Ορμονικές κουτοπονηριές


Από τον Ανδρέα Ζουρδό

Έπεσε στα χέρια μου το περιοδικό ποικίλης ύλης Fitness&spa και διαβάζοντας το περιεχόμενο του μου κέντρισε το ενδιαφέρον το άρθρο του Ιατρού Αντιγήρανσης & Προαγωγής Υγείας Φιλήμονα Χατζηπαναγιώτου με τίτλο “Ορμονικά ‘Εξυπνο και μόνιμο αδυνάτισμα”.

Ο  ιατρός αντιγήρανσης αρχίζει πολύ δυναμικά το άρθρο του: ” Δεν αδύνατίζετε; Δεν φταίτε εσείς!” Ποιος φταίει τότε ; Μήπως φταίει το ζαβό το ριζικό μας ή ο θεός που μας μισεί ; Όχι , κατά τον κύριο Χατζηπαναγιώτου φταίνε οι ορμόνες.  Γιατί όταν αδυνατίζουμε είναι δικό μας κατόρθωμα αλλά όταν παχαίνουμε φταίει κάποια ορμονική κατάρα;Κατόπιν δηλώνει πως “όσοι έχουν υπερβολικό σωματικό λίπος είναι ορμονικά εγκλωβισμένοι” αλλά δεν εξηγεί τι εννοεί ακριβώς .  Ο αρθρογράφος συνεχίζει   : “Η παχυσαρκία είναι μία προ-διαβητική κατάσταση και κάτι σαν μία αιτία που προκαλεί αρρώστιες” . Κάτι σαν ο ορισμός της επιστημονικής τοποθέτησης στο θέμα , αν μη τι άλλο.

Το άρθρο φτάνει στην κορύφωση του λέγοντας πως “οι αιτίες της παχυσαρκίας είναι καθαρά ορμονικές και όχι θέμα θερμίδων ή ποσοτήτων , έτσι και η λύση του προβλήματος είναι η ορμονικά έξυπνη διατροφή..” Μιλάει σοβαρά o συντάκτης του άρθρου; Γιατί κάποιος να θέλει να γράψει κάτι τόσο εύκολα διαψεύσιμο εκτός από το  να αστειεύεται; Αναρωτιέμαι αν αγνοεί την πληθώρα των ερευνών που αποδεικνύουν ότι η απώλεια βάρους καθορίζεται από το θερμιδικό έλλειμμα.Όπως και να έχει θα ήθελα πολύ να δω μία παραπομπή σε μία επιστημονική έρευνα για αυτήν την άποψη.Η ιατρική και η διατροφολογία  είναι  εφαρμοσμένες επιστήμες που βασίζονται σε  αποδείξεις.

Στο βίντεο που ακολουθεί , στο οποίο δεν ήταν στην πρώτη έκδοση του άρθρου κινείται στις ίδιες γραμμές.

Διαβάστε επίσης

Θερμίδες: Τελικά παίζουν ρόλο;

Το λεξικό της αποβλάκωσης

58 Σχόλια

  1. iskra_one Ιούλιος 04, 2010 σε 12:53 μμ

    Αναφερει μηπως ποια ειναι αυτη η “ορμονικά έξυπνη διατροφή” ?

  2. Sergoun Ιούλιος 04, 2010 σε 1:38 μμ

    Εμ, έτσι εξηγείται ότι δεν έχω 6-pack ακόμα….
    Δεν είμαι ορμονικά σωστός

  3. Stamthedrum Ιούλιος 04, 2010 σε 2:03 μμ

    Το θέμα είναι πώς θα αποκαλυφθούν τέτοιου είδους απάτες οι οποίες και τον κόσμο μπερδεύουν και τον ιατρικό κλάδο δυσφημούν….

  4. ikamak Ιούλιος 04, 2010 σε 2:25 μμ

    Το μόνο που αξίζουν τέτοια “άρθρα” είναι χλευασμός και στηλίτευση του συγγραφέα (εκτός αν βγεί και αποδείξει το αντίθετο). Να καθαρίσει ο τόπος γιατί πολλοί έξυπνοι μαζευτήκαμε μου φαίνεται…

  5. Franky Ιούλιος 04, 2010 σε 3:12 μμ

    Η έλλειψη κοινής λογικής είναι αυτό που κάνει ανθρώπους να πιστεύουν τέτοιες γενικευμένες και αστείες θεωρίες.
    Όταν δεν προσέχει κάποιος τι δημοσιεύει -πόσο μάλλον όταν δεν είναι το αντικειμενό του- εκτίθεται ανεπανόρθωτα.

