πρόβλημα στα νεφρά.

Η γενική εικόνα συνοψίστηκε από τους Hoffman και Ratamess (2006). Οι ερευνητές έκαναν μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως το ρίσκο που διέπει τη χρήση αναβολικών έχει μεγεθυνθεί.  Επίσης η χρήση προϊόντων μαύρης αγοράς, κατασκευασμένα σε εργαστήρια με ελλείπεις συνθήκες υγιεινής είναι καλό να συνυπολογίζεται στο ρίσκο που εκθέτει ο χρήστης τον εαυτό του.

 

Το γράφημα δείχνει πόσο επικίνδυνα είναι τα αναβολικά σε σχέση με άλλες ουσίες, παράνομες και νόμιμες.

Το γράφημα δείχνει πόσο επικίνδυνα είναι τα αναβολικά σε σχέση με άλλες ουσίες, παράνομες και νόμιμες. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην έγκυρη επιστημονική εφημερίδα The Lancet.

Προκαλούν τα αναβολικά επιθετικότητα;

Oχι, τα ανδρογόνα αναβολικά δεν προκαλούν προβλήματα συμπεριφοράς. Αυτό που συμβαίνει στη πραγματικότητα είναι πως τα άτομα που ήδη έχουν προβληματικές και επιθετικές συμπεριφορές, με άλλα λόγια άτομα που θέλουν να κάνουν το νταή, θα στραφούν σε αυτές τις ουσίες γιατί θα τους κάνουν να φαίνονται πιο μυώδεις και δυνατοί και θα ενδυναμώσουν την αντικοινωνική συμπεριφορά τους.

Όπως εξηγεί στο βιβλίο του “The Trouble with Testerone”  ο βιολόγος καθηγητής του Stanford Robert Sapolsky, τα ανδρογόνα αναβολικά δεν προκαλούν επιθετικότητα αλλά είναι η επιθετικότητα που αυξάνει την έκκριση ανδρογόνων αναβολικών. Αυτό που κάνει όντως το ανδρογόνο είναι να ενδυναμώνει την προυπάρχουσα ροπή στην επιθετικότητα.

Μπορεί καποιος να αλλαξει το σωμα του χωρις αναβολικα;

Η μυθοποίηση, δια της απαγόρευσης, των αναβολικών αποπροσανατολίζει τους ανθρώπους από το πραγματικό δυναμικό του ανθρώπινου σώματος, το οποίο είναι τεράστιο.  Όπως και να έχει, όλοι οι υγιείς άνθρωποι, ανεξαρτήτως ηλικίας και αθλητικού επιπέδου, μπορούν να δυναμώσουν, να αποκτήσουν μυϊκή μάζα, να χάσουν λίπος χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως φαρμακευτική βοήθεια.

Συμπέρασμα

Ο μύθος πως τα ανδρογόνα αναβολικά στεροειδή προκαλούν επιθετικότητα είναι κάτι που αναπαράγεται πολύ συχνά στα ΜΜΕ, καμιά φορά και από γιατρούς. Παρ’ όλα αυτά δεν έχει κάποια επιστημονική τεκμηρίωση. Τα ανδρογόνα αναβολικά στεροειδή είναι ουσίες που έχουν παρενέργειες αλλά δεν θα κάνουν κάποιον επιθετικό, κατά συνέπεια η ευθύνη παραμένει στο άτομο.

 

 

 

Ερώτηση : “Διαβάζω παντού πως ο οργανισμός μπορεί να επεξεργαστεί 30-35 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά 3 ώρες. Θα ήθελα να ρωτήσω κατά πόσο ισχύει αυτό κι αν υπάρχουν απώλειες σε περίπτωση που καταναλώνω μόνο 2 γεύματα ημερησίως, με 60 γραμμάρια πρωτεΐνης το καθένα-στα πλαίσια μιας διαλλειματικής νηστείας.

Απάντηση: “Για το θέμα αυτό ακούμε πάρα πολλά και η πιο δημοφιλής άποψη είναι πως δεν μπορούμε παραπάνω από 30-35 γρ.  Είναι κάτι τέτοιο αλήθεια;  Στο βιβλίο του Jamie Hale “Επιστήμη και Μύθοι για τη Διατροφή και την Άσκηση” το θέμα αυτό κλείνει μία και καλή και ο μύθος αυτός καταρρίπτεται Παραθέτω την ανάλυση που γίνεται στο βιβλίο για το ζήτημα αυτό:

 

