Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Δεν έχει σημασία πόσο ωραία είναι η θεωρία σου ή πόσο έξυπνος είσαι. Αν δεν επαληθεύεται πειραματικά, είναι λάθος.

Richard Feynman, 1918-1988, Αμερικανός φυσικός 

O Richard Feynman

O Richard Feynman

 

Πολλοί υποστηρίζουν πως η διαλειμματική νηστεία δεν δουλεύει, πως μπορείς να χάσεις λίπος μόνο αν τρως κάθε 3 ώρες. Επίσης μία δημοφιλής άποψη είναι πως είναι αδύνατον να χάσεις λίπος και παράλληλα να δυναμώνεις.

Είναι σωστοί ; Επαληθεύονται αυτές οι απόψεις από την πραγματικότητα;

Οταν ήρθε σε εμένα τον προηγούμενο Απρίλιο, ο Λεωνίδας ήταν 103 κιλά, στο 1.73 ύψος. Δεν είχε δει τον εαυτό του με περισσότερα κιλά λίπος ποτέ.Ήταν κάτι περισσότερο από 32%. Ήταν θυμωμένος με τον εαυτό του αλλά είχε πάρει απόφαση να χάσει τα κιλά.  Τη πρώτη εβδομάδα έχασε κοντά στα 5 κιλά και πήρε πολύ θάρρος.

Τον παρότρυνα από τον πρώτο μήνα για να γυμναστεί, και όντως ξεκίνησε να γυμνάζεται. Η παρακάτω φωτογραφία είναι σχεδόν 2 μήνες αφού αρχίσαμε.  Του ζήτησα να μου βρει κάποια στα 103 κιλά αλλά δεν υπάρχει ούτε μία. Δεν είναι και πολύ περίεργο να είσαι στο υψηλότερο ποσοστό λίπους της ζωής σου και να μην έχεις πολλή όρεξη για να αποθανατίσεις αυτή τη στιγμή. Οπότε η πρώτη φωτογραφία που έχουμε είναι η παρακάτω:

 Τέλη Ιουνίου,  απ' όπου είναι και η φωτογραφία, έφτασε τα 90 κιλά.

Τέλη Ιουνίου, απ’ όπου είναι και η φωτογραφία, έφτασε τα 90 κιλά.

Στις 22 Αυγούστου ήταν 82.7 κιλά με 15.1% λίπος. Είχε αδυνατίσει αρκετά και φαινόταν ότι γυμνάζεται. Αρκετοί θα σταματούσαν σε αυτό το σημείο, όμως δεν ήθελε κάτι τέτοιο.Από τον Ιούνιο είχε γράφτεί στο Lift Gym στη Βάρη, όπου εκεί με τη καθοδήγηση του Γιώργου Δούζα θα πήγαινε τη γυμναστική του σε άλλο επίπεδο.

Το ίδιο κάναμε και με τη διατροφή. Από τα πρώτα πράγματα που λέω στους πελάτες μου είναι πως μπορούν να με δουν σαν ένα εργαλείο που έχει αρκετά μεγάλες δυνατότητες. Τους λέω πως αν θέλουν αυτό το εργαλείο να τους βοηθήσει να έρθουν στην καλύτερη τους φόρμα και να τη κρατήσουν, τότε αυτό είναι μέσα στις δυνατότητες του. Κάτι τέτοιο έγινε με τον Λεωνίδα.

8,7% λίπος στα 75 κιλά

8,7% λίπος στα 75 κιλά

 

Κι όμως είναι μόνο 2 κιλά πάνω από το ύψος του και σε αυτή τη φωτογραφία.

Κι όμως είναι μόνο 2 κιλά πάνω από το ύψος του και σε αυτή τη φωτογραφία.

Κάποια πράγματα που είναι άξια αναφοράς που ίσως σας βοηθήσουν και εσάς:

  • Για πολλές ημέρες η διατροφή είχε την μορφή διαλειμματικής νηστείας.
  • Δεν πήρε ποτέ κανένα απολύτως συμπλήρωμα, πέραν μίας καθαρής πρωτεΐνης, και αυτό όχι από την αρχή.  Σε όλη την πορεία δεν θυμάμαι καν να αρρώστησε.
  •  Δεν στερήθηκε τίποτα,  ακόμα και αλκοόλ, που πολλοί ειδικοί το απαγορεύουν δια ροπάλου. Έπεσε από τα 15% στο 8,7% λίπος με μία διατροφή που περιείχε μελομακάρονα. (Προφανώς δεν ήταν ο κορμός της διατροφής)
  • Η προπόνηση του ήταν 3-4 φορές την εβδομάδα, περιελάμβανε λίγες επαναλήψεις και πολλά κιλά, ελεύθερα βάρη, και διαρκούσε αρκετές φορές πάνω από 1 ώρα. Νομίζω ότι όσοι διαδίδουν ότι οι προπονήσεις πρέπει να κρατούν 60 λεπτά ή λιγότερο, πρέπει να το ξανασκεφτούν.
  • Τα αποτελέσματα του Λεωνίδα ίσως φανούν σε κάποιους πολύ εντυπωσιακά, αλλά είναι αρκετά αναμενόμενα για έναν άνδρα, και από πλευράς μυικής ανάπτυξης και από πλευράς γράμμωσης. Για έναν άνδρα 2-3 κιλά πάνω από το ύψος του σε βάρος με μονοψήφιο ποσοστό λίπους είναι κάτι πολύ εφικτό. Για γυναίκες δεν μπορώ να έχω άποψη για το τι είναι εφικτό γιατί σπάνια προπονούνται με βάρη μακροχρόνια οπότε δεν ξέρω ως πού μπορεί να φτάσει η μέγιστη φυσική μυική ανάπτυξη.
  • Ένα δύσκολο σημείο της διαδικασίας της γράμμωσης είναι το σημείο όπου ένας άνδρας είναι 2-7 κιλά μακριά από το να πέσει σε μονοψήφιο ποσοστό λίπους και να δει τους κοιλιακούς του. Εκεί ούτε είναι γραμμωμένος, αλλά αρχίζει να φαίνεται αισθητά λιγότερο σωματώδης φορώντας συγκεκριμένα ρούχα (που κρύβουν την κοιλιά αλλά αναδεικνύουν τους ώμους).  Σε εκείνο το σημείο μπορεί εύκολα να τα παρατήσει γιατί νομίζει ότι έχασε μυικό ιστό και να ξαναρχίσει να τρώει.
  • Όπως αποδείχτηκε για άλλη μία φορά, είναι δυνατόν να βάζουμε μυική μάζα ενώ χάνουμε λίπος.
  • Ίσως το πιο σημαντικό: Δεν ακολούθησε 100% κατά γράμμα το πρόγραμμα της διατροφής του.

Ευχαριστώ πολύ τον Λεωνίδα για τις φωτογραφίες που μου παραχώρησε και την άψογη συνεργασία που είχαμε και έχουμε.  Το σημαντικό είναι πως εδώ και 10 μήνες δεν βελτίωσε μόνο την εμφάνισή του αλλά και την ποιότητα ζωής του.  Το να πας στο 8% λίπος και να τρως αγγουράκι με τόνο σε νερό κάθε 3 ώρες είναι κάτι που το έχουν κάνει αρκετοί άνθρωποι, αλλά οδηγεί σε ακόμα χειρότερη ποιότητα ζωής.

Το να έχεις ένα ωραίο σώμα και να μην μπορείς να το χαρείς είναι μία αρρωστημένη κατάσταση. Ίσως γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να ακολουθήσει τέτοιες διατροφές για πολύ καιρό. Άνθρωποι που έρχονται στο γραφείο πολλές φορές μου λένε το εξής: ” Ακολούθησε τη Χ δίαιτα που είχε 5-6 γεύματα την μέρα και δούλεψε αλλά κάποια στιγμή κουράστηκα και τα παράτησα”. Τους επαναλαμβάνω ότι είπαν,όχι με έμφαση στο “δούλεψε” αλλά μετά από αυτό. Τους εξηγώ ότι στην ουσία αυτό που έκαναν δεν δούλεψε. Η καλύτερη διατροφή είναι αυτή που που μπορούμε να την κάνουμε μακροχρόνια.

 

 Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Όταν λέω την αλήθεια, δεν το κάνω για να πείσω εκείνους που δεν την γνωρίζουν, αλλά για να υπερασπιστώ αυτούς που την γνωρίζουν.

William Blake, 1757-1827, Άγγλος ποιητής & ζωγράφος

Το να λες ψέματα είναι ένα υπέροχο πράγμα επειδή σε οδηγεί στην αλήθεια.

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, 1821-1881, Ρώσος συγγραφέας

Το βασικό εργαλείο για τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας είναι η διαστρέβλωση των λέξεων. Αν μπορείς να ελέγξεις την έννοια των λέξεων, μπορείς να ελέγξεις τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τις λέξεις.

Philip Dick, 1928-1982, Αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής  φαντασίας

 

Η έννοια του εθισμού, ή αλλιώς της εξάρτησης, σε διάφορα τρόφιμα, κυρίως σε αυτά που έχουν ζάχαρη ή στα προιόντα των fast κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα για αρκετό καιρό.Ας δούμε τι σημαίνει εξάρτηση σε κλινικό πλαίσιο. Η εξάρτηση υφίσταται από την παρουσία τριών τουλάχιστον από τα παρακάτω συμπτώματα:

  • Έντονη επιθυμία χρήσης της ουσίας
  • Ανάπτυξη ανοχής στη χρήση της ουσίας
  • Παρουσία στερητικού συνδρόμου με τη μείωση ή τη διακοπή της χρήσης της ουσίας
  • Ανάλωση σημαντικού χρόνου γύρω από τη συμπεριφορά χρήσης
  • Εγκατάληψη σημαντικών δραστηριοτήτων κοινωνικών, επαγγελματικών ή ψυχαγωγικών λόγω της χρήσης.
  • Εμμονή στη χρήση της ουσίας, παρά το γεγονός ότι προκαλεί στο χρήστη σοβαρά σωματικά ή ψυχολογικά προβλήματα και δυσλειτουργίες σε κύριους τομείς της ζωής του.

Είναι ηλίου φαεινότερον πως ο περισσότερος κόσμος όταν χρησιμοποιεί την λέξη “εθισμός” δεν εννοεί τα παραπάνω, εννοεί πως κάτι του αρέσει πάρα πολύ. Ειδικά για το φαγητό, ίσως μία πιο δόκιμη λέξη θα ήταν αυτό που στη καθομιλουμένη λέμε “λαχτάρα” για φαγητό.

Όπως αναφέρει εδώ η ψυχίατρος Sally Staffel: “Η λέξη εθισμός είναι  πολύ κοντά στο να χάσει κάθε νόημα. Αν οι δικηγόροι μπορούν να κάνουν το fast food να φαίνεται πως προκαλεί εθισμό, και να στρέψουν την ευθύνη στα εστιατόρια,  δεν θα είναι μακριά η μέρα που όσοι διαπράττουν μοιχεία  θα ρίξουν το φταίξιμο στο Sports Illustrated, υποστηρίζοντας πως το τεύχος με τα μαγιό τους έβγαλε από το καλό δρόμο”. 

Τι λένε τα δεδομένα;

Τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα. Όπως αναλύουν οι ερευνητές στην έγκυρη επιστημονική εφημερίδα Nature Reviews Neuroscience: ” Υπάρχουν πολλές θεμελιώδεις αδυναμίες και ανακολουθίες στο μοντέλο του εθισμού στο φαγητό” . Μία άλλη εξαιρετικά ενδελεχής ανασκόπηση των επιστημονικών δεδομένων για το θέμα αυτό, δημοσιευμένη στην επιστημονική εφημερίδα Clinical Nutrition, καταλήγει και αυτή στο ίδιο συμπέρασμα.

  Σύμφωνα με τον ψυχολόγο David Benton:  “Δεν υπάρχει καμία απόδειξη από ανθρώπινα δεδομένα πως η σακχαρόζη μπορεί να προκαλέσει σωματική εξάρτηση ή πως ο εθισμός στη ζάχαρη παίζει ρόλο στις διατροφικές διαταραχές.

Προσωπικά είμαι εθισμένος σε αυτή τη γάτα

Προσωπικά είμαι εθισμένος σε αυτή τη γάτα

 

Άλλο ποντίκι, άλλο άνθρωπος

Η παράνοια με τον εθισμό στη ζάχαρη αναζωπυρώνεται από καιρό σε καιρό. Η τελευταία φορά ήταν όταν κάποιοι επιστήμονες αποφάσισαν να μελετήσουν την κατανάλωση Oreos σε ποντίκια, συγκρίνοντας την με την κοκαΐνη.   H βιοχημεία ενός ποντικιού απέχει αρκετά από αυτή του ανθρώπου. Είτε μας αρέσει είτε όχι, οι μελέτες σε ποντίκια είναι πολύ μακριά από το ιδανικό μοντέλο μελέτης πάνω στο οποίο μπορούν να βγουν συμπεράσματα για την ανθρώπινη διατροφή.

Όπως ανέφερε ο Justin Wilston, αναλυτής ερευνών στο εξαιρετικό site Center of Consumer Freedom:

“Οι φοιτητές έχουν δίκιο όταν παρατηρούν πως όταν οι άνθρωποι, ή ακόμα και τα ποντίκια, απολαμβάνουν το φαγητό τους, οι εγκέφαλοί τους απελευθερώνουν ντοπαμίνη και άλλους νευροδιαβιβαστές που τους κάνουν να νιώθουν καλά. Αλλά τα Oreos, η μουσική, η έντονη άσκηση, το σεξ,  – όλα τα πράγματα που μας “ανάβουν τον εγκέφαλο” με παρόμοιο τρόπο – δεν είναι ναρκωτικά ή φάρμακα. Δεν βλέπεις κανέναν να περιμένει να ανοίξει κάποιο περίπτερο ώστε να ταΐσει τον εθισμό΄που έχει με τις μπάρες Snickers”

Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Wilson:

“Πριν αρχίσουμε να χτυπάμε τους συναγερμούς και να τραβάμε τα Oreos από τα ράφια, είναι προτιμότερο να τονίσουμε πως αυτή η “έρευνα” είναι ουσιαστικά το μη δημοσιευμένο συμπέρασμα της έρευνας που ακόμα δεν έχει υποστεί έλεγχο από άλλους επιστήμονες για την ορθότητά της (το λεγόμενο peer review).  Η παχυσαρκία είναι ένα σύνθετο ζήτημα που δεν θα λυθεί με το να παρουσιάζουμε τους υπέρβαρους σαν αδύναμα θύματα, που δεν μπορούν να διώξουν τις κακές τους συνήθειες. Οι Αμερικάνοι πάντα ήξεραν την διαφορά μεταξύ μίας μπανάνας και ενός χυμού μπανάνα”.

Πρόσφατες μελέτες που έχουν γίνει στην Αμερική δείχνουν πως η κατανάλωση ζάχαρης έχει μειωθεί κατά 3.5 % σε θερμίδες από το 2000. Παράλληλα έχει μειωθεί και η κατανάλωση αναψυκτικών που περιέχουν ζάχαρη.

 

Σχεδόν ίδιο με έναν άνθρωπο. Οποιαδήποτε μελέτη γίνεται σε ποντίκια πρέπει να την παίρνουμε στα σοβαρά.

Σχεδόν ίδιο με έναν άνθρωπο. Οποιαδήποτε μελέτη γίνεται σε ποντίκια πρέπει να την παίρνουμε στα σοβαρά.

 

Για να γράψω αυτό το άρθρο, ρώτησα την άποψή του για το θέμα τον Στάθη Βλάχο, συνάδερφό μου διαιτολόγο που τελειώνει το master του πάνω στην Νευροχημεία και στην Μοριακή Νευροβιολογία. Εδώ είναι αυτά που μου είπε:

“Η έννοια του εθισμού χρησιμοποιείται αρκετά καταχρηστικά(pun intended) στην καθημερινότητα,και σπανια συμπίπτει με τον ορισμό που της έχει δώσει η επιστημονική κοινότητα (p.x Αμερικανικη Ψυχιατρική Εταιρία). Το γεγονός ότι η ζάχαρη ενεργοποιεί την απελευθέρωση ντοπαμίνης στα μονοπάτια ανταμοιβής δεν είναι επαρκής απόδειξη ότι είναι “εθιστική” ,παρόλο που αν η ζάχαρη ήταν εθιστική θα απελευθερωνόταν ντοπαμίνη. Το σύστημα προσδοκίας – ανταμοιβής έχει τεραστια εξελικτική αξια και καλους λόγους για να υπάρχει.
Η άποψη μου στο θέμα είναι ότι καθώς η συζήτηση για το αν υφίσταται διατροφικός εθισμός η όχι είναι ακόμα ανοικτή και τα επιστημονικά δεδομένα φαίνεται να μην επαρκούν για να αποδειχτεί ότι η ζάχαρη προκαλεί εξάρτηση, είναι πως θα πρέπει να είμαστε ιδιαιτερα επιφυλακτικοί με τις εκάστοτε βαρύγδουπες δήλωσεις εντυπωσιασμού περί εθιστικής ζάχαρης. Προφανώς είναι πολύ πιο εύκολο να δαιμονοποιήσουμε μια ουσία (στη προκειμενη περίπτωση τη ζάχαρη) παρα να επιχειρήσουμε να κατανοήσουμε πολυπαραγοντικους και πολυσύνθετους μηχανισμούς που θα μας δώσουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του φαινομενου και τον προβλημάτων που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε (διατροφικές διαταραχές,βουλιμία,παχυσαρκία κλπ). ”

 

Μία εξαιρετική παρουσίαση πάνω στο θέμα του αν υπάρχουν εξαρτησιογόνα τρόφιμα:

 

Τι μπορείτε να κρατήσετε ως συμπέρασμα;

  • Η χρήση της λέξης “εθισμός” είναι συνήθως μη επιστημονική και δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τον ορισμό που βασίζεται σε επιστημονικά κριτήρια.
  • Τα τρόφιμα δεν έχουν εξαρτησιογόνο δράση. Τα τσιγάρα έχουν.
  • Η ζάχαρη είναι ένας υδατάνθρακας, και ανάλογα με τη ποσότητα που μπαίνει στο σώμα σας μπορεί να είναι χρήσιμη, ή βλαβερή σε μακροχρόνια βάση. Αυτό σε γενικές γραμμές ισχύει και για το νερό, ή για οποιαδήποτε ουσία μπαίνει στο σώμα σας.
  • Το ότι μας αρέσει ένα γλυκό δεν σημαίνει πως είμαστε εθισμένοι σε αυτό. Αν σας αρέσει πολύ το σεξ, δεν είστε εθισμένοι στο σεξ, απλά σας αρέσει το σεξ. Αν σας αρέσουν πολύ τα γλυκά δεν είστε εθισμένοι, απλά σας αρέσουν πολύ τα γλυκά.
  • Ένα φαγητό μπορεί να μας θυμίζει αγαπημένα μας πρόσωπα, ή την παιδική μας ηλικία. Το φαγητό έχει συναισθηματική αξία για πολλούς ανθρώπους, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να προκαλέσει εθισμό.
  • Μπορείτε να χάσετε λίπος χωρίς να φοβάστε κανένα απολύτως φαγητό, τρώγοντας ζάχαρη και άλλους υδατάνθρακες, ακόμα και junk food σποραδικά.
  • Με το να φοβάστε και να δαιμονοποιείτε κατηγορίες φαγητών στο μυαλό σας, το μόνο που καταφέρνετε είναι να τα κάνετε πιο επιθυμητά.
  • Το να έχετε αγαπημένα φαγητά, μεταξύ των οποίων και γλυκά, είναι κάτι πολύ ανθρώπινο.