  6. Ανδρέας Ζουρδός Ιούλιος 04, 2010 σε 5:41 μμ

    Iskra_one αυτή είναι καλή ερώτηση. Ο κύριος Χατζηπαναγιώτου παροτρύνει να αντικαταστήσουμε την ζάχαρη με γλυκαντικά μειωμένων θερμίδων. Αναρωτιέμαι γιατί , μήπως για να μειωθούν οι θερμίδες; Αλλά αυτό αναιρεί την θέση του ότι η παχυσαρκία δεν είναι αποτέλεσμα των επιπλέον θερμίδων. Μετά επιστρέφει στο δόγμα του και παροτρύνει την περικοπή του αλευριού και του αμύλου – αν και στην αριστερή πάνω γωνία του άρθρου δεσπόζει ένα ωραιότατο τοστ ολικής άλεσης με κοτόπουλο και λαχανικά. Επίσης παροτρύνει την κατανάλωση πηγών πρωτεΐνης κανονικών λιπαρών αν και δεν εξηγεί τι εννοεί με το “κανονικά”. Η αίσθηση που αποκόμισα από το άρθρο είναι ότι δεν έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάει και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την ημιμάθεια μερικών αναγνωστών του άρθρου.

    Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα σχόλια σας.

  7. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Οκτώβριος 24, 2010 σε 1:05 πμ

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

    Συμπτωματικά είδα τα σχόλιά σας που δεν σας τιμούν. Είμαι ιατρός, μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Εισήχθην εξαρχής & αποφοίτησα από την Ιατρική Σχολή Αθηνών. Έχω ειδίκευση (με άριστα) στην Προαγωγή & Αγωγή Υγείας από την Ιατρική Σχολή Αθηνών, είμαι αριστούχος πιστοποιημένος ιατρός Αντιγήρανσης από τον Παγκόσμιο Φορέα WOSAAM (World Society of AntiAging Medicine). Επίσης έχω κάνει επιπλέον μεταπτυχιακές σπουδές στην πρόληψη και επιδημιολογία του καρκίνου στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Ακόμη, χαίρω συστάσεων από τον τακτικό καθηγητή καρδιολογίας Δρα. Στεφανάδη, γυναικολογίας Δρα. Κρεατσά και χειρουργικής Δρα. Μπράμη. Είμαι ο πέμπτος ιατρός στην οικογένειά μου, με πατέρα και αδερφούς διαπρεπείς στον τομέα τους. Υπάρχουν περί τους 30.000 ιατροί αντιγήρανσης διεθνώς.

    Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου,
    Ιατρός Αντιγήρανσης & Προαγωγής Υγείας

    Υ.Γ. Δύο εκπληκτικά βιβλία με εκτεταμένες αναφορές στην επιστημονική γραμματεία του ζητήματος διατροφή-θερμίδες-ορμόνες-απίσχνανση-εκφυλιστικές νόσοι είναι το “Good Calories, Bad Calories” και το “Natural Hormonal Enhancement” (και τα δύο εύκολα αποκτήσιμα από το Amazon). Επίσης το βιβλίο του αδερφού μου “The Greek Doctor’s Diet” θα σας ήταν χρήσιμο (έχω κάνει την επιστημονική επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης). (Αντι)γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι…

  8. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Οκτώβριος 24, 2010 σε 1:21 πμ

    Κύριε Ζουρδέ,

    Αν σας στείλω την πληθώρα των σχετικών μελετών αλλά και ανασκοπήσεις επί του θέματος από το Cochrane Collaboration και άλλες ανασκοπήσεις που διαψεύδουν εσάς και επιβεβαιώνουν εμένα, θα έχετε το θάρρος (για να μην πω τίποτε άλλο) ν σα δημοσιεύσετε τη διάψευση αυτή, μαζί με τη συγνώμη σας για όσα ειρωνικά και προσβλητικά γράφετε, στο σωστό σημείο του site σας;

    Προφανώς δεν έχετε ιδέα για τις ορμονικές συνέπειες των γευμάτων, κι αυτό δεν είναι κακό αφού δεν είστε ιατρός. Αλλά σίγουρα η γλώσσα σας είναι μακρύτερη από το όποιο επιστημονικό σας ανάστημα.

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 24, 2010 σε 12:41 μμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου περιμένω με ανυπομονησία να παραθέσετε βιβλιογραφία για τους ισχυρισμούς σας. Για την ιστορία της υπόθεσης έχω κατανόηση της ενδοκρινολογίας της σίτισης όπως και όλοι όσοι έχουν σπουδάσει διατροφολογία και διαιτολογία.Συγχαρητήρια που είστε μέλος οικογένειας ιατρών αλλά ας μην μείνουμε σε αντιπαραθέσεις γενεολογικών δέντρων και διαπιστεύσεων , ας αρκεστούμε στις αποδείξεις για αυτά που υποστηρίζετε στο σχετικό σας άρθρο.

