Από τον Ανδρέα Ζουρδό

H πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη από το τμήμα Χειρουργικής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης μελέτησε την επίδραση του ενδογαστρικού μπαλονιού. Πιο συγκεκριμένα, το γαστρικό μπαλόνι παρέμεινε στους ασθενείς για 6 μήνες και κατόπιν αφαιρέθηκε. Βάσει της περίληψης της έρευνας,  το βάρος των ασθενών παρακολουθούταν για 6,12 και 24 μήνες μετά την αφαίρεση και μετά σε ετήσια βάση.Από τους 500 ασθενείς που επιλέχτηκαν οι 26 αποκλείστηκαν γιατί δεν ακολούθησαν το πρωτόκολλο της θεραπείας. Από τους 474 που  παρέμειναν το αρχικό βάρος ήταν 126.16 ± 28.32 kg, και ο Δείκτης Μάζας σώματος (BMI) of 43.73 ± 8.39 kg/m(2), ενώ το περιττό βάρος of 61.35 ± 25.41 κιλά. Την χρονική στιγμή της αφαίρεσης άλλοι 70 αποκλείσηκαν γιατί δεν έχασαν παραπάνω από 20% του περιττού τους βάρους. Οπότε  μένουμε με 395 ασθενείς οι οποίοι παρουσίασαν απώλεια βάρους  23.91 ± 9.08 kg (18.73%),και μείωση του Δείκτη Μάζας Σώματος κατά BMI reduction of 8.34 ± 3.14 kg/m(2) (18.82%), Στους 6 and 12 μήνες οι 387 (98%) και οι  352 (89%) είχαν απώλεια της τάξης των 24.14 ± 8.93 και 16.31 ± 7.41 kg  αντίστοιχα και μείωση του ΔΜΣ κατά  8.41 ± 3.10 and 5.67 ± 2.55 kg/m(2). Όπως είναι σχεδόν αναμενόμενο οι ασθενείς πήραν αρκετά από τα κιλά που έχασαν σχετικά άμεσα.Μόνο 195 από τους 474 ασθενείς έφτασαν ως τέλος της πενταετούς παρακολούθησης και έδειξαν απώλεια βάρους 7.26 ± 5.41 kg, με μείωση του ΔΜΣ κατά 2.53 ± 1.85 kg/m(2). p.

Συμπέρασμα των ερευνητών: Βάσει αυτών των αποτελεσμάτων οι ερευνητές συμπέραναν πως η μέθοδος αυτή είναι αποτελεσματική, με την απαραίτητη προυπόθεση της συμμόρφωσης του ασθενή από τις αρχικές φάσεις της θεραπείας.

Τα δικά μου σχόλια: Καταρχήν η έρευνα αυτή προσθέτει ένα πολύτιμο λιθαράκι γνώσης στο πεδίο της καταπολέμησης της παχυσαρκίας οπότε αξίζουν συχγαρητήρια στους ερευνητές. Ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών σε αυτήν την έρευνα αποκλείστηκαν ή δεν παρακολουθήθηκαν ως το τέλος. Ειδικά για αυτούς που δεν έφτασαν ως το τέλος της πενταετούς παρακολούθησης μπορεί να ειπωθεί πως δεν ήθελαν να επικοινωνήσουν με τους ερευνητές γιατί μπορεί να ντρεπόντουσαν που δεν τα πήγαν όπως θα περίμεναν. Αυτό βέβαια είναι μία υπόθεση αλλά δεν την θεωρώ τραβηγμένη. Βάσει των 195 (από τους 500 αρχικά) που έμειναν ως το τέλος το βάρος που έχασαν ήταν από λιγότερο από 2 κιλά μέχρι 13 και κάτι, με μέσο όρο τα 7 και κάτι, ενώ η μείωση του ΔΜΣ ήταν σε σχετικά μικρό ποσοστό από τον αρχικό τους. Δεδομένου του κόστους της επέμβασης αλλά και της φύσης της παρέμβασης, νομίζω ότι τα αποτελέσματα αυτά δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.   Τα μεγάλα προβλήματα στην αλλαγή του βάρους εξακολουθούν να είναι η μακροχρόνια συμμόρφωση σε διατροφικές αλλαγές και ο τρόπος ζωής.