 

Συμπέρασμα

Σε οποιοδήποτε θέμα μελετάτε, προσέξτε την χρήση των λέξεων, είναι ο κώδικας που διαβάζουμε την πραγματικότητα. Ο περίφημος εθισμός στο φαγητό είναι στην ουσία ένας συνδυασμός αυτοδιάγνωσης χωρίς κανένα υπόβαθρο γνώσεων βιολογίας και διατροφολογίας, μέτριας προς βαριάς ηττοπάθειας και μετακίνησης της προσωπικής ευθύνης. Ούτε υφίσταται, ούτε βοηθά να πιστεύουμε ότι υφίσταται.

 

 Διαβάστε επίσης

Εθισμός στο φαγητό ή λαχτάρα για φαγητό;

Μύθος ο εθισμός στα τρόφιμα

Ευχαριστίες στον ψυχολόγο Αργύρη Μπύρη, και στον Στάθη Βλάχο  για την βοήθειά τους .

 

 

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

 

“Όταν μελετάς οποιοδήποτε θέμα, ή οποιαδήποτε ιδέα, ρώτα τον εαυτό σου μόνο το εξής: Ποια είναι τα δεδομένα, και ποια αλήθεια προκύπτει από αυτά τα δεδομένα. Μην αφήσεις ποτέ τον εαυτό σου να υποκύψει, είτε σε αυτό που θα ήθελες να πιστέψεις, είτε σε αυτό που πιστεύεις πως θα είχε θετικές επιδράσεις στην κοινωνία αν γινόταν πιστευτό, μονάχα κοίτα με σιγουριά ποια είναι τα δεδομένα.”

Bertrand Russel, μαθηματικός

 

Το ανθρώπινο είδος είναι εκ φύσεως παμφάγο,  με μία μεγάλη τάση για την προσθήκη κρέατος στην διατροφή του. Η ιστορική διαδρομή της δαιμονοποίησης του κρέατος στην δυτική κουλτούρα έχει ελληνικές ρίζες, με τον Πυθαγόρα να έχει ένα ιδιαίτερο θέμα με το κρέας, τα ψάρια αλλά και τα όσπρια. Οι διατροφικές του πεποιθήσεις του σοφού αυτού ανθρώπου πρέπει να κριθούν στο μέτρο της εποχής, και δεδομένου των τότε διαθέσιμων πληροφοριών. Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο Έλληνες σοφοί της εποχής να διατυπώνουν απόψεις που δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Για παράδειγμα ο Αριστοτέλης, θεωρούσε πως οι γυναίκες έχουν λιγότερα δόντια από τους άνδρες. Το να είσαι σοφός δεν σημαίνει ότι λες πάντα σοφίες.

Μετέπειτα η χορτοφαγία υιοθετήθηκε από ζηλωτές Χριστιανούς και από άλλες θρησκείες. Συχνά η χορτοφαγία συνοδευόταν και με άλλους σαδιστικούς περιορισμούς της απόλαυσης, όπως την αποχή από το σεξ. Αν και τελευταία ακολουθείται και από άθεους (συνήθως αναρχοκομμουνιστές), η χορτοφαγία στις ρίζες της είναι ένα θρησκευτικό και κοινωνικό φαινόμενο.

veganarchist

Δεν είναι τυχαίο που όλες οι μεγάλες θρησκείες έχουν κάποια μορφή περιορισμού κρέατος,  παράλληλα με άλλες εξωφρενικές διατροφικές συστάσεις: Κάτι που αποσιωπάται στην Βίβλο είναι η δέκατη εντολή:  “Δεν θα ψήσεις κατσικάκι, που ακόμα θηλάζει το γάλα της μητέρας του. “  Στον Ιεζεκιήλ διαβάζουμε πως ο Θεός δίνει εντολή   (δίνει την συνταγή για την ακρίβεια) στους πιστούς να φάνε ψωμί με ανθρώπινα περιττώματα.

ezekielbread_ad

Παρ΄όλα αυτά, οι άνθρωποι συνεχίζουν να ακολουθούν διατροφικές διδαχές που πηγάζουν από φόβους και δεισιδαιμονίες. Όσον αφορά το κρέας, πέραν ότι αυτή η απαγόρευση μείωνε τους τσακωμούς μεταξύ των χωρικών για την ιδιοκτησία των ζώων, ενδέχεται ο περιορισμός του κρέατος, και η μείωση στην μυϊκή μάζα των πολιτών, να ήταν μία μορφή εθελοντικού αφοπλισμού τους, με στόχο τον ευκολότερο έλεγχό  σε μία ενδεχόμενη εξέγερση. Το τελευταίο απ’ όσα έγραψα, είναι μία προσωπική μου άποψη, για την οποία μπορεί να κάνω λάθος αλλά θα προσπαθήσω να την τεκμηριώσω αργότερα σε αυτές τις γραμμές.

Στους πιο σύγχρονους καιρούς, η χορτοφαγία προωθήθηκε ως διατροφική πανάκεια από έναν ψυχωτικό και διεστραμμένο σεξουαλικά θρησκόληπτο ονόματι John Harvey Kellog. Ο Kellog, πέραν της αδιάσειστης πεποίθησής του πως η χορτοφαγία θεραπεύει τα πάντα,  πίστευε πως κάθε φορά που μία γυναικά διεγείρεται σεξουαλικά πρέπει να ρίχνει φαινόλη στην κλειτορίδα της,  ενώ η αντίστοιχη “θεραπεία” για τα αγόρια ήταν η περιτομή χωρίς αναισθητικό.

tumblr_mghgt6rLfR1ro90h2o1_400

Salma Hayek στο From Dusk till Dawn. O Kellog ίσως της έδινε φορμόλη σε αυτή τη σκηνή

Αφού είδαμε από ποιους ανθρώπους ακολουθήθηκε και σε τι ιστορικό πλαίσιο, το μόνο που θα κάνω είναι να παραθέσω μερικά επιστημονικά δεδομένα που έχουν προκύψει από την χορτοφαγία, τα οποία θα τα αφήσω στην κρίση του αναγνώστη.

  Η “σημαία”  πολλών χορτοφάγων είναι η μελέτη της Κίνας από τον Campbell. Η μελέτη αυτή  “μαγειρεύτηκε” κατάλληλα ώστε ο Campbell μετά να πουλήσει το ομώνυμο βιβλίο του. Δυστυχώς για τον Campbell, η (πρώην ωμοφάγος) Denise Minger απέδειξε πως τα συμπεράσματα της έρευνας είναι τελείως λάθος.

Αξίζει επίσης να γίνει αναφορά στην   μελέτη της ομάδας της Σαρρή, η οποία εξέτασε την επίδραση της θρησκευτικής νηστείας στα λιπίδια και στο βάρος. Η μελέτη αυτή υποτίθεται ότι μελετούσε την επίδραση της θρησκευτικής νηστείας σε σχέση με μία παμφαγική διατροφή. Χώρισε δύο ομάδες, η μία απαρτιζόταν από άτομα  που νήστευαν και η άλλη από άτομα που ακολουθούσαν μία παμφαγική διατροφή. Ως εδώ καλά. Μόνο που μόνο το 7% της ομάδας των χορτοφάγων κάπνιζε, σε αντίθεση με το 55% της ομάδας των ανθρώπων που έτρωγαν κρέας. Δεν τελειώνει εδώ. Η ομάδα που νήστευε έκανε και μία δουλειά με πάρα πολύ χαμηλό ποσοστό ευθύνης και πολύ υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας:  Αποτελούνταν από παπάδες και καλόγριες. Είναι γνωστό πως το άγχος που έχει κανείς στην καθημερινότητα του μπορεί να επηρεάσει ιδιαίτερα τις διατροφικές του συνήθειες.  Φυσικά, η έρευνα καταλήγει στο ότι η θρησκευτική νηστεία κάνει καλό, παραβλέποντας τους ασήμαντους παράγοντες που προανέφερα.

Ας πάω τώρα στις έρευνες που δεν είναι μαγειρεμένες και δεν χαϊδεύουν τα αυτιά των χορτοφάγων:

  • Αρχίζοντας με την μακράν πιο ήπια παρενέργεια της χορτοφαγίας, έχει αποδειχτεί πως μία χορτοφαγική διατροφή μπορεί να προκαλέσει μείωση στην παραγωγή κολλαγόνου στις γυναίκες.
  • Μία έρευνα  που έγινε σε παιδιά που οι γονείς τους τα είχαν να ακολουθούν χορτοφαγικές διατροφές, παρατηρήθηκαν χαμηλά επίπεδα των βιταμινών Ε και D.
  •  Οι παραισθήσεις είναι συνήθως αποτέλεσμα λήψης ψυχότροπων ουσιών αλλά μπορούν να προκληθούν και από ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, κάτι που συναντάται συχνά σε χορτοφάγους. Στην αναφορά του περιστατικού, περιγράφεται η δυσκολία των γιατρών να μπορέσουν να διαγνώσουν την αιτιολογία του συμπτώματος σε μία χορτοφάγο.
  • Όπως μας περιγράφει αυτή η έρευνα,   ένας  διαβητικός τύπου Ι , αλλά κατά τα άλλα απολύτως υγιής, 19χρονος που ακολουθούσε μία ωμοφαγική/χορτοφαγική διατροφή και παράλληλα κατανάλωνε προϊόντα σόγιας διαγνώστηκε με υπογοναδισμό. Υπογοναδισμός είναι η κλινική κατάσταση που τα επίπεδα τεστοστερόνης είναι κατώτερα του φυσιολογικού με ότι αυτό συνεπάγεται για την υγεία, την μυϊκή μάζα, την ψυχολογία και την σεξουαλική δραστηριότητα.  Σκεφτείτε πόσο υπάκουος και εύκολα χειραγωγίσιμος από παμφάγους στρατιώτες θα ήταν ένας πληθυσμός χορτοφάγων χορτοφάγων χωρικών με επίπεδα τεστοστερόνης κάτω του φυσιολογικού.
  • Όπως είδαμε, η χορτοφαγία πολλές φορές δημιουργεί βλάβες στο νευρικό σύστημα που συνήθως είναι αναστρέψιμες.  Δυστυχώς για ένα Ιταλό 57 ετών που ήταν επί 13 χρόνια χορτοφάγος κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Σύμφωνα με την σχετική αναφορά περιστατικού, ο Ιταλός έπαθε οξεία συνδυασμένη εκφύλιση του νωτιαίου μυελού, και έμεινε παράλυτος από την μέση και κάτω.
  • Μία συχνή αιτιολόγηση των χορτοφαγικών διατροφών είναι η ρύθμιση της ισορροπίας οξέων βάσεων στο αίμα. Κάτι που μέχρι πρότινος δεν υπήρχε επιστημονική απόδειξη ότι στέκει. Τώρα τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, αφού ένας “φρουτοφάγος” (fruitarian)  διαγνώστηκε με κετοξέωση, με άλλα λόγια είχε υπερβολικά όξινο pH στο αίμα του, τόσο όξινο που παραλίγο να πεθάνει.
  • Σύμφωνα με μία πολύ πρόσφατη έρευνα ένα μωρό 5 μηνών διαγνώστηκε με ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 (συχνότατη σε χορτοφάγους) λόγω της χορτοφαγικής διατροφής που ακολούθησε η μητέρα του. Η διατροφική κακοποίηση μέσω της επιβολής της χορτοφαγίας σε ένα μωρό είναι κάτι αρκετά συχνό.
  • Σύμφωνα με μία  ιδιαίτερα πρόσφατη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, η χορτοφαγία μπορεί να αυξήσει το ρίσκο για επιδείνωση της πνευματικής λειτουργίας.
  • Ερευνητές από το τμήμα Ψυχολογίας του University of North Carolina, σε μία έρευνα που διεξάχθηκε το 2012,  συνέκριναν γυναίκες χωρίς διατροφικές διαταραχές και γυναίκες με διατροφικές διαταραχές. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν πως οι γυναίκες που είχαν διατροφικές διαταραχές ήταν πως η χορτοφαγία εμφανίζονταν  παράλληλα με την διατροφική διαταραχή σε πολλές των περιπτώσεων.
  • Άλλη μία έρευνα από το εργαστήριο Διατροφής του πανεπιστημίου Louis Pasteur στη Γαλλία έδειξε πως η χορτοφαγία μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό (σε μη κλινικό επίπεδο), υψηλά επίπεδα ομοκυστείνης (συσχετίζονται με καρδιοπάθεια) και να προκαλέσει την εναπόθεση πλάκας στα αγγεία.
  • Όσον αφορά την οστεοπόρωση, η χορτοφαγία φαίνεται να την επιταχύνει, και αυτό δεν είναι έκπληξη γιατί τα κόκαλα χρειάζονται πρωτεΐνη και ασβέστιο.  Μία μελέτη που δημοσιεύτηκε στην European Journal of Clinical Nutrition έδειξε πως οι ηλικιωμένες γυναίκες που ακολουθούσαν χορτοφαγική δίαιτα είχαν μεγαλύτερη απώλεια οστικής πυκνότητας σε σχέση με όσες έτρωγαν κρέας. Τα ίδια αποτελέσματα υπήρχαν και σε άλλες έρευνες όπως εδώ.

Το ηθικό ζήτημα

Η ηθική είναι κάτι ιδιαίτερα ρευστό. Κάτι που σήμερα θεωρείται ανήθικο μπορεί αύριο να θεωρείται ηθικό. Η δική μου ηθική πυξίδα μπορεί να συνοψιστεί στα λόγια του Δημήτρη Λιαντίνη:

“Να υπάρχεις ελληνικός δηλώνει τέσσερες τρόπους συμπεριφοράς.

Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από την φύση. Όχι την αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων.

Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης. Όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων.

Ότι αποθεώνεις την εμορφιά. Γιατί η εμορφιά είναι δυνατή σαν το νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου.

Και κυρίως αυτό.. Ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πως αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν. “

Επίσης αξίζει πραγματικά να δείτε και το αφιέρωμα της εξαιρετικής σειράς Penn and Teller: Bullshit

Συμπέρασμα

Η χορτοφαγία στηρίζεται στον φόβο και στην ημιμάθεια. Απολαμβάνει μίας απίστευτα αδικαιολόγητης ασυλίας αφού υποστηρίζεται από θρησκευτικές και πολιτικές ιδεολογίες. Χορτοφαγία συναντά κανείς και σε εθνικιστικά πλαίσια, λόγω αρχαιολαγνίας, αλλά και σε οικολόγους και  αναρχοκομμουνιστές. Αν η χορτοφαγία δεν είχε τόσο βαθιές ρίζες και τόσους προστάτες και ζηλωτές, μπορεί και να είχε αναγνωριστεί ως διατροφική διαταραχή. Από προσωπικές παρατηρήσεις, αρκετοί χορτοφάγοι διακατέχονται από το “σύνδρομο του Μεσσία”. Ενδέχεται οι διατροφικές τους συνήθειες, που όπως είδαμε δεν είναι ότι καλύτερο για το νευρικό σύστημα, να  ταΐζουν ακόμα περισσότερο τις εμμονές τους και κάπως έτσι να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Όπως και να έχει, αν κάποιος είχε πάθει υπογοναδισμό, υπέφερε από παραισθήσεις ή είχε μείνει παράλυτος από την μέση και κάτω από μία παμφαγική διατροφή οι χορτοφάγοι θα είχαν χαλάσει τον κόσμο να διατυμπανίζουν πόσο υγιεινή είναι η διατροφή τους, πόσο καθαρή είναι η ιδεολογία τους, πόσο δίκιο είχε τελικά ο Πυθαγόρας και ο Μαρξ, και φυσικά θα έριχναν την ευθύνη στο κρέας.  Δεν ξέρω πόσο ηθική είναι μία διατροφή που μπορεί να σε αφήσει αδύναμο να προστατεύσεις τον εαυτό σου και τα αγαπημένα σου πρόσωπα, που μπορεί να βλάψει το παιδί σου και να προκαλέσει οστεοπόρωση στη γιαγιά και στο παππού σου.

 

Κάνει η χορτοφαγία καλό;  Είναι ηθική;  Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα εδώ.