“Για χρόνια ολόκληρα, ακούμε τον μύθο πως μπορούμε να απορροφήσουμε μόνο 30 γραμμάρια πρωτεΐνης σε κάθε γεύμα. Αν κοιτάξουμε τα πρωτογενή δεδομένα, δεν υπάρχει καμία απόδειξη κάτι τέτοιο να ισχύει. Η απορροφησιμότητα της πρωτεΐνης για ποιοτικά πρωτεϊνικά τρόφιμα είναι μεταξύ 94-97 τοις εκατό. Αυτό σημαίνει πως αν φάτε δέκα γραμμάρια πρωτεΐνης, τα 9.4 – 9.7 θα απορροφηθούν μέσω της πέψης κανονικά (αναλόγως την πηγή). . Αν ο κανόνας των 30 γραμμαρίων ήταν αλήθεια, τότε γιατί οι μελέτες συχνά χρησιμοποιούν το διπλάσιο αυτών των ποσοτήτων σε γεύματα; Αν ο κανόνας των γραμμαρίων ήταν αλήθεια δεν θα υπήρχε ανάγκη να φάμε ένα στήθος κοτόπουλο βάρους 250 γραμμαρίων σε ένα γεύμα. Θα ήταν πολύ δύσκολο για τους περισσότερους αθλητές να πιάσουν τις ανάγκες τους σε πρωτεΐνη.
Οπότε από πού προήλθε αυτός ο μύθος; Ο μύθος αυτός μάλλον προήλθε από μία εταιρία συμπληρωμάτων που σχεδίασε ένα νέο συμπλήρωμα που είχε την τέλεια ποσότητα πρωτεΐνης – 30 γραμμάρια. Έχω ακούσει αρκετούς τα τελευταία χρόνια να λένε πως ο μαγικός αριθμός είναι 40. Εντυπωσιακό. Ο οργανισμός μας αποφάσισε να μας αφήσει να απορροφήσουμε περισσότερη πρωτεΐνη σε ένα γεύμα.”

 

Διαβάστε επίσης

Βάρη και διάδρομος: Ο πόλεμος των κόσμων

Τελικά θα πάθουμε καρκίνο από αυτά που τρώμε;

Γίνεται να πας από το 32% στο 8.7% λίπος και παράλληλα να δυναμώσεις;

 

Ταλαιπωρείστε με δίαιτες από μικρή ηλικία;  Ίσως έχετε καταλάβει πως η ανθρώπινη διατροφή και ειδικότερα η αποτελεσματικότητα στην μακροχρόνια απώλεια λίπους, είναι ένα αρκετά πολύπλοκο θέμα.  Η αποτυχία είναι ο κανόνας και η μακροχρόνια απώλεια λίπους είναι η εξαίρεση. Το “να το ράψεις” είναι μία συνταγή για αποτυχία, τουλάχιστον σε μακροχρόνια βάση. Σε αυτό το βίντεο η νευροεπιστήμονας Σάντρα Ααμοντ αναλύει με απλά λόγια το φαύλο κύκλο της δίαιτας και τι έκανε για να λύσει το πρόβλημα της.

 

Ευχαριστίες στον Ηλία Χωριανόπουλοπου μου υπέδειξε το εξαιρετικό βίντεο.

Διαβάστε επίσης

Πόσο βοηθούν τα πολλά γεύματα;

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Το στρες δεν είναι μία μεταφυσική έννοια, και σε επιστημονικά πλαίσια δεν είναι μία έννοια με απαραίτητα κακή απόχρωση. Στρες με απλά λόγια σημαίνει να ανεβαίνουν οι σφυγμοί μας.

Όμως όταν εκνευρίζεστε για ανοησίες, όπως για το αν ο πάγκος που θέλετε να γυμναστείτε είναι πιασμένος, για το πού θα παρκάρετε κτλ κτλ, τότε ανεβαίνει μία ορμονούλα που σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις κάνει καλό αλλά όταν εκκρίνεται χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη δημιουργεί προβλήματα υγείας όπως αυξημένα επίπεδα σακχάρου, υπέρταση, και μείωση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

 

Η λύση σε αυτό είναι να πάρετε τη προπόνησή σας πιο χαλαρά -εκτός αν είστε Ολυμπιονίκες ή επαγγελματίες αθλητές , ή/και να πάτε στο γυμναστήριο ώρες που η κίνηση είναι πιο χαλαρή. Παρακάτω είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ με τον αγαπημένο μου βιολόγο Robert Sapolsky για τις επιδράσεις του στρες και πιο κάτω από αυτό ένα πολύ χρήσιμο βιντεάκι από τον γιατρό Mike Evans για το τι μπορείτε να κάνετε για το στρες.

Μη προσπαθείτε να λύνετε όλα σας τα προβλήματα με συμπληρώματα ή με 1 ποτήρι κρασί  ή με ένα τσιγάρο. Αυτοί είναι συνηθισμένοι μηχανισμοί που δίνουν μία ψευδαίσθηση πως διαχειριζόμαστε το στρες. Οποιαδήποτε διατροφή και να κάνετε αν αγχώνεστε για ανοησίες θα προκαλείτε προβλήματα στον οργανισμό σας.

 

Προτεινόμενα βιβλία: Why Zebras Don’t Get Ulcers του Robert Sapolsky