 

 

Διαβάστε επίσης

Το μεγάλο φιάσκο της αποτοξίνωσης

Απεργία πείνας: Η επιβίωση στην ασιτία

Θρησκεία και διατροφή: Η περίπτωση του χοιρινού

 

Προτεινόμενα βιβλία

The Vegeatarian Myth

 Animals in the Third Reich: Pets, Scapegoats and the Holocaust

Δημήτρης Λιαντίνης – Γκέμμα

 

 

Aπό τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης αλλά και στην εποχή της παραπληροφόρησης. Ο κόσμος κατακλύζεται από παραπληροφόρηση καθημερινά, και το μεγαλύτερο της μέρος έχει στόχο να τον φοβίσει και να τον αποπροσανατολίσει. Δεν πρόκειται για καμία θεωρία συνωμοσίας. Πολλά προιόντα ή υπηρεσίες δεν έχουν λόγο ύπαρξης, και οι πωλήσεις τους βασίζονται στην παραπληροφόρηση, και στην καλλιέργεια φόβων.  Πάρα πολλές διαφημίσεις τροφίμων ποντάρουν στην παραπληροφόρηση και στην καλλιέργεια φόβων.

Κανείς δεν μπαίνει στο κόπο να επαληθεύσει αν η πληροφορία που μόλις διάβασε βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, και αν ναι, ποια ακριβώς είναι αυτά. Για παράδειγμα, μία ουσία που προκαλεί καρκίνο σε ποντίκια δεν σημαίνει ότι προκαλεί καρκίνο σε έναν άνθρωπο, ιδιαίτερα όταν η δοσολογία αλλάζει.  Επιπλέον, κάθε εβδομάδα ακούμε για κάποια νέα “φυσική θεραπεία” για τον καρκίνο. Έχω ακούσει πολλές ιστορίες ανθρώπων που ξόδεψαν τα λεφτά τους σε τσαρλατάνους που τους πουλούσαν ματζούνια ή συμπληρώματα διατροφής για να θεραπεύσουν τον καρκίνο τους. Κάποιες φορές μάλιστα, δεν ζητούσαν χρήματα, αλλά δεν αρνούνταν τα πανάκριβα δώρα. Ποιοι είναι αυτοί που την πάταγαν; Έξυπνοι άνθρωποι, που όμως ποτέ δεν μπήκαν στο κόπο να ζητήσουν από τον εκάστοτε “ειδικό” τα επιστημονικά δεδομένα στα οποία στηρίζονται οι απόψεις του.

educ

Τελικά τι γίνεται; Ποιον να πιστέψει κανείς; Υπάρχουν συγκεκριμένα τρόφιμα που προκαλούν καρκίνο; Αυτό το ερώτημα αποφάσισε να απαντήσει η έρευνα του πολύ σπουδαίου Έλληνα επιστήμονα Γιάννη Ιωαννίδη και του συνεργάτη του, JD Schoenfeld, για λογαριασμό του ογκολογικού τμήματος της ιατρικής σχολής του Harvard.  Η έρευνα των Iωαννίδη και Schoenfeld  εξέτασε το αν και κατά πόσον η κατανάλωση κάποιων συνηθισμένων τροφών και  λιγότερο συνηθισμένων συστατικών, συσχετίζονται με την πιθανότητα να νοσήσει ένας άνθρωπος από καρκίνο. Πιο συγκεκριμένα αυτές ήταν:

 Λεμόνι,  αλάτι, αλεύρι, βούτυρο, πάπια, καρότο, γάλα, καφές, μπέικον, πατάτα, αστακός, κρασί, ζάχαρη, μοσχαρίσιο κρέας,  μανιτάρια , τυρί, μουστάρδα,  μπιζέλια, ελιές χοιρινό, αρνί, πατσάς, ξηροί καρποί, μοσχοκάρυδο, σέρι, καλαμπόκι, δάφνη, κανέλλα, φύλλα δάφνης, γαρίφαλο, τσάι, καγιέν, ρούμι, μέλασσα βανίλια, αμύγδαλα, μαγειρική σόδα, αγριοκάρυδα, θυμάρι, σταφίδες, πορτοκάλι, πιπέρι και ψωμί.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης. Αμφισβητεί τα πάντα στην σύγχρονη ιατρική. Respect.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης. Από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιστήμονες που έχουν ζήσει. Μαύρη ζώνη στην αμφισβήτηση των ιατρικών ευρημάτων. Respect.

Προτού δούμε τα αποτελέσματα θα παραθέσω ένα απόσπασμα από την έρευνα,  που κατά την γνώμη μου θα πρέπει να είναι στην πρώτη σελίδα όλων των πανεπιστημιακών βιβλίων που είναι σχετικά με υγεία και διατροφή:

” Η διατροφική επιδημιολογία  είναι ένα πολύτιμο πεδίο, που μπορεί να αναγνωρίζει αναστρέψιμους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τη διατροφή. Παρ’ όλα αυτά η αντικειμενικότητα των μελετών, σε αυτό και τα υπόλοιπα επιστημονικά πεδία,  υπόκειται σε προκαταλήψεις και πολώσεις  που πιέζουν προς την δημοσίευση ή προς άλλες κατευθύνσεις, είτε μιλάμε για την πίεση για να είναι η μελέτη άξια δημοσίευσης, στην οποία τα “αρνητικά” αποτελέσματα υποεκτιμούνται και δεν αναφέρονται (δικό μου σχόλιο: Με άλλα λόγια τα αποτελέσματα που δεν προκαλούν κάποια ανησυχία για κάποιο συστατικό ή φαγητό  “θάβονται” αθόρυβα) . Συστατικά που έχουν την φήμη του “ανθυγιεινού” μπορεί να δαιμονοποιηθούν, οδηγώντας σε περαιτέρω έλλειψη αντικειμενικότητας στο σχεδιασμό, στην εκτέλεση και στην περιγραφή των ερευνών. Μερικές μελέτες που μπορεί  να είναι οριακές στο να πληρούν τα κριτήρια για να έχουν στατιστική σημασία μπορεί να έχουν πλαστά αποτελέσματα, ειδικά όταν υπάρχει μεγάλη διαφοροποιήση στην ανάλυση, στην επιλογή των διαφορών, και στην περιγραφή τους. “

 Τι βρήκαν οι ερευνητές μας; Βρήκαν πως μπορείτε να τα φάτε χωρίς να ανησυχείτε για το αν θα πάθετε καρκίνο.

Επειδή πολλοί συνομωσιολάγνοι θα στραφούν σε προσωπικές επιθέσεις στους ερευνητές  πως έκαναν την έρευνα για να συγκαλύψουν διάφορες συνωμοσίες, καλό είναι να πούμε μερικά πράγματα για αυτούς. Η΄ μάλλον για τον έναν, γιατί τον άλλον δεν ξέρω τίποτα αλλά δεν έχει σημασία. Δεν έχει σημασία γιατί ο Ιωαννίδης είναι πραγματικά τόσο αξιόλογος. Αν δεν ξέρετε τον Ιωαννίδη, μπορείτε να διαβάσετε ένα δείγμα γραφής του εδώ.  Το μόνο που δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς είναι πως είναι κάποιος με “εντεταλμένη υπηρεσία” αφού στις εργασίες του έχει επανειλημμένα κάνει κριτική στον τρόπο που οι φαρμακευτικές προσεγγίζουν τους γιατρούς, στην αντικειμενικότητα των ερευνών και στην εμπλοκή των οικονομικών συμφερόντων στα συμπεράσματα της κάθε έρευνας, αλλά ακόμα και στην χρησιμότητα των συνεδρίων. Η πραγματικά ρηξικέλευθη εργασία του είναι το “Why most  Published research findings are false” , και είναι η πιο πολυδιαβασμένη εργασία στην επιστημονική εφημερίδα Plos Medicine.

Μπορούμε να πούμε πως  από διατροφική άποψη η εποχή που ζούμε είναι μακράν η καλύτερη της ανθρωπότητας. Για πρώτη φορά στην ιστορία τόσοι πολλοί άνθρωποι έχουν εύκολη πρόσβαση σε φαγητό και μπορούν να ζήσουν τις οικογένειές τους με αυτό. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας το φαγητό είναι τόσο νόστιμο και ασφαλές για κατανάλωση.  Έχουμε πράγματα τα οποία μέχρι πριν 150 χρόνια ήταν ασύλληπτα. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας επιβίωναν την περίοδο της Κατοχής με 600 θερμίδες την μέρα και εμείς  τρώμε τις θερμίδες που θα έτρωγαν 4 μέλη μίας οικογένειας μαζί μέσα σε μία μέρα. Γκρινιάζουμε υπερβολικά πολύ για τις ανέσεις που έχουμε και γινόμαστε υπερβολικά εμμονικοί για θέματα που δεν έχουμε την στοιχειώδη επάρκεια γνώσεων για να αξιολογήσουμε τις πληροφορίες που διαβάζουμε.

hypochondriac-roomie-spray

Όλη αυτή η κουλτούρα φόβου του υγιεινισμού και της υποχονδρίασης δεν έπεσε από τον ουρανό. Έχει καλλιεργηθεί συστηματικά εδώ και χρόνια από διάφορες πηγές πληροφόρησης.  Δεν είναι τυχαίο πως υπάρχουν εκπομπές με τίτλους όπως  “Όλα για για την υγεία μου”  και “Υγεία πάνω απ’ όλα”.

Όπως γράφει ο David Friedman στο βιβλίο του “The Machinery of Freedom: “Ο άνθρωπος που λέει, όπως σχεδόν όλος ο κόσμος, πως η ανθρώπινη ζωή έχει άπειρη αξία, που δεν μετριέται με νούμερα, διαδίδει χονδροειδείς, και ενδεχομένως δημοφιλείς, ανοησίες. Αν το εφάρμοζε αυτό στην ζωή του, δεν θα περνούσε απέναντι τον δρόμο, ακόμα και για να επισκεφτεί τον γιατρό του, ή να δουλέψει για να επιβιώσει. Θα έτρωγε το πιο φτηνό, και πιο θρεπτικό φαγητό που θα μπορούσε να βρει διαθέσιμο, θα ζούσε σε ένα μικρό δωμάτιο, εξοικονομώντας έτσι χρήματα για να κάνει συχνές επισκέψεις στους καλύτερους γιατρούς. Δεν θα έπαιρνε ρίσκα, δεν θα υπέκυπτε σε καμία πολυτέλεια, και θα ζούσε πολλά χρόνια. Αν το λέτε ζωή αυτό.  Αν ένας άνθρωπος πίστευε πραγματικά πως οι ζωές των άλλων έχουν άπειρη αξία, θα ζούσε μία ασκητική ζωή, βγάζοντας όσα περισσότερα χρήματα μπορεί, και θα ξόδευε ότι δεν του ήταν τελείως απαραίτητο σε ανθρωπιστική βοήθεια, σε έρευνες για ανίατες ασθένειες και παρόμοιες εθελοντικές δραστηριότητες.”

Όπου υπάρχει προσφορά υπάρχει ζήτηση και αυτό δείχνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων ανησυχεί υπερβολικά για την υγεία του. Είναι ξεκάθαρο πως δεν βάζουμε την υγεία μας πάνω απ’ όλα, παρ’ όλα αυτά εξελισσόμαστε σε μία κοινωνία ευκολόπιστων υποχόνδριων.

 Διαβάστε επίσης

Τέλος στις χημειοθεραπείες;

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Το υγρό πόσιμο κολλαγόνο είναι ένα προϊόν που, χωρίς να είναι φάρμακο, πωλείται σε πολλά φαρμακεία, και οι ισχυρισμοί για τις επιδράσεις του είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακοί:

Τι μου προσφέρει ευεξία

  • Βελτιώνει το δέρμα
  • Βελτιώνει την εμφάνιση των μαλλιών, των νυχιών
  • Βελτιώνει τις αρθρώσεις
  • Καταπολεμά την κυτταρίτιδα
  • Χαρίζει ευεξία

Προσωπικά ευεξία μου χαρίζει μία κούπα καφέ, και αν είναι και σε μία παραθάλασσια τοποθεσία ακόμα καλύτερα. Πρέπει επίσης να πούμε πως σε θέματα όπως η εμφάνιση του δέρματος, των μαλλιών, των νυχιών και η αίσθηση των αρθρώσεων  χωρά τεράστια  υποκειμενικότητα.  Δείκτες υγείας όπως το βάρος μας έχουν σαν μέτρο την ζυγαριά και μετριέται σε κιλά.  Δεν μπορείς να ξεγελάσεις τον εαυτό σου εκεί. Το λίπος μας μπορεί επίσης να μετρηθεί, όπως μπορεί να μετρηθεί το σάκχαρο του αίματος ή τα τριγλυκερίδια . Με άλλα λόγια μιλάμε για πράγματα που μπορούν να μετρηθούν εύκολα με απόλυτα νούμερα. Όπως είπε και ο Γαλιλαίος, το βιβλίο της φύσης είναι γραμμένο στα μαθηματικά.

Ίσως αποτελεί σύμπτωση αλλά αυτά που υπόσχεται το υγρό πόσιμο κολλαγόνο ανήκουν σε θέματα που χωρά εύκολα η υποκειμενική αξιολόγηση, και ανάλογα με τις συνθήκες και την ψυχολογία ενός ανθρώπου μπορούν εύκολα να αξιολογηθούν πολύ διαφορετικά από μέρα σε μέρα. Αντίστοιχη υποκειμενικότητα στην αξιολόγηση του προϊόντος, υπήρχε και στα βραχιόλια ισσοροπίας, προϊόν που δεν παρείχε καμία απόδειξη για την αποτελεσματικότητά του. Τα βραχιολάκια αυτά έκαναν τους εμπόρους τους πλούσιους και μετά από αρκετό καιρό  επισημοποιήθηκε από τον Ε.Ο.Φ πως πρόκειται περί προιόντα  απάτης. Παρ’ όλα αυτά, επειδή οι ανθρώπινες αισθήσεις είναι εύκολο να εξαπατηθούν, πολλοί άνθρωποι ανέφεραν θετική επίδραση στην ισορροπία τους.

Με το υγρό πόσιμο κολλαγόνο είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα (με την έμφαση στο κάπως). Έρευνες που υποστηρίζουν πως έχει κάποιες θετικές επιδράσεις σε δέρμα ή στις αρθρώσεις υπάρχουν.  Για παράδειγμα μία μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Clinical Interventions of Aging έδειξε πως η χρήση κολλαγόνου είχε θετική επίδραση στο δέρμα.  Μία άλλη μελέτη, που έγινε σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα έδειξε και αυτή θετικά αποτελέσματα.  Και οι δύο αυτές μελέτες δεν είχαν ανεξάρτητη χρηματοδότηση, αυτοί που έκαναν την μελέτη πληρώθηκαν από την εταιρεία που παράγει το κολλαγόνο.  Μάλιστα, η έρευνα που μελέτησε την επίδραση στο δέρμα είχε και αρκετά  προβληματική μεθοδολογία, αφού δεν είχε “ομάδα ελέγχου” , δηλαδή μία ομάδα ανθρώπων που απλά θα πίστευαν πως λάμβαναν μία αγωγή για το δέρμα τους χωρίς όμως να παίρνουν κολλαγόνο. Αν παρ’ όλα αυτά έχετε γουρούνια, ίσως τους κάνει καλύτερο δέρμα.

Όσον αφορά τις αρθρώσεις, σε μία άλλη μελέτη  με πάσχοντες από ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι ερευνητές κατέληξαν πως : ” Η μελέτη μας δείχνει πως η αγωγή … είναι  αναποτελεσματική και έχει μόνο μικρά και  ασταθή οφέλη. Επιπλέον, τα αποτελέσματά μας εγείρουν την πιθανότητα πως σε μία υπο-ομάδα με ασθενείς , η πόσιμη χορήγηση κολλαγόνου, η οποία θεωρείται ασφαλής, μπορεί να αναζωπυρώσει την ασθένεια.”  Ούτε στην οστεοαρθρίτιδα φαίνεται να βοηθά το κολλαγόνο,  πιο συγκεκριμένα μία  πολύ πρόσφατη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας κατέληξε στο εξής συμπέρασμα:” Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να προτείνουμε την γενικευμένη χρήση υδρολυμένου κολλαγόνου στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα.

Αφήνουμε για τελευταία την κυτταρίτιδα. Καλό είναι να γνωρίζουμε πως  η “κυταρρίτιδα” δεν είναι μία κατάσταση που απλά συμβαίνει και που δεν έχουμε κανέναν έλεγχο σε αυτήν. Δεν “παθαίνεις” κυτταρίτιδα.   Είναι το αποτέλεσμα μίας κατάστασης, και πιο συγκεκριμένα της καθιστικής ζωής και της κακής διατροφής.  Είτε μας αρέσει είτε όχι, δεν υπάρχουν μαγικά φίλτρα που μπορούν να σβήσουν τα αποτελέσματα του καθισιού και των υπερβολών στην διατροφή.

Τα προϊόντα που δεν είναι φάρμακα αλλά πωλούνται στα φαρμακεία ακολουθούν μία καλή και πετυχημένη συνταγή. Κάνουν πολύ εντυπωσιακούς ισχυρισμούς για πράγματα που είναι δύσκολο να μετρηθούν αντικειμενικά, αλλά ακόμα και όταν μπορούν σπάνια ο καταναλωτής θα ενδιαφερθεί για το αν υπάρχουν αποδείξεις.Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του για το αν οι διαφημίσεις αυτού του σκευάσματος κάνουν ισχυρισμούς που στέκουν και αν αξίζει τα λεφτά του.

Διαβάστε επίσης

Το παραμύθι του βασιλικού πολτού

Το μεγάλο φιάσκο της αποτοξίνωσης

Πόσο βοηθούν τα πολλά γεύματα;

*Αν ενδιαφέρεστε να μάθετε για το πώς δουλεύει η βιομηχανία των συμπληρωμάτων και των περιοδικών στην προώθηση διαφόρων σκευασμάτων, και παράλληλα θέλετε να μάθετε τι βοηθά πραγματικά στην απώλεια λίπους, ρίξτε μία ματιά στο βιβλίο που μετέφρασα.

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου μας έφεραν λίγο πιο κοντά στην αγγλική κουλτούρα, η οποία, κακά τα ψέμματα, έχει σαν σήμα κατατεθέν το αλκοόλ. Το αλκοόλ είναι το αναβολικό της διασκέδασης του μέσου Άγγλου. Aν και το αλκοόλ απαγορεύεται σε μερικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών αγώνων, μέχρι πριν και 300 χρόνια ήταν πολύ πιο υγιεινό να πίνει κανείς μπύρα παρά νερό. Το αλκοόλ είναι ριζωμένο βαθιά στην κουλτούρα των περισσότερων κοινωνιών εδώ και χιλιάδες χρόνια. Στον αγγλόφωνο  δυτικό πολιτισμό  τα τραγούδια με αναφορές στο αλκοόλ γίνονται πάντα αγαπητά, π.χ το μελωδικό “Summer Wine”, το “Red red wine” των UB40, το μπιτάτο”I drink to get drunk”, και το “Whiskey in the Jar” των Thin Lizzy και το Alabama Song των Doors. Συγγραφείς όπως ο Christopher Hitchens, αλλά και ποιητές όπως ο Edgar Allan Poe αγαπούσαν το ποτό. Διαχρονικά η βιομηχανία του κινηματογράφου είναι σε στενή σχέση με το αλκοόλ, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το “Hangover”, το οποίο αν δεν το έχετε δει πρέπει να το δείτε. Συχνές αναφορές στο ποτό και από ελληνικούς στιχουργούς: “΄Οταν μία γυναίκα πίνει”, “Μέθυσε απόψε το κορίτσι μου”. “Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε”  και άλλα πολύ δημοφιλή τραγούδια έχουν μέσα το ποτό, άλλα λυπημένα και άλλα χαρούμενα.  Όπως και να έχει, σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, όταν οι θαμώνες των bar εκτίθενται σε στίχους που περιλαμβάνουν αναφορές σε αλκοόλ, η σχετική κατανάλωση αυξάνεται. Το να ακούμε τραγούδια που ενθαρρύνουν το μεθύσι μας κάνει να πίνουμε. Ποιος θα το πίστευε;

Καλή παρέα, διάθεση, μουσική και κρασί

Οφέλη στην υγεία

Από όλες τις υποτιθέμενες επιπτώσεις του αλκοόλ στον ανθρώπινο οργανισμό, οι θετικές στην υγεία είναι μακράν οι πιο υπερεκτιμημένες. Τα καρδιοπροστατευτικά οφέλη  είναι είτε από επιδημιολογικά στοιχεία είτε έχουν μελετηθεί σε άτομα που δεν γυμνάζονται. Κάποια οφέλη που αποδίδονται στην ρεσβερατρόλη είναι ιδιαίτερα αμφισβητήσιμα αφού ήδη κάποιοι ερευνητές έχουν ομολογήσει πως “μαγείρευαν” τις μελέτες ώστε να είναι ελπιδοφόρες και να δημοσιευτούν από τα επιστημονικά περιοδικά. Παρουσία γυμναστικής, είναι πολύ πιθανό πως δεν θα έχετε καμία θετική επίπτωση, ενώ αν δεν γυμνάζεστε, λίγο κρασί δεν μπορεί να προσφέρει τα οφέλη της άσκησης και μίας σχετικά ισορροπημένης διατροφής.  Η κατάχρηση  του αλκοόλ προκαλεί τουλάχιστον 7 μορφές καρκίνου ενώ ο συνδυασμός τσιγάρου και ποτού είναι ακόμα χειρότερος. Επίσης, σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, η οδήγηση υπό την επήρεια κάνναβης είναι λιγότερο επικίνδυνη από την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ. Το ότι το αλκοόλ είναι νόμιμο δημιουργεί την λαθεμένη εντύπωση πως πιο ασφαλές από ουσίες που είναι “κακές”. Και όχι μόνο αυτό, αλλά μία παράνομη ουσία, το LSD, μπορεί να βοηθήσει τους αλκοολικούς που θέλουν να απεξαρτηθούν.Τα δεδομένα που χρησιμοποιώ ίσως φαίνονται ακραία, αλλά το κάνω για να δείξω πως το νόμιμο δεν είναι εξ ορισμού πιο ασφαλές από το παράνομο.  Παρ’ όλα αυτά,  μέτριες ποσότητες αλκοόλ δεν είναι βλαβερές.

Παχαίνει το αλκοόλ;

Το αλκοόλ έχει και αυτό θερμίδες, για την ακρίβεια 7 θερμίδες ανά γραμμάριο και αναστέλλει την γλυκονεογένεση, μια διαδικασία στην οποία χρησιμοποιείται και λίπος για ενέργεια. Από θερμιδική άποψη  είναι λίγο πιο κάτω από το λίπος που έχει 9, και πιο πάνω από τις πρωτεΐνες και τους υδατάνθρακες που έχουν 4 ανά γραμμάριο. Τα στοιχεία από τις έρευνες είναι συνοπτικά τα εξής:

  • Μία μελέτη  συνέκρινε μία ομάδα άντρες που πίνουν 4 μπύρες την ημέρα, οι οποίοι λάμβαναν 16% περισσότερες θερμίδες, και έχουν την ίδια φυσική δραστηριότητα με μη-πότες. Θα περίμενε κανείς πως οι πότες θα είχαν περισσότερα κιλά αλλά δεν είχαν.
  • Μία άλλη μελέτη συνέκρινε δύο διατροφές των 1500 θερμίδων και την επίδραση τους στην απώλεια λίπους.  Στην μία το 10% των θερμίδων ήταν από χυμό γκρέιπφρουτ και  στην άλλη υπήρχε ένα ποτήρι λευκό κρασί. Οι πότες πάλι ευνοήθηκαν ελαφρά, έχοντας χάσει 1 κιλό παραπάνω.
  • Μία πρόσφατη έρευνα που έγινε σε Ισπανούς, εξέτασε 2838 ανθρώπους και την μεταβολή του βάρους τους σε διάστημα 6 χρόνων.  Τα ευρήματα έδειξαν πως όσοι πίνουν πάνω από 7 μπύρες ή “βαριά” ποτά όπως ουίσκι την εβδομάδα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκοι ή υπέρβαροι. Κάτι που είναι θεμιτό να υπολογιστεί σε αυτήν την έρευνα είναι πως όσοι προτιμούν τα ελαφριά ποτά και δεν πίνουν πολύ, είναι και πιο πιθανό να γυμνάζονται και να προσέχουν την διατροφή τους.
  •  Όσον αφορά την “μπυροκοιλιά”, έχει αποδειχτεί ότι πρόκειται για μύθο.
  •  Από τα παραπάνω στοιχεία δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην συμπεριλάβετε λίγο αλκοόλ στην διατροφή σας, αν το υπόλοιπο πλαίσιο της είναι ισορροπημένο. Μία μπύρα ή ένα ποτήρι κρασί  δεν θα επηρεάσει την απώλεια λίπους.

 

Αλκοόλ και τεστοστερόνη

Πώς επιδρά η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ στο ορμονικό προφίλ;Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μία έρευνα που κράτησε 3 εβδομάδες, όσο δηλαδή κρατούν και οι διακοπές των περισσότερων.Οι ερευνητές έβαλαν τους συμμετέχοντες να πίνουν κάθε μέρα 3 μπύρες, δηλαδή 30-40 γρ. αλκοόλ. Και η μείωση στην τεστοστερόνη ήταν μόνο ένα ταπεινό 6,8% ενώ παράλληλα η διϋδροεπιανδροστερόνη, ένα πιο ήπιο ανδρογόνο, αυξήθηκε σε συγκέντρωση.  Κατά συνέπεια μία μπύρα την μέρα είναι τελείως ουδέτερη.

Τι γίνεται όταν η μπύρα γίνεται μεταπροπονητικό ρόφημα; Σε μία άλλη μελέτη που αν την άκουγε ο George Best σίγουρα θα δήλωνε συμμετοχή, οι αθλητές ήπιαν 10 μπύρες μετά την προπόνηση, με αποτέλεσμα η τεστοστερόνη τους να μειωθεί  κατά 26% και η κορτιζόλη να αυξηθεί κατά 36%. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά με τόσο αλκοόλ το λιγότερο που σε απασχολεί εκείνη την ώρα είναι αν έχει μειωθεί η τεστοστερόνη σου. Μία άλλη  πρόσφατη μελέτη, στην οποία οι συμμετέχοντες ήταν αθλητές του Rugby και ήπιαν κάπως λιγότερο,  δεν βρέθηκε μείωση της τεστοστερόνης αλλά βρέθηκε αύξηση της κορτιζόλης. Από αυτά τα δεδομένα φαίνεται πως ακόμα και δέκα μπύρες μετά την προπόνηση δεν είναι η καλύτερη τακτική για να αναρρώσει ο οργανισμός, αλλά δεν προκαλούν και κάποιο τεράστιο ορμονικό σοκ.

Πίνοντας περιστασιακά πολύ : Μερικές δικές μου παρατηρήσεις όσον αφορά τις αθλητικές επιδόσεις

H εμπειρία  μου ως φοιτητής στο Λονδίνο μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω μίας άτυπη μελέτη σε φίλους μου που έπιναν περιστασιακά πολύ και παράλληλα γυμνάζονταν: Η αλήθεια είναι ότι είχα αρκετούς  συμφοιτητές που συνδύαζαν συνήθειες όπως η γυμναστική με την κατανάλωση αλκοόλ το Σαββατοκύριακο. Κάποιοι ήταν παίκτες του Rugby και κάποιοι ασχολούνταν με πολεμικές τέχνες, όλοι τους γερά ποτήρια όταν έβγαιναν, και έπιναν τουλάχιστον 6-7  μπύρες. Αυτό γινόταν μία φορά την εβδομάδα. Δεν είχα παρατηρήσει καμία αρνητική επίδραση στην απόδοσή τους στο γυμναστήριο και όλοι τους ήταν σε πολύ καλή σωματική κατάσταση.

Κι όμως το αλκοόλ κάποτε ήταν παράνομο. Το κράτος πάντα θέλει να καθορίζει την αυτοδιάθεση των ανθρώπων.

Κι όμως το αλκοόλ κάποτε ήταν παράνομο. Το κράτος πάντα θέλει να καθορίζει στους ανθρώπους τι θα κάνουν με το σώμα τους.

Αλκοόλ και αφυδάτωση

Μπορεί το αλκοόλ να σταματά την οξείδωση του λίπους αλλά μπορεί παράλληλα να σας κάνει να φαίνεστε κομμάτια. Αυτή την τακτική την χρησιμοποιούν και κάποιοι bodybuilders πριν ανέβουν επί σκηνής. Ένα δύο σφηνάκια βότκα και το six pak καθαρίζει ακόμα περισσότερο. Παρ’ όλα αυτά, πρόκειται για κάτι παροδικό. Το αν θα χάσετε λίπος ή όχι δεν εξαρτάται από αυτό, αλλά από το υπόλοιπο της διατροφής σας.

Παρακάτω ακολουθεί ένας δεκάλογος που θα σας βοηθήσει να αποκτήσετε μία υγιή συμπεριφορά απέναντι στο ποτό:

  1. Μην πίνετε με άδειο στομάχι.
  2. Μην  πίνετε “για να ξεχάσετε”. Δεν υπάρχει κανείς που να βοηθήθηκε από αυτήν την νοοτροπία. Πιείτε μόνο όταν είστε σε καλή διάθεση.
  3. Αν πίνετε τόσο που η  ποιότητα ζωής σας επηρεάζεται αρνητικά, τότε χρειάζεται να το μειώσετε. Το hangover δεν είναι καλό σημάδι.
  4. Η χρήση του αλκοόλ ως υπνωτικού είναι κάτι που είναι καλύτερο να αποφεύγεται σε σταθερή βάση. Το αλκοόλ μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στην ποιότητα του ύπνου. Η γυμναστική και ένα πλούσιο βραδινό είναι καλύτερες επιλογές.
  5. Ποτό και ενεργειακά ποτά δεν είναι καλή ιδέα. Τα τελευταία, εκτός από το ότι είναι φορτωμένα με ζάχαρη και θερμίδες, όταν συνδυάζονται με την κατάχρηση αλκοόλ δίνουν την ψευδαίσθηση ελέγχου, ενώ στην ουσία νοητικές αλλά και σωματικές λειτουργίες είναι σε safe mode.
  6. Ακόμα και λίγο αλκοόλ επηρεάζει αρνητικά την οδήγηση. Όταν αυτό συνδυάζεται με ξενύχτι, η κούραση από την νύστα πολλαπλασιάζει την επίδραση του αλκοόλ, ακόμα και όταν καταναλώνεται σε νόμιμες δόσεις. Γι’ αυτό το λόγο, ούτε να σκεφτείτε  να οδηγήσετε όταν  έχετε πιει έστω και μία σταγόνα.
  7. Το ποτό, λόγω της επίδρασης του σε θέματα αυτοελέγχου, μπορεί να συνεισφέρει στην υπερκατανάλωση θερμίδων.
  8. Το ποτό παχαίνει μόνο όταν η διατροφή παρέχει υπερβολικές θερμίδες. Απώλεια λίπους και μέτρια κατανάλωση αλκοόλ είναι συμβατά πράγματα.
  9. Επειδή οι παραγωγοί των αλκοολούχων δεν είναι υποχρεωμένοι να γράφουν θερμίδες στα προϊόντα τους, μην περιμένετε να μάθετε εκείνη την ώρα πόσες θερμίδες παίρνετε. Τα ξηρά κρασιά έχουν μικρότερο θερμιδικό φορτίο  από και τα βαριά ποτά όπως η βότκα και το ουίσκι.
  10.  Αν δεν θέλετε να πάρετε λίπος ή θέλετε να χάσετε λίπος, καλό είναι να περιορίσετε τις θερμίδες από τους υδατάνθρακες τις μέρες που πίνετε. Μέθοδοι όπως η διαλειμματική νηστεία μπορούν να  βοηθήσουν να μην κάνετε θερμιδικές παρεκτροπές.

 

 Rita Faltoyano

Rita Faltoyano

 Συμπέρασμα

Κρίνοντας από τα παραπάνω, αν δεν πίνετε, δεν υπάρχει λόγος να αρχίσετε. Αν πίνετε σταθερά και πολύ, ρισκάρετε αρκετά πράγματα από την υγεία σας.  Τέλος αν πίνετε κοινωνικά και με σύνεση, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε για κάτι. Η απώλεια λίπους είναι εφικτή παρουσία αλκοόλ, αρκεί να υπάρχει μία σχετική προετοιμασία στο υπόλοιπο πλαίσιο της διατροφής.

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια
Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Η εκπομπή “Όλα για την Υγεία μου” κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα πληροφόρησης. Με κάθε ειλικρίνεια, νομίζω ότι ο παρουσιαστής και η συντακτική ομάδα κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για να βγάζουν στην επιφάνεια επιστημονικά τεκμηριωμένες πληροφορίες, χωρίς τρομολαγνικές τάσεις, χωρίς υστερίες και βιασύνη, κάτι το οποίο σε θεματολογία που έχει να κάνει με υγεία είναι από μόνο του σπάνιο και αξιέπαινο.

Oι διάσημες δίαιτες, και η διατροφή γενικότερα,  είναι το θέμα της εκπομπής (της οποίας την περίληψη μπορείτε να δείτε εδώ).  Οι καλεσμένοι είτε ήταν αναγνωρίσιμοι και έχουν κάποια μορφή εμπειρίας είτε ήταν ειδικοί στο θέμα. Το πρώτο υποθέτω πως βοηθά τον τηλεθεατή να συσχετιστεί με το περιεχόμενο της εκπομπής. Θα σταθούμε στα όσα είπαν οι τελευταίοι γιατί  έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα. Στην  εκπομπή γίνονται αναφορές στην πρωτεΐνη, στο λίπος και στους υδατάνθρακες, την κάθε φορά για διαφορετική αιτία, και δυστυχώς, γίνονται λάθη και στα τρία πεδία, τα οποία είναι άξια σχολιασμού. Στις παρακάτω γραμμές θα δούμε πού ακριβώς τα λεγόμενα δεν συμβαδίζουν με τα δεδομένα. Πρώτα όμως να σταθούμε στις τεκμηριωμένες θέσεις των συμμετεχόντων.

Τεκμηριωμένες απόψεις

Πρέπει να αναφερθώ σε μερικές απόψεις που διατυπώθηκαν, με τις οποίες συμφωνώ και έχω αναφερθεί στο παρελθόν. Αυτές διατυπώθηκαν κυρίως από τον Δρ Αναστάσιο Παπαλαζάρου. Πιο συγκεκριμένα:

  • Τα μαύρο ψωμί μπορεί να είναι χειρότερη επιλογή από το λευκό.
  • Οι τηγανιτές πατάτες δεν πρέπει να είναι απαγορευμένες
  • Η διατροφική συμπεριφορά και η νοοτροπία παίζουν σπουδαίο ρόλο
  • Οι δίαιτες με την ομάδα αίματος, όπως και οι “χημικές” είναι αντιεπιστημονικές
  • Υπάρχει πρόβλημα στην μακροχρόνια συνέπεια για πολλούς ανθρώπους
  • H απώλεια βάρους πρέπει να κρίνεται σε συνάρτηση με το αρχικό βάρος
Επίσης η κυρία Ιφιγένεια Γιαννπούλου, λέκτορας Αθλητικής Διατροφής, τονίζει την σημασία της άσκησης και τον σπουδαίο ρόλο της στην βελτίωσης της εικόνας του σώματος. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά. Τι είναι αυτό που λέγεται στην εκπομπή που το θεωρώ αποπροσανατολιστικό;

Πρωτεϊνικές διατροφές: Ο Darth Vader των διατροφών

Πλούσια σε πρωτεϊνη διατροφή = Tο απόλυτο κακό

Ο Δρ Παπαλαζάρου προειδοποιεί τρεις φορές  κατά των πρωτεϊνικών διατροφών, και κατά του κορεσμένου λίπους το οποίο, όπως λέει, σχετίζεται με καρδιαγγειακά νοσήματα, και επειδή (πάντα κατά τον Παπαλαζάρου) οι πρωτεϊνικές διατροφές έχουν κορεσμένο λίπος, τότε κάνουν κακό στην υγεία. Το πρώτο σημείο που θέλω να σταθώ είναι πως κρατά ως προαπαιτούμενο πως οι δίαιτες υψηλές σε πρωτεΐνη είναι απαραίτητα υψηλές σε κορεσμένο λίπος. Αυτό από μόνο του είναι πολύ αμφισβητήσιμο και εδώ έχουμε το πρώτο λογικό άλμα. Για του λόγου το αληθές,  η έγκριτη επιστημονική εφημερίδα Archives of Internal Medicine δημοσίευσε το 2009 μία μελέτη όπου μία διατροφή υψηλή σε πρωτεΐνη, και παράλληλα χαμηλή σε κορεσμένο λίπος, βελτιώνει τους καρδιαγγγειακούς δείκτες. Οπότε, σε αντίθεση με τα λεγόμενα του Παπαλαζάρου, η πρωτεϊνική διατροφή μπορεί να είναι χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά, και μπορεί ταυτόχρονα όχι μόνο να μην κάνει κακό, αλλά να είναι ευεργετική για την καρδιαγγειακή υγεία.

Όμως οι πρωτεϊνικές διατροφές κάνουν κακό σε κάθε άλλη περίπτωση, σωστά; Αξίζει να αναφερθεί μία μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επίσης έγκυρη Αmerican Journal of Clinical Nutrition. Στην μελέτη συμμετείχαν 100 γυναίκες, συγκρίθηκαν δύο υποθερμιδικές διατροφές – η μία υψηλή σε πρωτεΐνη και η άλλη υψηλή σε υδατάθρακες. Και οι δύο διατροφές βελτίωσαν τους δείκτες καρδιαγγειακές υγείας, ενώ η πρωτεϊνική διατροφή μείωσε και την συγκέντρωση τριακυγλυκερόλων. Παράλληλα, η πρωτεϊνική διατροφή αύξησε την συγκέντρωση της Β12 βιταμίνης, ενώ η διατροφή που ήταν υψηλή σε υδατάνθρακα την μείωσε. Μία άλλη μελέτη, με 215 υπέρβαρους ή παχύσαρκους συμμετέχοντες και από τα δύο φύλα, διάρκειας 12 εβδομάδων έδειξε πως οι πρωτεϊνικές διατροφές μειώνουν την ολική χοληστερόλη και βελτιώνουν τους δείκτες καρδιαγγειακής υγείας ενώ μειώνουν και το κοιλιακό λίπος.Oι πρωτεϊνικές διατροφές έχουν επίδραση στην καρδιαγγειακή υγεία, καμία αμφιβολία γι’ αυτό, αλλά αυτή είναι θετική. Οι έρευνες που αποδεικνύουν τα παραπάνω είναι πολλές και εδώ απλά βλέπετε ένα δείγμα.

Οτιδήποτε μπορεί να υποστηριχτεί χωρίς αποδείξεις…

Ο Παπαλαζάρου επίσης προειδοποιεί κατά των πρωτεϊνικών διατροφών επειδή “υπάρχει κίνδυνος υπέρτασης”. Εδώ έχουμε το δεύτερο μεγάλο άλμα. Τώρα δεν ξέρω αν ο αναγνώστης αυτού του άρθρου γνωρίζει κάποιον που απέκτησε υπέρταση από πρωτεϊνική διατροφή, εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω, και το πιο σημαντικό απ’ όλα, δεν υπάρχει καμία τέτοια απόδειξη στην βιβλιογραφία. Οι πρωτεϊνικές διατροφές δεν προκαλούν υπέρταση.   Οτιδήποτε μπορεί να υποστηριχτεί χωρίς αποδείξεις μπορεί να καταρριφθεί και χωρίς αποδείξεις.

 

Σύγκριση απώλειας βάρους μεταξύ 3 διατροφών. Με την μπλε γραμμή είναι η διατροφή υψηλότερη σε πρωτεΐνη-τύπου ‘Ατκινς.

Επίσης, ο Δρ Παπαλαζάρου αναφέρεται στην δίαιτα Άτκινς, λέγοντας πως η δίαιτα αυτή φέρνει την “ίδια ακριβώς” απώλεια βάρους με τις υπόλοιπες. Αυτό δεν είναι πάντα αληθές όπως φαίνεται και από την βιβλιογραφία και μπορείτε να διαπιστώσετε και στο γράφημα μίας πρόσφατης μελέτης που εξέτασε αυτό το ερώτημα. Αυτό που όμως είναι αληθές και παραλείπεται να αναφερθεί, είναι πως οι δίαιτες που είναι υψηλές σε πρωτεΐνη οδηγούν στην κατακράτηση, ή ακόμα και στην αύξηση του μυικού ιστού, ειδικά αν συνδυάζονται με γυμναστική. Με άλλα λόγια, στις πρωτεϊνικές διατροφές χάνουμε περισσότερο λίπος. Ξεχνά επίσης να αναφέρει, ή δεν θεωρεί σημαντικό, πως η πρωτεΐνη προκαλεί τον μεγαλύτερο κορεσμό και την μεγαλύτερη σιτιογενή θερμογένεση. Τουλάχιστον σε εμένα, τα παραπάνω φαίνονται σημαντικά και θα τα λάμβανα υπ΄όψιν εξετάζοντας οποιαδήποτε διατροφή. Επίσης, στην επίθεση του στις πρωτεϊνικές διατροφές, ο Παπαλαζάρου υποστηρίζει πως είναι βλαβερές για τις αρθρώσεις. Ξανά, δεν υπάρχουν αποδείξεις για κάτι τέτοιο. O Παπαλαζάρου παραλείπει να αναφέρει αν και είναι γνωστό, πως η πρωτεΐνη είναι απαραίτητο μακροσυστατικό για την υγεία (σε αντίθεση με τους υδατάνθρακες) ενώ είτε ξεχνά, είτε δεν θεωρεί άξιο αναφοράς το γεγονός πως  η πρωτεΐνη είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών. Υπέρταση, καρδιαγγειακή νόσος, βλάβες στις αρθρώσεις, όλα από τις πρωτεϊνικές διατροφές. Αν όσα ισχυρίζεται ο Παπαλαζάρου είχαν έστω και μία πιθανότητα να βγουν αληθινά, είναι να απορεί κανείς πώς, ενώ οι πρωτεϊνικές διατροφές είναι τόσο βλαβερές,  εξακολουθούν να παίρνουν έγκριση αυτές οι απόλυτα επικίνδυνες μελέτες από τα πανεπιστήμια. Πέρα από την κινδυνολογία, όλα τα στοιχεία  δείχνουν πως οι πρωτεϊνικές διατροφές μπορούν να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες, είτε από πλευράς καρδιαγγειακής υγείας, είτε από πλευράς σωματικής σύστασης και απώλειας λίπους, είτε από πλευράς αύξησης η συντήρησης της μυικής μάζας. Ωραία, ως εδώ καλά. Τι γίνεται όμως όταν η πρόσληψη του κορεσμένου λίπους  αυξάνεται ενώ εξακολουθούμε να έχουμε σχετικά υψηλή πρόσληψη πρωτεΐνης;

Κορεσμένο λίπος: Κάνει κακό ακόμα και όταν το  σκέφτεσαι

Εδώ έχουμε το τρίτο άλμα. Αν και προηγουμένως είδαμε ότι οι πρωτεϊνικές διατροφές είναι  ευεργετικές για την καρδιαγγειακή υγεία, ας σταθούμε λίγο στο κορεσμένο λίπος. Επηρεάζει αρνητικά την καρδιαγγειακή υγεία το κορεσμένο λίπος; ‘Oπως φαίνεται και από τις αποδείξεις, αυτό εξαρτάται από το υπόλοιπο της διατροφής. Σε μία διατροφή με περίσσεια θερμίδων, χωρίς σωματική άσκηση, πολλά πράγματα μπορούν να πάνε στραβά και το κορεσμένο λίπος σίγουρα δεν βοηθά. Αυτό φαίνεται από τόνους βιβλιογραφίας και δεν έχω καμία πρόθεση να τα βάλω με επιστημονικά δεδομένα. Ναι, όταν δεν ασκείσαι, τρως υπερβολικές θερμίδες, το κορεσμένο λίπος θα είναι βλαβερό, όχι από μόνο του, αλλά στο πλαίσιο της διατροφής. Όμως, απ’ ότι φαίνεται από την βιβλιογραφία, όταν αυτό το πλαίσιο αλλάζει, οι θερμίδες είναι μειωμένες,  υπάρχει περιορισμός των σακχάρων, τότε τα κορεσμένα λιπαρά είναι ουδέτερα στην υγεία.  Σε επίρρωση των παραπάνω, μία πρόσφατη εκτενής βιβλιογραφική ανασκόπηση έδειξε πως το κορεσμένο λίπος δεν συσχετίζεται με την καρδιαγγειακή νόσο.  Εδώ πρέπει να αναφερθεί πως ο χαρακτηρισμός “ουδέτερη επίδραση” σπάνια αναφέρεται σε διατροφικά θέματα σε τέτοιες συζητήσεις. Φαίνεται πως στο μυαλό των ανθρώπων πρέπει οπωσδήποτε είτε κάτι να κάνει  καλό είτε κακό. Όπως και να έχει, εξετάζοντας την απομονωμένη επίδραση διατροφικών συστατικών στο ανθρώπινο σώμα, πρέπει να λαμβάνουμε υπ’ όψιν και το πλαίσιο στο οποίο γίνεται αυτή η μελέτη.

Ο εφιάλτης της υπογλυκαιμίας ξαναχτυπά

Έχω αναφερθεί πολλές φορές στην έννοια της υπογλυκαιμίας. Περίπου στο 27 λεπτό, η Γιαννακοπούλου  κάνει λόγο για  “υπογλυκαιμίες” που προκαλούνται από έλλειψη υδατανθράκων. Εδώ δεν χρειάζεται μόνο άλμα, αλλά παράκαμψη ολόκληρων κεφαλαίων ανθρώπινης φυσιολογίας. Η γλυκόζη του αίματος δεν χρειάζεται πρόσληψη υδατάνθρακα για να κρατιέται σε φυσιολογικά πλαίσια. Αυτό επιτυγχάνεται με την διαδικασία της γλυκονεογένεσης, δηλαδή της σύνθεσης γλυκόζης από μη-υδατανθρακικές ενώσεις. Εκτός των άλλων οι υδατάνθρακες δεν είναι το κύριο καύσιμο σε όλα τα αθλήματα, εκτός και αν θεωρούμε άθλημα ότι είναι αερόβιας φύσης, και όχι μία εκρηκτική δραστηριότητα, όπως σφαιροβολία, άρση βαρών, ή σπριντ.

Διάσημες δίαιτες: Δεν είναι όλα μαύρα αλλά δεν είναι και όλα άσπρα

Όσον αφορά τις διάσημες πρωτεϊνικές δίαιτες όπως του Dukan και του Atkins ή την Ζώνη, ίσως το κύριό τους μειονέκτημα είναι πως έχουν τον απόλυτο χαρακτήρα του διατροφικού μεσσία, δεν υπάρχει σαφές πλαίσιο αναφοράς, και δημιουργούν αδικαιολόγητες εμμονές και ψυχαναγκασμούς. Όποιος έχει στοιχειώδη γνώση της βιβλιογραφίας γνωρίζει πως δεν υπάρχει απόλυτη δίαιτα. Επίσης, και στην Dukan και στην Atkins δεν υπάρχει εξατομίκευση και έμφαση στην αλλαγή της νοοτροπίας. Η Atkins μπορεί να είναι μία κάκιστη επιλογή για αθλητές αντοχής, ή για άτομα που πιστεύουν πως υπάρχουν φαγητά που παχαίνουν και φαγητά που δεν παχαίνουν. Όμως, η υψηλή πρόσληψη πρωτεΐνης που έχουν, δεν είναι αρνητικό. Ίσα ίσα είναι το μόνο θετικό τους σημείο. Ενδεχομένως γι’ αυτό να έχουν επιζήσει από τις περισσότερες διάσημες δίαιτες. Φυσικά, η συσχέτιση των πρωτεϊνικών διατροφών με το κορεσμένο λίπος και την καρδιαγγειακή νόσο απαιτεί τουλάχιστον δύο μεγάλα άλματα, και τα δεδομένα είναι εναντίον αυτής της άποψης.

Προκατάληψη και πραγματικότητα

Ο Παπαλαζάρου φαίνεται πολύ βαριά προκατειλημμένος εναντίον των πρωτεϊνικών διατροφών, αλλά η προκατάληψή του δεν στέκει από επιστημονικής άποψης. Είναι ευχάριστο που αναφέρθηκε στο θερμιδικό σκέλος των διατροφών, το οποίο είναι ταμπού, ειδικά στην τηλεόραση, και επίσης  τον τιμά που δεν πλασάρει κάποια δική του διατροφή ως την απόλυτη λύση. Νομίζω αυτά δείχνουν στοιχεία σοβαρότητας. Όμως  στην προσπάθεια του να είναι επικριτικός σε διάσημες δίαιτες, κυνηγά φαντάσματα, ισοπεδώνει επιστημονικά δεδομένα και  δαιμονοποιεί αδικαιολόγητα οτιδήποτε σχετίζεται με πρωτεϊνικές διατροφές. Η μακροχρόνια συνέπεια στην διατροφή θα είναι ένα μόνιμο πρόβλημα αν οι επιστήμονες δεν ξεπεράσουν τις προκαταλήψεις τους και δουν ποιες διατροφές είναι ευεργετικές για την υγεία, αποδίδουν αποτελέσματα, συντηρούν ή αυξάνουν την μυική και την οστική μάζα, ενώ παράλληλα δίνουν κορεσμό. Τα δεδομένα είναι εκεί και τους περιμένουν.  Η Γιαννακοπούλου ορθά προτείνει τον συνδυασμό γυμναστικής με την διατροφή αλλά η άποψή της περί υπογλυκαιμίας είναι εντυπωσιακή, όχι με κολακευτικό τρόπο.

Κάπου εδώ θα σας αφήσω με την, ελπίζω εποικοδομητική, κριτική μου. Εν τέλει, νομίζω ότι αυτή η εκπομπή, αν και φαίνεται πως είχε κατεύθυνση την έγκυρη πληροφόρηση, είχε μεικτό αντίκτυπο. Αυτό γιατί φιλοξένησε, εκτός των τεκμηριωμένων απόψεων, πολλές μη τεκμηριωμένες, οι οποίες μπορούν να αποπροσανατολίσουν το ευρύ κοινό. Το πρόβλημα με τις τελευταίες είναι πως και αρκετοί άνθρωποι με επιστημονικό υπόβαθρο τις ενστερνίζονται, κάτι το οποίο κάνει δύσκολο το έργο των δημοσιογράφων.

Διαβάστε την απάντηση της Ιφιγένειας Γιαννοπούλου και του  Αναστάσιου Παπαλαζάρου στα σχόλια

 

Από τον Ανδρέα Ζουρδό,  Διαιτολόγο-διατροφολόγο

Ένας από τους πιο διαδεδομένους περιαστικούς μύθους που κυκλοφορούν είναι πως όταν μιλάμε για μία υγιεινή διατροφή πρέπει οπωσδήποτε τα γεύματα να είναι συχνά. Οι δικαιολογίες  που δίνονται γι’ αυτήν την άποψη είναι αρκετά λογικοφανείς, η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό είναι πως κρατούν το μεταβολισμό ψηλά  και πως το σώμα δεν πέφτει σε “starvation mode ” μην μπορώντας να κάψει περισσότερο λίπος . Παρακάτω θα αναλύσουμε, μεταξύ άλλων, γιατί αυτοί οι δύο ισχυρισμοί είναι αναληθείς και γιατί η διαλειμματική νηστεία είναι μία ενδιαφέρουσα διατροφική προσέγγιση.

Ομολογώ ότι και εγώ, πριν από αρκετό καιρό , είχα μυηθεί σε αυτά τα δόγματα και τα ακολουθούσα πιστά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον ψυχαναγκασμό του να κοιτάω το ρολόι μου ώστε να μην περάσει η ώρα για το επόμενο γεύμα και δεν το καταλάβω.Φυσικά, κάνοντας αρκετή έρευνα και πειραματισμό κατάλαβα πως  απόδειξη για όλους αυτούς τους ισχυρισμούς δεν υπάρχει. Όμως, παρά το τι υποστηρίζουν οι διατροφικοί Ναζί,  ο οργανισμός μας δεν είναι τόσο εύθραυστος.Έχοντας αυτά υπόψιν δεν υπάρχει τίποτε το λάθος με το να κάνουμε συχνά και μικρά γεύματα αλλά αν παρ’ όλα αυτά για κάποιο λόγο δεν φάμε για μερικές ώρες  ο μεταβολισμός πιθανότατα θα αυξηθεί.

Σύμωνα με μελέτες, οι φωτογραφίες με σέξυ γυναικεία σώματα αυξάνουν την επισκεψιμότητα στα blog.

Σύμωνα με μελέτες, οι φωτογραφίες με σέξυ γυναικεία σώματα αυξάνουν την επισκεψιμότητα στα blog.

Και κάπου εδώ έρχεται να σώσει την κατάσταση η διαλειμματική νηστεία. Τι είναι αυτό που λέμε “διαλειμματική νηστεία”; Τα άτομα που ακολουθούν διαλειμματική νηστεία περιμένουν συνήθως  16-20  ώρες για να κάνουν ένα και μοναδικό γεύμα ή  2 μέσα σε ένα διάστημα 4-5 ωρών. Φυσικά κάποιες από αυτές κοιμούνται. Τις υπόλοιπες μπορεί να είναι στον χώρο εργασίας τους οπότε η διαλειμματική νηστεία μπορεί να είναι βολική λύση για περιπτώσεις ανθρώπων που δεν ευχαριστιούνται το φαγητό στην δουλειά. Αυτό μπορεί να συμβαίνει είτε λόγω του αγχωτικού περιβάλλοντος, είτε λόγω της παρουσίας του εργοδότη,  ή εν τέλει δεν θέλουν να μοιράζονται με τους συνεργάτες τους το ότι άλλαξαν διατροφικές συνήθειες ή πως θέλουν να χάσουν λίπος.

Αν τα άτομα που ταιριάζουν με την παραπάνω περιγραφή μπορούν να δείξουν μία σχετική σύνεση στο μοναδικό γεύμα της διαλειμματικής νηστείας τότε αυτή η μέθοδος είναι συμβατή με αυτούς. Η διαλειμματική νηστεία είναι μία μέθοδος περιορισμού θερμίδων στην οποία συνήθως υπάρχει ένα κύριο γεύμα μέσα στην μέρα.  Παρά τις ημιμαθείς Κασσάνδρες,  ο περιορισμός θερμίδων είναι από τις κύριες μεθόδους πρόληψης των καρδιοπαθειών και των περισσότερων καρκίνων. Η διαλειμματική νηστεία είναι απλά ένας άλλος τρόπος ώστε να περιορίσουμε τις θερμίδες μας.  Φυσικά, αν δεν ζείτε απομονωμένοι μέσα σε κάποια σπηλιά, ξέρετε πως όταν ένα μεγάλο μέρος των περιοδικών και της τηλεόρασης αφιερώνεται στο τι γλυκά θα φάμε τις γιορτές, πως θα γεμίσουμε τα συναισθηματικά κενά μας με λιχουδιές, οπότε ο περιορισμός θερμίδων δεν είναι εύκολη υπόθεση. Από την άλλη δεν είναι και όσο δύσκολη παρουσιάζεται συνήθως. Μία ρεαλιστική αντιμετώπιση της διαλειμματικής νηστείας είναι ότι πρόκειται για μία αλλαγή, και κάθε αλλαγή για το καλύτερο είναι και ένα μικρό ξεβόλεμα.

Μέχρι τώρα, αν δεν έχετε διαβάσει ποτέ για διαλειμματική νηστεία πρέπει να είστε αρκετά σκεπτικοί με ότι διαβάσατε. Πιθανότατα σκέφτεστε το εξής “Τότε γιατί οι οι διαιτολόγοι που βγαίνουν στην τηλεόραση συμβουλεύουν να κάνουμε μικρά και συχνά γεύματα και γιατί εσύ πας να μας κάνεις τον διαφορετικό;”

Η απάντηση μου: Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν υπάρχει κανένα λάθος με αυτήν την ιδέα – άλλωστε πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει βάρος κατά αυτόν τον τρόπο οπότε σίγουρα δουλεύει. Παλιότερα έχω αναφερθεί στην σύγκριση μεταξύ 3 και 6 γευμάτων, δείχνοντας πως δεν είναι απαραίτητο να ακολουθούνται τα συχνά γεύματα.  Εκτός αυτού δεν χρειάζεται να αρκεστείτε στην γνώμη μου, μπορείτε να μπείτε στην ηλεκτρονική επιστημονική βιβλιοθήκη του pubmed και να ψάξετε οι ίδιοι για την διαλειμματική νηστεία.

Μιλώντας γενικά, τα μικρά και συχνά γεύματα μπορεί να είναι μία ικανοποιητική  λύση, ένας καλός τρόπος προγραμματισμού της διατροφής ώστε το άτομο να ξέρει τι θα φάει και σε τι ποσότητα. Οπότε στην ουσία μιλάμε για θερμίδες, όχι για κάποιο μεταβολικό πλεονέκτημα. Από την άλλη πολλοί εγκατέλειψαν ή δεν άρχισαν καν τις αλλαγές στις διατροφικές τους συνήθειες γιατί έβρισκαν το δόγμα των πολλών γευμάτων μη βιώσιμο σε μακροχρόνια βάση και ασύμβατο με την καθημερινότητα τους.

Συνήθως, τα μεγάλα γεύματα ακολουθούνται  από άτομα που δεν προσέχουν ούτε την ποσότητα ούτε την σύσταση των τροφών που τρώνε, με άλλα λόγια τρώνε άτσαλα και απερίσκεπτα, ενώ τις περισσότερες φορές δεν γυμνάζονται. Βλέπουμε δηλαδή μία σύγκριση η οποία μόνο δίκαιη δεν είναι αφού το πλαίσιο της συχνότητας των γευμάτων είναι τελείως διαφορετικό για αυτούς που κάνουν συχνά γεύματα και γι’ αυτούς που τρώνε μία ή δύο φορές την μέρα.

Τι θα γινόταν όμως αν όσοι έκαναν λίγα γεύματα πρόσεχαν τις ποσότητες και τις θερμίδες; Όπως έχουμε δει και παλιότερα καμία διαφορά. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο οργανισμός μας δεν έχει manual οδηγιών, μπορούμε να τρώμε πολύ πιο άναρχα, ελεύθερα και λιγότερο συχνά απ’ ότι οι περισσότεροι πιστεύουν. Βέβαια το να τρώμε ελεύθερα δεν είναι πάντα θετικό για όλους . Πολλοί από εμάς θέλουν να ανήκουν κάπου και στις διατροφικές τους συνήθειες, και αυτό δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι απλά είναι μία πτυχή του χαρακτήρα τους που εκφράζεται και στην διατροφή.

Πρωινό – Χρειάζεται πάντα;

Η γνώση δεν είναι μόνο δύναμη, είναι και γράμμωση.

Η γνώση δεν είναι μόνο δύναμη, είναι και γράμμωση.

Τι γίνεται όταν δεν παρέχουμε τροφή στον οργανισμό μας για μερικές ώρες; Ακούγονται τόσα πολλά γύρω από το θέμα και τα περισσότερα είναι πολύ ανησυχητικά. Είναι να αναρωτιέται κανείς αν όλα αυτά προσεγγίζουν την πραγματικότητα στοιχειωδώς και πως γίνεται να ζουν άνθρωποι γύρω μας που δεν τρώνε πρωινό. Με όπλο τις διαφημίσεις αλλά και τις σχετικές εικόνες της χαρούμενης οικογένειας ή ζευγαριού που απολαμβάνει πρωινό, οι εταιρείες δημητριακών μας κάνουν πλύση εγκεφάλου πως απαραίτητα χρειαζόμαστε πρωινό για να μας πάει καλά το υπόλοιπο της ημέρας. Για τους περισσότερους ανθρώπους που κάνουν καθιστική εργασία, το πρωινό είναι απλά μία τελετουργία- ένα διατροφικό μιμίδιο που είτε πήραν από τους γονείς τους είτε επειδή είδαν αρκετές διαφημίσεις δημητριακών και πίστεψαν ότι χρειάζονται δημητριακά  για να λειτουργήσουν πνευματικά. Όπως έχουμε δει και παλιότερα, ένα “πλούσιο πρωινό” μπορεί να είναι τροχοπέδη στην απώλεια λίπους. Τις περισσότερες φορές το πρωινό δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ψυχολογικό δεκανίκι, μία τελευταία ηδονή από την σπιτική θαλπωρή, πριν την εγκαταλείψουμε  και εκτεθούμε στο στρες της δουλειάς μας. Ξανά,  η συναισθηματική διατροφή δεν είναι κάτι εξ ορισμού λάθος, απλά πρέπει να καταλαβαίνουμε την χρησιμότητα που δίνουμε στα γεύματά μας. Το “χρειάζομαι” έχει τεράστια διαφορά από το “μου αρέσει” ή “πιστεύω ότι μου κάνει καλό γι’ αυτό με κάνει να νιώθω καλά”.

Υπογλυκαιμία και πείνα

Έστω ότι δεν παίρνουμε πρωινό και μένουμε νηστικοί για 5-6 ώρες αφού ξυπνήσουμε. Τι γίνεται τότε; Ίσως έχετε ακούσει πως “παθαίνουμε υπογλυκαιμία” ή πως δεν θα μπορούμε να σκεφτούμε; Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως η υπογλυκαιμία και η πείνα δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η πείνα, όσο δυσάρεστη αίσθηση και να είναι δεν είναι παθολογικό σύμπτωμα, η υπογλυκαιμία είναι.Έχει αποδειχτεί πως ακόμα και 48ωρη νηστεία δεν είναι ικανή να προκαλέσει υπογλυκαιμία , ούτε να επηρεάσει την πνευματική απόδοση.  Από την άλλη το “Πεινάω” δεν  ακούγεται το ίδιο με το “έχω υπογλυκαιμία – πρέπει να φάω κάτι”. Το συκώτι μας παράγει γλυκόζη σε σταθερό ρυθμό και το πάγκρεας εκκρίνει ινσουλίνη ακόμα όταν δεν έχουμε φάει. Αν όντως παθαίναμε υπογλυκαιμία μετά από μερικές ώρες νηστείας οι πρόγονοί μας θα είχαν τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης και το πιο πιθανό είναι ότι θα είχαμε αφανιστεί ως είδος πριν αρκετές χιλιάδες χρόνια αφού θα ήμασταν ιδιαίτερα ευαίσθητοι στην έλλειψη τροφής. Για του λόγου το αληθές το ανθρώπινο σώμα μπορεί να κρατά την συγκέντρωση της γλυκόζης του αίματος σε φυσιολογικό εύρος για πάρα πολλές ώρες,μέσω της διαδικασίας της γλυκονεογένεσης, δηλαδή της σύνθεσης γλυκόζης από μη-υδατανθρακικές ενώσεις. Τα παραπάνω δεν αποτελούν κάποιο επτασφράγιστο μυστικό, είναι πληροφορίες στις οποίες μπορεί να ανατρέξει ο καθένας σε μία πανεπιστημιακή Βιοχημεία ή Φυσιολογία. Με αυτά κατά νου, είναι εντυπωσιακό πως η πείνα μερικών ωρών, έστω και αυτή η αίσθηση δυσφορίας, ιατροποείται.

Απώλεια μυικής μάζας; 

Εγώ μετά από μία περίοδο σκληρής προπόνησης και διαλειμματικής νηστείας. Όπως βλέπετε, η μυική ανάπτυξη είναι απολύτως εφικτή με την διαλειμματική νηστεία.

Εγώ μετά από μία περίοδο σκληρής προπόνησης και διαλειμματικής νηστείας. Όπως βλέπετε, η μυική ανάπτυξη είναι απολύτως εφικτή με την διαλειμματική νηστεία.

 

Πάλι είναι κάτι το οποίο κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα αλλά οι αποδείξεις δείχνουν το αντίθετο. Σαν αθλούμενος ήμουν ιδιαίτερα σκεπτικός προς αυτό το σκέλος της διαλειμματικής, ώσπου το διαπίστωσα και στην πράξη.

Τι γίνεται με την πνευματική εγρήγορση και την διαλειμματκή νηστεία;

Σε περιόδους έλλειψης τροφής είναι επόμενο να νιώθουμε περισσότερη εγρήγορση αφού το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα (υπεύθυνο για την πέψη και την ξεκούραση)  δεν δέχεται δυνατά ερεθίσματα ώστε να επικαλύπτει με την λειτουργία του το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (υπεύθυνο να διεκπεραιώνει στρεσσογόνες σωματικές ή πνευματικές δουλειές). Τότε γιατί κάποιοι αναφέρουν συμπτώματα απώλειας συγκέντρωσης όταν δεν τρώνε; Η πνευματική συγκέντρωση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πολλά μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την πνευματική μας συγκέντρωση, όπως η έλλειψη ύπνου, το άγχος, και ίσως το πιο σημαντικό είναι η δύναμη της αυθυποβολής. Αν έχουμε εκτεθεί σε συγκεκριμένες πληροφορίες με αποτέλεσμα να πιστεύουμε ότι δεν θα έχουμε καλή πνευματική συγκέντρωση όταν ακολουθούμε μία συγκεκριμένη διατροφή τότε είναι πολύ πιθανό πως θα αφήσουμε αυτήν την αρνητική σκέψη να μας επηρεάσει.

Διαλειμματική νηστεία στις γιορτές

Οι γιορτές είναι μία περίοδος που οι περισσότεροι άνθρωποι απλά χάνουν τον έλεγχο της διατροφής τους και παρεκτρέπονται θερμιδικά.  Δεν χρειάζεται να γίνεται αυτό το βήμα πίσω κάθε φορά που έχουμε μία κοινωνική υποχρέωση και η διαθεσιμότητα σε φαγητό είναι μεγάλη και για πολλή ώρα. Μέσω της διαλειμματικής νηστείας μπορούμε να ευχαριστηθούμε την περίσταση χωρίς να είμαστε δακτυλοδεικτούμενοι πως “κάνουμε δίαιτα”. Η διαλειμματική νηστεία συνήθως έχει το κύριο γεύμα το βράδυ -  αυτό το γεύμα μπορεί να είναι στα πλαίσια μίας κοινωνικής υποχρέωσης. Όχι δεν θα παχύνετε αν τρώτε το βράδυ. Μάλιστα, σύμφωνα με τις τελευταίες αποδείξεις το να τρώμε υδατάνθρακες το βράδυ είναι καλύτερο από το να τους τρώμε το πρωί.

Δηλαδή δεν υπάρχουν μειονεκτήματα;

Το κύριο μειονέκτημα της διαλειμματικής νηστείας είναι πως είναι αντι-εμπορική και γι’ αυτόν τον λόγο έχει λάβει την ελάχιστη δυνατή προβολή από τα περιοδικά του fitness και τα σχετικά site. Αυτό γιατί οι  μεγάλοι χορηγοί των παραπάνω είναι οι εταιρείες δημητριακών, που μάλλον δεν θα ήταν και πολύ χαρούμενες  αν περισσότεροι άνθρωποι δεν έτρωγαν πρωινό ή αν δεν έκαναν συχνά γεύματα γιατί κατά αυτόν τον τρόπο καταναλώνονται τα προϊόντα τους, κυρίως τα δημητριακά που συνοδεύονται με γάλα και οι μπάρες δημητριακών. Επιστρατεύουν όλα τα μέσα, από διαιτολόγους μέχρι διάσημες γυμνάστριες για να πείσουν το καταναλωτικό κοινό πως χρειαζόμαστε δημητριακά και πρωινό. Μαζικές οδηγίες οδηγούν σε μαζική κατανάλωση.Είναι πολύ πιθανό οι οικείοι σας να έχουν ήδη παραπληροφορηθεί, και εσείς πιθανότατα θα εισπράξετε τον σχετικό πόλεμο νεύρων.

Ένα άλλο μειονέκτημα είναι πως αυτή η διατροφή ενδεχομένως να μην ενδείκνυται σε κυοφορούσες. Έρευνες που έχουν γίνει σε μουσουλμάνες που ακολουθούσαν το Ραμαζάνι, μια θρησκευτική μορφή διαλειμματικής νηστείας, έδειξαν πως τα παιδιά τους ήταν πιο επιρρεπή σε προβλήματα υγείας. Κάτι που το Ραμαζάνι περιορίζει είναι και η πρόσληψη υγρών οπότε δεν είναι απολύτως σίγουρο αν αυτό προκλήθηκε από τον περιορισμό των θερμίδων ή/και τον χρονισμό των γευμάτων.

Συμπέρασμα

Το ευρύ κοινό πιστεύει πως το επιστημονικό πεδίο της διατροφολογίας  έχει καταπιεστική φύση. Μήπως όμως ισχύει το αντίθετο; H επιστημονική προσέγγιση μπορεί να μας απελευθερώσει από τα ολοκληρωτικά διατροφικά δόγματα, να μας δείξει ότι υπάρχουν περισσότερες επιλογές.

Οι διατροφικές συνήθειες είναι ρεαλιστικές όταν μπορούν να τηρηθούν μακροχρόνια. Tο μεγαλύτερο πλεονέκτημα της διαλειμματικής νηστείας είναι πως ταιριάζει στον τρόπο ζωής πολλών ανθρώπων και μπορεί να τους βοηθήσει να βελτιώσουν το σώμα τους ακόμα και σε περιόδους γιορτών. Η διαλλειματική νηστεία δεν είναι διατροφική πανάκεια ούτε κάποια μαγική λύση, είναι απλά ένας βολικός τρόπος για ανθρώπους που πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αν βλέπετε πως  το μοτίβο των συχνών γευμάτων  ταιριάζει στον τρόπο ζωής σας , τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να πειραματιστείτε. Αν πάλι έχετε αποπειραθεί να εφαρμόσετε τα συχνά γεύματα και εγκαταλείψατε την διατροφή γιατί δεν συμβάδιζε με τον τρόπο ζωής σας τότε μπορείτε να δοκιμάσετε αυτήν την προσέγγιση.

Διαβάστε επίσης

Can you build muscle while doing intermittent fasting?

Το μεγάλο φιάσκο με την αποτοξίνωση

Βάρη και διάδρομος: Ο πόλεμος των κόσμων

Πρωτεΐνη, γαλακτοκομικά και γυμναστική σε υπέρβαρες γυναίκες

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια
Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Ένα συχνό δίλημμα σε όσους θέλουν να χάσουν λίπος είναι ποια μορφή άσκησης είναι η καλύτερη, η αερόβια, ή η αναερόβια. Όταν αναφερόμαστε σε αερόβια γυμναστική το μυαλό μας πρέπει να πηγαίνει σε οτιδήποτε μπορούμε να γίνει παρατεταμένα για αρκετή ώρα χωρίς διακοπές, π.χ.  περπάτημα  ή το jogging. Από την άλλη η αναερόβια  είναι πιο εκρηκτικής φύσης και αυτή μπορεί να είναι τα βάρη, τα push-ups ή τα σπριντ. Στην αερόβια γυμναστική το κύριο καύσιμο που χρησιμοποιείται είναι το λίπος ενώ στην αναερόβια είναι η φωσφοκρεατίνη, που είναι μία ουσία αποθηκευμένη μέσα στους μύες μας.

Αν είχα να απαντήσω μονολεκτικά στο δίλημμα αερόβιας και αναερόβιας γυμναστικής θα απαντούσα:Εξαρτάται.

Το λίπος καταλαμβάνει πολύ περισσότερο όγκο από την μυική μάζα

Είναι πολύ βασικό προαπαιτούμενο για να απαντήσουμε είναι σε τι πλαίσιο αναφερόμαστε. Π.χ. αν έχουμε να κάνουμε με ένα παχύσαρκο άτομο με χαμηλή φυσική κατάσταση  η χαμηλής έντασης γυμναστική, αερόβια ή αναερόβια, είναι μονόδρομος.  Αν αναφερόμαστε σε ένα άτομο με φυσιολογικό βάρος και καλή φυσική κατάσταση η έντονη  γυμναστική είναι προτιμότερη. Θα τον/την βοηθήσει να χτίσει μυικό ιστό, να αυξήσει τον μεταβολισμό του όχι μόνο κατά την διάρκεια της γυμναστικής αλλά και αρκετές ώρες μετά.

Οι γυναίκες δεν αποτελούν εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Όχι μόνο αυτό, αλλά ένας από τους λόγους που πολλές γυναίκες δεν βλέπουν αποτελέσματα στην προσπάθεια τους να αδυνατίσουν είναι γιατί αποφεύγουν  να κάνουν γυμναστική με βάρη ή γρήγορο τρέξιμο. Ακόμα και όταν κάνουν βάρη η αδικαιολόγητη φοβία τους να μην μοιάσουν σε άντρα τις κάνει να γυμνάζονται με υπερβολικά χαμηλή ένταση, τόσο χαμηλή που το ερέθισμα για αλλαγή στο σώμα τους να είναι μηδαμινό. Φυσικά, η γυμναστική με αντίσταση, δηλαδή τα βάρη, δεν χρειάζεται απαραίτητα να λάβει χώρα σε ένα γυμναστήριο. Δύο ή ακόμα και ένα βαράκι αρκεί για να γυμναστούν οι περισσότερες μυικές ομάδες.

Μία συχνή παρανόηση που κυκλοφορεί στα γυμναστήρια είναι πως επειδή η αερόβια γυμναστική χρησιμοποιεί περισσότερο λίπος ως καύσιμο ενδείκνυται περισσότερο για απώλεια λίπους. Παρ’ όλα αυτά οι περισσότεροι που το υποστηρίζουν αυτό αγνοούν πως σε μία ώρα αερόβιας χαμηλής έντασης χρησιμοποιούνται μόνο περί τα 20 γρ λίπους. Σχεδόν όσο λίπος έχει ένα κομμάτι πίτσα ή μισή σοκολάτα 200 γραμμαρίων. Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει πως η αερόβια γυμναστική δεν συνεισφέρει και τόσο άμεσα στο κομμάτι της βελτίωσης της σωματικής σύστασης. Σε έναν άνθρωπο με χαμηλή φυσική κατάσταση η αερόβια μπορεί έμμεσα να συνεισφέρει αφού τον βοηθά να γίνει πιο δραστήριος γενικά , και να μην κουράζεται εύκολα. Από την άλλη η αερόβια γυμναστική ειδικά όταν γίνεται πάνω σε ένα διάδρομο μπορεί να είναι πληκτική. Αν είστε όπως εγώ και δεν σας αρέσει να περπατάτε στο ίδιο σημείο ή έχετε οικολογικές ανησυχίες τότε το περπάτημα ή το jogging σε εξωτερικό χώρο είναι καλύτερη ιδέα και θα σας βοηθήσει να κάψετε λίγες περισσότερες θερμίδες.

Είναι η αερόβια γυμναστική απαραίτητη στην απώλεια λίπους;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ, δεν είναι σε καμία περίπτωση απαραίτητη.

Ο Arnold δεν έκανε αερόβια. Μάλλον έκανε κάτι λάθος σύμφωνα με το ότι ακούγεται σήμερα στο γυμναστήριο.

Ο Arnold δεν έκανε αερόβια. Μάλλον έκανε κάτι λάθος σύμφωνα με το ότι ακούγεται σήμερα στο γυμναστήριο.

Το μόνο απαραίτητο στην απώλεια λίπους είναι το έλλειμμα ενέργειας, δηλαδή να καίμε περισσότερο απ’  ότι τρώμε. Αυτό δεν σημαίνει πως η αερόβια γυμναστική είναι περιττή. Το ίδιο συμβαίνει και με την αναερόβια. Από την άλλη αν θέλετε ένα πολύ αθλητικό και γραμμωμένο σώμα, π.χ 11% λίπος για τις γυναίκες και 7% για τους άνδρες, η αναερόβια άσκηση θα βοηθήσει αρκετά.

Κάνουν τα βάρη καλό στην υγεία;

Tα προηγούμενα χρόνια ορισμένοι Έλληνες επιστήμονες υγείας παλαιάς κοπής  είχαν δαιμονοποιήσει την γυμναστική με βάρη ως ανθυγιεινή και κακή για την καρδιά, δημιουργώντας παραπληροφόρηση και σύγχυση. Αυτή η ημιμαθής άποψη δεν συμβαδίζει με την διεθνή βιβλιογραφία. Η γυμναστική με βάρη μπορεί να είναι ευεργετική για την καρδιά αλλά και για την αντιμετώπιση της μάστιγας της εποχής μας, του Μεταβολικού Συνδρόμου. Ακόμα περισσότερο για τις νέες γυναίκες μπορεί να δράσει ως πρόληψη στην οστεοπόρωση, κάτι που άλλες μορφές γυμναστικής όπως το κολύμπι δεν μπορούν να μιμηθούν. Είναι ενδεικτικό πως τα πολυδιαφημιζόμενα συμπληρώματα ασβεστίου βρίσκονται ακόμα υπό αμφισβήτηση για την πρόληψη της οστεοπόρωσης ενώ η γυμναστική με βάρη έχει συμπαγείς αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα της.

To pole dancing είναι μία ιδιαίτερα έντονη μορφή γυμναστικής με αντίσταση.

To pole dancing είναι μία ιδιαίτερα έντονη μορφή γυμναστικής με αντίσταση. Είναι κατ’ εξοχήν αναερόβια δραστηριότητα. Οι κοπέλες που κάνουν pole dancing δεν κάνουν καθόλου διάδρομο

Δεν θέλω μόνο να χάσω βάρος, θέλω να αρέσω. Τι διαλέγω;

Όσον αφορά την εμφάνιση, η αναερόβια γυμναστική μας βοηθά να κρατήσουμε ή ακόμα και να αυξήσουμε την μυική μας μάζα σε μία περίοδο που περιορίζουμε τις θερμίδες για να χάσουμε λίπος. Αυτό γίνεται σε πολύ μικρότερο βαθμό με την αερόβια. Αυτό σημαίνει για τους άντρες πως δεν μαζεύουν οι ώμοι και η πλάτη, ενώ στις γυναίκες οι γλουτοί και οι μηροί δεν παραπέμπουν σε ανθυγιεινά ανορεκτικά πρότυπα. Όταν ένα άτομο αδυνατίζει πολύ χωρίς να γυμνάζεται τότε παράλληλα με την απώλεια λίπους θυσιάζεται και μυική μάζα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το λεγόμενο “Skinny Fat look”.  Ανεξαρτήτως φύλου, αν ο σκόπος σας είναι να φαίνεστε υγιείς  τότε λίγη ή περισσότερη γυμναστική κατά προτίμηση αναερόβια μπορεί να βοηθήσει αρκετά σε αυτό και θα βοηθήσει και την σωματική σας σύσταση.

Συμπέρασμα

Η αναερόβια και η αερόβια άσκηση είναι χρήσιμες μορφές γυμναστικής, η καθεμία για διαφορετικό σκοπό και πλαίσιο. Η κοινή πεποίθηση πως η αερόβια είναι πιο χρήσιμη για την απώλεια λίπους είναι ανακριβής, αν όχι εσφαλμένη.  Χωρίς αμφιβολία, η έντονη αναερόβια γυμναστική μπορεί να είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την βελτίωση της υγείας και της σωματικής σύστασης. Ανάλογα τους στόχους μπορούν να συνδυαστούν για τα μέγιστα αποτελέσματα. Οτιδήποτε και να προτιμήσει κανείς, η μακροχρόνια συνέπεια είναι πολύ σημαντική.Γι’ αυτό , είναι καλή ιδέα οι άνθρωποι να γυμνάζονται όπως τους αρέσει και τους ευχαριστεί. Η ουσία της γυμναστικής είναι να μας απομακρύνει από την πνευματική αλλά και σωματική φάση της απόλυτης  άνεσης. Όταν βγούμε έξω από τα φανταστικά εμπόδια που θέτουμε στον εαυτό μας συνειδητοποιούμε το πραγματικό μας δυναμικό.

 Διαβάστε επίσης

Διαλειμματική νηστεία: Απελευθέρωση από τα δεσμά των πολλών γευμάτων

Το δράμα των προληπτικών καρδιολογικών εξετάσεων στα παιδιά και τους νέους

Νερό: Καιρός να αφήσουμε τα “πρέπει”

 

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε τι είναι πραγματικά ο βασιλικός πολτός. Τι να πρωτοπεί κανείς για την προπαγάνδα που έχει διαδωθεί γι’ αυτό το προϊόν.

Η προπαγάνδα και η αλήθεια

Το όργιο της παραπληροφόρησης στον βασιλικό πολτό γίνεται με τα γνωστά ξύλινα λόγια , “είναι φυσικό προϊόν”, ” χρησιμοποιείται από την εποχή του Ιπποκράτη” , ενώ εξαπολύονται κατά σμήνη εκατοντάδες πρακτικά αδιάφορες πληροφορίες (info-σκουπίδια)  αποκλειστικά για την βιολογική σημασία του βασιλικού πολτού στις μέλισσες.

Κανείς δεν νοιάζεται στ’ αλήθεια γι’ αυτές τις πληροφορίες, ενδεχομένως το μόνο σκοπό που  εξυπηρετούν είναι να υπνωτίσουν τον αναγνώστη. Κάτι χρήσιμο για μία μέλισσα μπορεί να είναι πρακτικά άχρηστο για έναν άνθρωπο αφού η διαφορά τους σαν βιολογικά συστήματα είναι εξόφθαλμη. Όμως αυτό δεν εμποδίζει κανέναν να κάνει τεράστια λογικά άλματα. Έτσι σαν αποτέλεσμα, ακούμε και διαβάζουμε ασύλληπτες απόψεις πως “αυξάνει την μακροζωία”,”συμβάλλει στην ψυχική διάθεση” και άλλα που μόνο στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας μπορούν να αποδωθούν.’Ολα αυτά είναι τόσο διαδεδωμένα στα ελληνόφωνα άρθρα του διαδικτύου που είναι πραγματικά πολύ δύσκολο για ένα μέσο χρήστη να αξιολογήσει μη-δημοκρατικά (όχι δηλαδή βάσει πλειοψηφίας), αλλά ποιοτικά τις πληροφορίες που δέχεται. Η ψυχολογία του πλήθους έχει τεράστια πειθώ, κάτι που το “λένε όλοι” είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί.

Όπως και να έχει, για να δούμε αν όντως υπάρχει value for money πρέπει να αφήσουμε στην άκρη το marketing και να εξετάσουμε την χημική σύσταση του βασιλικού πολτού. Ο βασιλικός πολτός αποτελείται κατά μέσο όρο δείγματος) από 67% νερό , περίπου 12,5% αμινοξέα, βιταμίνες Β, ίχνη βιταμίνης C, υδατάνθρακες και μερικά λιπαρά οξέα σε συγκέντρωση περί το 5%. Τέλος περιέχει ίχνη από μέταλλα και μικρή συγκέντρωση ουσιών με αντιφλεγμονώδη δράση. Τίποτα το εντυπωσιακό δηλαδή, όσο και να σκάψει κανείς στην σύσταση του βασιλικού πολτού δεν βρίσκει χρυσάφι.Παρ’ όλα αυτά κάποιος που δεν είναι εξοικειωμένος με όλα αυτά μπορεί να θαμπωθεί από την συνύπαρξη πέντε-έξι επιστημονικών όρων στην ίδια πρόταση και να συμπεράνει ότι ο βασιλικός πολτός κουβαλά θεραπευτικά συστατικά ή πως είναι κάτι το εξωτικό, όμως η ουσία είναι πως δεν υπάρχει κάτι μαγικό στην χημική του σύσταση.

Κάνει καθόλου καλό ο βασιλικός πολτός;

Ναι ο βασιλικός πολτός κάνει πολύ καλό. Άλλωστε “όλοι το λένε”. Αρκεί να είσαι μέλισσα.  Δεν χρειάζονται τεράστιες γνώσεις βιολογίας για να γνωρίζει κανείς ότι αυτή η προϋπόθεση είναι αρκετά σημαντική αλλά για κάποιον λόγο συχνά ξεχνιέται από την σχετική διαφημιστική  εκστρατεία. Από την άλλη, αν είσαι άνθρωπος,  ο βασιλικός πολτός δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Ποσοτικά οι έρευνες που έχουν ασχοληθεί μαζί του είναι πολύ λίγες (αν υπήρχε υπόνοια πως κάνει καλό θα ήταν περισσότερες) ενώ από ποιοτική άποψη, είναι  ακόμα πιο λίγες αυτές που δείχνουν κάτι το  στοιχειωδώς θετικό. Επιπλέον, ορισμένες έρευνες έχουν δείξει πως μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις. Μερικά από τα συστατικά του βασιλικού πολτού έχουν ένα δυναμικό για να έχουν μία προστατευτική δράση αλλά και οι λίγες έρευνες που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο συνήθως δεν γίνονται σε ανθρώπους αλλά σε καλλιέργειες κυττάρων στα πλαίσια ενός εργαστηρίου.

Και ο Bruce Lee έπαιρνε βασιλικό πολτό. Το διάβασα στο ίντερνετ άρα ισχύει.

Και ο Bruce Lee έπαιρνε βασιλικό πολτό. Το διάβασα στο ίντερνετ άρα ισχύει.

Συμπέρασμα

Πέρα από τις τυμπανοκρουσίες και τις φανφάρες ο βασιλικός πολτός είναι ένα συμπλήρωμα διατροφής με  αδικαιολόγητη τεκμηρίωση για την πομπώδη προώθησή του ως συμπλήρωμα-πανάκεια. Αλλά η βιολογική του προέλευση και ο τρόπος που συντίθεται στην φύση  δίνει χώρο στις  σχετικές διαφημήσεις να πλέκουν διθυράμβους  ώστε ο αγοραστής να θεωρεί πως πίνει τον μαγικό ζωμό του Πανοραμίξ.

Διαβάστε επίσης

Μετεξαστέοι βασιλικός πολτός και σοκολάτα Της Θεοδώρας Τσώλη

Το λεξικό της αποβλάκωσης

Μέλι δια πάσαν νόσον

Ο βασιλιάς των συμπληρωμάτων

Βιβλιογραφία

  1. Leung R, Ho A, Chan J, Choy D, Lai CK. Royal jelly consumption and hypersensitivity in the community. Clin Exp Allergy. 1997 Mar;27(3):333-6. PMID: 9088660.
  2. Takahama H, Shimazu T. Food-induced anaphylaxis caused by ingestion of royal jelly. J Dermatol. 2006 Jun;33(6):424-6.
  3. Lombardi C, Senna GE, Gatti B, Feligioni M, Riva G, Bonadonna P, Dama AR, Canonica GW, Passalacqua G. Allergic reactions to honey and royal jelly and their relationship with sensitization to compositae. Allergol Immunopathol (Madr). 1998 Nov-Dec;26(6):288-90.
  4. Thien FC, Leung R, Baldo BA, Weiner JA, Plomley R, Czarny D. Asthma and anaphylaxis induced by royal jelly. Clin Exp Allergy. 1996 Feb;26(2):216-22.
  5. Leung R, Thien FC, Baldo B, Czarny D. Royal jelly-induced asthma and anaphylaxis: clinical characteristics and immunologic correlations. J Allergy Clin Immunol. 1995 Dec;96(6 Pt 1):1004-7.
  6. Bullock RJ, Rohan A, Straatmans JA. Fatal royal jelly-induced asthma. Med J Aust. 1994 Jan 3;160(1):44.

 

 

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο

Το στρες δεν είναι μία μεταφυσική έννοια, και σε επιστημονικά πλαίσια δεν είναι μία έννοια με απαραίτητα κακή απόχρωση. Στρες με απλά λόγια σημαίνει να ανεβαίνουν οι σφυγμοί μας.

Όμως όταν εκνευρίζεστε για ανοησίες, όπως για το αν ο πάγκος που θέλετε να γυμναστείτε είναι πιασμένος, για το πού θα παρκάρετε κτλ κτλ, τότε ανεβαίνει μία ορμονούλα που σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις κάνει καλό αλλά όταν εκκρίνεται χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη δημιουργεί προβλήματα υγείας όπως αυξημένα επίπεδα σακχάρου, υπέρταση, και μείωση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

 

Η λύση σε αυτό είναι να πάρετε τη προπόνησή σας πιο χαλαρά -εκτός αν είστε Ολυμπιονίκες ή επαγγελματίες αθλητές , ή/και να πάτε στο γυμναστήριο ώρες που η κίνηση είναι πιο χαλαρή. Παρακάτω είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ με τον αγαπημένο μου βιολόγο Robert Sapolsky για τις επιδράσεις του στρες και πιο κάτω από αυτό ένα πολύ χρήσιμο βιντεάκι από τον γιατρό Mike Evans για το τι μπορείτε να κάνετε για το στρες.

Μη προσπαθείτε να λύνετε όλα σας τα προβλήματα με συμπληρώματα ή με 1 ποτήρι κρασί  ή με ένα τσιγάρο. Αυτοί είναι συνηθισμένοι μηχανισμοί που δίνουν μία ψευδαίσθηση πως διαχειριζόμαστε το στρες. Οποιαδήποτε διατροφή και να κάνετε αν αγχώνεστε για ανοησίες θα προκαλείτε προβλήματα στον οργανισμό σας.

 

Προτεινόμενα βιβλία: Why Zebras Don’t Get Ulcers του Robert Sapolsky

Σε κρίσιμη κατάσταση βρίσκεται νεαρός 17χρονος αθλητής  που άρχισε να καταρρέει λίγο αφού έφαγε 2 μοσχαρίσιες μπριζόλες, οι οποίες παραλίγο να ήταν οι τελευταίες του. Ο νεαρός βρίσκεται διασωληνομένος στο Ασκληπιείο της Βούλας, και οι γιατροί τον έχουν βάλει προληπτικά σε αιμοκάθαρση, αφού τα νεφρά του έχουν καταρρεύσει μετά από την υπερβολική δόση πρωτείνης. Παράλληλα, του χορηγείται χημειοθεραπεία, αφού είναι γνωστό πως το κρέας έχει τοξίνες που προκαλούν καρκίνο.

Στο έντερο του νεαρού έχουν βρεθεί 14 κιλά αχώνευτο κρέας,  τα οποία αφαιρέθηκαν απομονώθηκαν στον κλίβανο του Ασκληπιείου Βούλας. Μάλιστα οι υπεύθυνοι του κλιβάνου εντυπωσιάστηκαν με την ανθεκτικότητα του αχώνευτου κρέατος στις υψηλές θερμοκρασίες.   Στο αυτόφωρο έχει οδηγηθεί και ο ασυνείδητος χασάπης που προμήθευσε τον νεαρό με τον κόκκινο θάνατο, καθώς και οι γονείς του παιδιού για την εγκληματική τους αμέλεια. Αυτό το περιστατικό της υπερβολικής δόσης κρέατος δεν είναι το πρώτο που συμβαίνει, ενώ παρόμοια περιστατικά έχουν γίνει με άλλα ζωικά προιόντα όπως τα αυγά και το γάλα.

Η κοινωνική μάστιγα της κρεατοφαγίας και εν γένει ζωικών προϊόντων,  είναι κάτι που έχει απασχολήσει Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις όπως η Greenpeace στο παρελθόν αλλά η κοινή γνώμη μένει αμέτοχη σε αυτό το τεράστιο κοινωνικό και ηθικό ζήτημα.

Με στόχο την γενικότερη αφύπνιση της κοινής γνώμης όσον αφορά την χορτοφαγία, οι χορτοφαγικές οργανώσεις προτίθενται να  συμπορευτούν με τους Έλληνες οικολόγους και να δημιουργήσουν έναν αυτόνομο κομμάτικο σχηματισμό με τίτλο “Φακόριζο” που ενδέχεται να είναι μία συνιστώσα της “Ελιάς”, ενώ απορρίφθηκε ο αρχικός και πιο ριζοσπαστικός τίτλος “Έλεος με την Β12″.

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Νοιάζεστε για το τι είναι αλήθεια; Δεν θέλετε να ξοδεύετε χρήματα σε απάτες και απατεώνες;

Αν δεν έχετε μάθει πώς να διαχωρίζετε το λογικό από το λογικοφανές, τότε είναι πολύ πιθανό πως evidence we trustκάθε μέρα που περνά θα στηρίζεστε σε ψευδείς πληροφορίες, απάτες και ευχάριστες αυταπάτες. Το κύριο μήνυμα του βιβλίου είναι το εξής: Αν ο εγκέφαλός μας ήταν υπολογιστής, τότε οι εργοστασιακές του ρυθμίσεις θα ήταν να σκέφτεται παράλογα. Αν μπορέσουμε να παρακάμψουμε αυτές τις εργοστασιακές ρυθμίσεις, τότε μόνο δεν θα γίνουμε θύματα διάφορων καλοθελητών.Αν θέλετε να μάθετε να σκέφτεστε λογικά, αυτό το βιβλίο θα σας βοηθήσει να εκπληρώσετε το δυναμικό σας, να κατανοήσετε την σημασία της επιστημονικής μεθόδου και των στατιστικών.  Σε αυτό το εξαιρετικό βιβλίο θα βρείτε ονόματα όπως Richard Feynman, Carl Sagan, Karl Popper, και James Randi παρέα με ιδιαίτερα επιτυχημένους επαγγελματίες στο χώρο της εργοφυσιολογίας (της επιστήμης της άσκησης με άλλα λόγια) , όπως τον Δρ Brad Schoenfeld, τον Bret Contreras, αλλά και τον Jamie Hale, τον συγγραφέα του βιβλίου. Στο βιβλίο του, ο Hale δημιουργεί ένα ενδιαφέρον μείγμα επιστημόνων που ασχόλουνται με καθημερινά θέματα όπως η γυμναστική, με επιστήμονες που έμειναν στην ιστορία για τις φιλοσοφικές τους αναζητήσεις.  Είτε είσαι ένας διατροφολόγος, είτε  γυμναστής, είτε αστροφυσικός, η επιστημονική μέθοδος θα βοηθήσει στο να ανακαλύψεις τι δουλεύει και τι όχι. Δεν είναι δυνατόν να είμαι αντικειμενικός με τη κριτική αυτού του βιβλίου γιατί  συμμέτεχω κι εγώ σε ένα από τα κεφάλαιά του. Αν θέλετε να πιστεύετε τις πληροφορίες που σας είναι ευχάριστες και  δεν νοιάζεστε για τη πραγματικότητα, τότε καλύτερα να μην αγοράσετε αυτό το βιβλίο. Σε κάθε άλλη περίπτωση,  το βιβλίο αυτό θα σας φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο γιατί είναι μία μύηση στην επιστήμη και στην κριτική σκέψη.

Για να προμηθευτείτε το βιβλίο, επισκεφτείτε το site του συγγραφέα.

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, διαιτολόγο διατροφολόγο

Η γυμναστική, όπως και η διατροφή, είναι ένα θέμα που πολλοί ισχυρίζονται πως είναι ειδικοί αλλά ελάχιστοι έχουν το υπόβαθρο γνώσεων για να μπορούν να κάνουν αυτόν τον ισχυρισμό. Έχω την τιμή να φιλοξενώ στο blog μου έναν γυμναστή με εξαιρετικές γνώσεις και εμπειρία στο αντικείμενό του. Ο Γιώργος Γεωργάς είναι από τα άτομα τα οποία εκτιμώ για την ορθολογική τους προσέγγιση σε θέματα άσκησης αλλά και διατροφής.  Αν περιηγηθείτε στο blog του θα καταλάβετε πως πέραν των σπουδών του στο ΤΕΦΑ Αθήνας έχει αφιερώσει πολύ προσωπικό χρόνο στο να εμβαθύνει τις γνώσεις του. Η εμπειρία του περιλαμβάνει τα εξής:  Έχει εργαστεί για αρκετά χρόνια ως γυμναστής και υπεύθυνος γυμναστών σε γυμναστήρια. Απο το 2011 εργάζεται στην «Έγερσις» ως υδροθεραπευτής στο κέντρο αποθεραπείας & αποκατάστασης «Φιλοκτήτης», αντιμετωπίζοντας καθημερινά διαφορετικά περιστατικά με κινητικά προβλήματα. Τον ελεύθερο χρόνο του γυμνάζεται στην ξηρά με την βοήθεια της βαρύτητας και προπονεί μερικούς από τους καλύτερους αθλητές άπνοιας στην Ελλάδα και τον κόσμο.

Σε αυτή τη συνέντευξη είχα την ευκαιρία να τον ρωτήσω για πολλά πρακτικά ζητήματα, για τα οποία υπάρχει αρκετή παραπληροφόρηση.

Ο Γιώργος επί τω έργω

Ο Γιώργος επί τω έργω

AZ: Βλεπω πολλές φορές βλέπω άτομα να κρατιούνται από τον διάδρομο καθώς περπατάνε. Ποια είναι η άποψή σου για αυτό;

ΓΓ: Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κρατιέται κάποιος από τον διάδρομο εφόσον δεν αντιμετωπίζει προβλήματα ισορροπίας. Σε αντίθετη περίπτωση, το καθιστό ποδήλατο είναι η πιο ασφαλής εναλλακτική επιλογή.

ΑΖ: Πολλοί άνθρωποι που έχουν πόνους στα γόνατα φοβούνται να κάνουν ασκήσεις όπως βαθιά καθίσματα ή ακόμα και να ανέβουν έναν όροφο. Τι θα τους συμβούλευες;

ΓΓ: Ο πόνος στα γόνατα αποτελεί μια από τις πιο κοινές αιτίες -δικαιολογίες για τον περιορισμό του εύρους – βάθους στα καθίσματα. Λέγοντας βαθιά καθίσματα αναφερόμαστε σε ένα εύρος κίνησης όπου τα μηριαία οστά παύουν να είναι παράλληλα με το έδαφος κατά την ολοκλήρωση της καθόδου. Η αιτία του πόνου αποτελεί καθοριστικό παράγοντα όσον αφορά το προσδιορισμό του βάθους. Για παράδειγμα, γόνατα που πάσχουν από αρθρίτιδα, χονδρομαλάκυνση ή έχουν υποστεί σοβαρή κάκωση μηνίσκου, υποχρεώνουν περιορισμό του βάθους. Ο ίδιος έχω υποστεί μερική ρήξη μηνίσκου σε μικρή ηλικία. Το γόνατο μου έπαψε να με ενοχλεί όταν άρχισα να κάνω βαθιά καθίσματα και μόνο τότε. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα βαθιά καθίσματα προκαλούν πρόωρη φθορά της άρθρωσης του γόνατος και πόνο. Αντιθέτως υπάρχουν πολλά ερευνητικά δεδομένα που επιβεβαιώνουν ότι, η μέγιστη αποδοτικότητα της άσκησης επιτυγχάνεται όταν τα μηριαία οστά (όχι οι οπίσθιοι μηριαίοι) παύουν να είναι παράλληλα με το έδαφος. Ο ακριβής προσδιορισμός της αιτίας του πόνου, η σωστή εκτέλεση της άσκησης, η εκτέλεση βοηθητικών ασκήσεων για βελτίωση της κινητικότητας σε ισχία, αστράγαλους, θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης καθώς και η προοδευτική αύξηση του βάρους ,αποτελεί τον πιο ασφαλή τρόπο για την επίτευξη του μέγιστου δυνατού βάθους με την μέγιστη δυνατή ασφάλεια.

freediving

Ο Γιώργος έχει πρακτική εμπειρία από πολλές μορφές άθλησης

AZ: Όταν φτιάχνεις ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα γυμναστικής τι είναι αυτά που λαμβάνεις υπόψιν;

ΓΓ:  Ξεκινάω πάντα με μια κινησιολογική αξιολόγηση των αρθρώσεων και της σπονδυλικής στήλης τα οποία και καθορίζουν το τι μπορεί και τι πρέπει να περιλαμβάνει το ατομικό πρόγραμμα άσκησης. Με βάση τα αποτελέσματα, τα θέλω του ασκούμενου προσαρμόζονται στα μπορώ. Για παράδειγμα, οι πιέσεις ώμων με μπάρα πίσω από το λαιμό είναι μια πολύ καλή άσκηση για όλες τις δεσμίδες του δελτοειδή. Η εκτέλεση αυτής της άσκησης από ένα αθλούμενο, που εμφανίζει μεγάλη κύφωση στη θωρακική μοίρα, αυξάνει κστά πολύ τη πιθανότητα εμφάνισης συνδρόμου πρόσκρουσης.

ΑΖ: Τι ρόλο παίζει στην αποκατάσταση από ένα τραυματισμό η απώλεια λίπους;

 ΓΓ: Εξαρτάται απο το που εντοπίζεται ο τραυματισμός και το πόσο παραπάνω λίπος έχει ο τραυματίας. Για παράδειγμα: Ένας υπέρβαρος ασθενής, σε αρχικό στάδιο χονδροπάθειας στα γόνατα, επισπεύδει μια χειρουργική επέμβαση αρθροπλαστικής . Σε γενικά πλαίσια το επίπεδο φυσικής κατάστασης, προ τραυματισμού έχουν την μεγαλύτερη επίδραση στο ρυθμό αποκατάστασης.

ΑΖ: Ποια είναι η άποψή σου για τις προβολές με αλτήρες που εκτελούνται κατά μήκος μίας ευθείας;

ΓΓ: Αυτή η άσκηση αποτελεί συνδυασμό αξονικών και προσθιοπίσθων φορτίων. Δηλαδή το κέντρο βάρους του σώματος μετατοπίζεται κατακόρυφα και πρόσθια. Η έκταση του ισχίου και για την ακρίβεια, η υπερέκταση του ισχίου μοιάζει με την υπερέκταση που παρατηρείτε κατά το γρήγορο τρέξιμο. Οι απαιτήσεις σε ισορροπία είναι αυξημένες σε σχέση με τα καθίσματα. Η άσκηση ενεργοποιεί τους εκτείνοντες του ισχίου και του γόνατος. Προσωπικά έχω χρησιμοποιήσει αυτή την άσκηση και παραλλαγές της κατά το παρελθόν. Εκτός απο το πολύ έντονο πιάσιμο κυρίως των εκτεινόντων του ισχίου δεν μπόρεσα να διακρίνω κάποιο ιδιαίτερο όφελος σε δύναμη και υπερτροφία σε σύγκριση με τα βαθιά καθίσματα. Κάποιοι καταξιωμένοι προπονητές στο χώρο της προπόνησης με αντιστάσεις, πιστεύουν ότι η αυτή η άσκηση έχει θετική επίδραση στην ικανότητα δρομικής επιτάχυνσης. Προσωπικά διατηρώ επιφυλάξεις όσον αφορά αυτόν τον ισχυρισμό και δεν συμπεριλαμβάνω αυτή την άσκηση στα ατομικά προγράμματα εκγύμνασης των πελατών μου.

AZ: Πες μου την γνώμη σου για το crossfit.

ΓΓ: Το Crossfit είναι ένα ομαδικό κυκλικό πρόγραμμα άσκησης. Ο κορμός του ασκησιολογίου του περιλαμβάνει ασκήσεις απο την Ολυμπιακή άρση βάρων, το δυναμικό τρίαθλο, την ενόργανη γυμναστική, το στίβο και άλλα αθλήματα. Το ασκησιολόγιο του έχει δυναμική μορφή. Μπορεί να περιλαμβάνει αναρρίχηση σχοινιού, αναποδογυρίσματα ελαστικών απο τραχτέρ ή ακόμα και σφυροκόπημα αυτών με σφυρί. Πρακτικά ο δάσκαλος του Crossfit μπορεί να συμπεριλάβει οποιαδήποτε κίνηση, άσκηση ή δοκιμασία που πιστεύει ότι θα δημιουργήσει συναισθήματα ενθουσιασμού και θα βελτιώσει την σωματική απόδοση του ασκούμενου. Ο στόχος κάθε προπόνησης μεταβάλλεται. Ψάχνοντας, βρήκα οτι μπορεί να είναι: o μέγιστος αριθμός επαναλήψεων, ο μέγιστος αριθμός κύκλων, ο ελάχιστος χρόνος ολοκλήρωσης ή και ένα προσωπικό ρεκόρ στη άρση βαρών. Με λίγα λόγια η «μέθοδος» εκγύμνασης Crossfit αποσκοπεί στην μεγιστοποίηση όλων των παραμέτρων φυσικής κατάστασης ταυτόχρονα. Η άποψη μου για αυτό το αυθαίρετο συνονθύλευμα ασκήσεων και δοκιμασιών συνοψίζεται στην παρακάτω πρόταση. Για κάθε ένα λόγο που κάποιος, σκέφτεται να συμμετέχει σε ένα τέτοιο πρόγραμμα, υπάρχει και ένας λόγος για να μην συμμετέχει. Η γενική φυσική κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί με ασφαλέστερες μεθόδους και δραστηριότητες.

 AZ:Ποια είναι η γνώμη σου για το TRX;

ΓΓ: Πολύ ακριβός ιμάντας, που με δυσκολεύει να να βρώ ένα τρόπο για να κάνει απόσβεση σε περίπτωση που τον αγοράσω. Η επόμενη σκέψη που περνάει από το μυαλό μου διαβάζοντας TRX, είναι ότι δεν πρέπει να απουσιάζει από κανένα κέντρο Crossfit.

  ΑΖ: Πώς κρίνεις τα κλασσικά bodybuilding split που αφιερώνουν μία μέρα την εβδομάδα σε κάθε μυική ομάδα ;

ΓΓ: Δεν θα σου πω ψέματα έχω ακολουθήσει και εγώ κατά το παρελθόν προγράμματα τύπου bodybuilding split. Πλέον δεν μπορώ να βρώ ούτε ένα λόγο για να κάνω ή να προτείνω κάτι τέτοιο, σε κάποιον πελάτη μου. Το ξέρω ότι κάποιοι διαβάζοντας την παραπάνω πρόταση είναι σχεδόν σίγουροι ότι οι πελάτες μου δεν προέρχονται από το χώρο του drugcore bodybuilding. Προς επιβεβαίωση τους αυτό είναι αλήθεια, αλλά ακόμα και αν δεν ήταν πάλι δεν θα έβρισκα λόγω να προτείνω ένα τέτοιο πρόγραμμα.

AZ: Ποια είναι η γνώμη σου για τις πιέσεις Arnold;

ΓΓ: Αναλύοντας τις κινητικά, οι πιέσεις Arnold παρέχουν επιπλέον χρόνο τάσης κυρίως στην κλειδική, πρόσθια δεσμίδα του δελτοειδούς. Αυτό επιτυγχάνετε μόνο εάν, της οριζόντιας έκτασης και έξω στροφής του βραχιόνιου, προηγηθεί μια κάμψη 1-50 μηρών. Ειλικρινά, δεν ξέρω πόσο σημαντική συνεισφορά μπορεί να έχει στην ανάπτυξη της πρόσθιας δεσμίδας του δελτοειδούς αυτή η μικρή τροποποίηση σε σχέση με τις κλασικές πιέσεις ώμων. Στην περίπτωση που οι βραχίονες περάσουν σε έξω στροφή και την αφετηριακή θέση απαγωγής χωρίς να έχει προηγηθεί κάμψη τουλάχιστον μερικών μηρών, το τυχόν όφελος παύει να υφίσταται. Ολοκληρώνοντας αυτή την συνέντευξη θα ήθελα να σου εκφράσω την αφάνταστη ευγνωμοσύνη μου, που απέφυγες να με ρωτήσεις την γνώμη μου για το pilates και την zumba.

Ευχαριστώ πολύ τον Γιώργο για την συνέντευξη που μου έδωσε. Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα πράγματα από αυτόν επισκεφτείτε το blog του.