  9. Ιωάννης Χουδαλάκης Οκτώβριος 24, 2010 σε 1:40 μμ

    Ανεύθυνες δηλώσεις,παραπλανητικές πληροφορίες,μεγαλεπίβολο και πομπώδες βιογραφικό,ουδεμία παράθεση επιχειρημάτων και επιστημονικά τεκμηριωμένης βιβλιογραφίας…χμμμ σε ποιά χώρα το έχω ξανακούσει….
    Δηλαδή ο κ.Χατζηπαναγιώτου θέλει να μας πείσει ότι χιλίαδες επαγγελματίες στον χώρο της άθλησης,διατροφολογίας και fitness τόσο καιρό που κουράρουν χιλιάδες ασκούμενους και μη ασκούμενους βασιζόμενοι σε αρχές της παγκόσμιας βιβλιογραφίας που έχουν απτά και αποδεδειγμένα αποτελέσματα,χάνουν απλά τον καιρό τους στηριζόμενοι σε ένα ψέμα;Μήπως αυτός είναι και ο λόγος που ο κόσμος μένει αδαής και απληροφόρητος(ή να πω καλύτερα παραπληροφορημένος)και πέφτει στις παγίδες του κάθε τυχάρπαστου συγγραφέα και “ιατρού” με πολλές περγαμινές και είναι στον καναπέ τρώγοντας “σνακ” με χαμηλά λιπαρά ή υποκατάστατα με χημική σύσταση που όχι μονο δεν φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα αλλά βλάπτουν τον οργανισμό(πχ ασπαρτάμη);Μήπως το πρόβλημα της παχυσαρκίας έγκειται στο ότι ψάχνουμε την εύκολη λύση και δεν εφαρμόζουμε αυτό για το οποίο είναι το σώμα μας φτιαγμένο να κάνει(κίνηση/γυμναστική και διατροφή);

  10. ria Οκτώβριος 24, 2010 σε 3:49 μμ

    Ανδρέα, το άρθρο για το οποίο γίνεται η κουβέντα είναι αυτο http://www.drfilimon.gr/arthrographia/ormonika-exypne-diatrophe-adynatisma/ormonika-exypne-diatrophe-adynatisma-meros-1 ?

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 24, 2010 σε 4:08 μμ

      Ρία είναι στο ίδιο μήκος κύματος με το άρθρο που έχω στα χέρια μου.

  11. Erica Οκτώβριος 24, 2010 σε 7:58 μμ

    Εγώ πάντα είμαι της άποψης ότι ναι μεν δε δέχομαι πράγματα για τα οποία δεν υπάρχουν αποδείξεις, αλλά ούτε και τα απορρίπτω…γιατί απλά δεν υπάρχουν αποδείξεις ούτε για την απόρριψή τους. Επομένως, θα ήθελα να δω κάποια καλοσχεδιασμένη μελέτη παρέμβασης που να επιβεβαιώνει την οποιαδήποτε άποψη.

    Το θέμα είναι ότι όλοι ψάχνουν τη “δίαιτα θαύμα”, μία δίαιτα διαφορετική από τις εκατοντάδες που έχουν ακούσει και εφαρμόσει. Μακάρι να βρεθεί αυτή η δίαιτα αυτή που με αποδείξεις από μελέτες θα επιτυγχάνει την μόνιμη απώλεια βάρους και μακάρι, μαζί με τη βοήθεια όλων των διαιτολόγων, να λυθεί το πρόβλημα της παχυσαρκίας.
    Οι επίσημες διατροφικές οδηγίες κρύβουν πίσω τους πληθώρα ερευνών, αλλά κανείς δε διστάζει να τις ανανεώσει κάθε φορά που νέα ερευνητικά δεδομένα προσθέτουν στοιχεία για την επίλυση του προβλήματος της παχυσαρκίας, αλλά και όλων των υπόλοιπων νοσημάτων.

    Περιμένω να δω στοιχεία και βιβλιογραφία λοιπόν, για να μπορέσουμε όλοι να κατανοήσουμε τι είναι καλό να κάνουμε για να βοηθήσουμε τους πελάτες μας, αλλά και όλον τον υπόλοιπο κόσμο μέσω της σωστής πληροφόρησης. Η γνώση είναι για να τη μοιράζουμε!

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 24, 2010 σε 8:12 μμ

      ‘Ερικα μάλλον δεν έχεις υπ’ όψιν σου την πληθώρα βιβλιογραφίας πάνω στο θέμα της απώλειας βάρους, η οποία αποτελείται από αμέτρητες έρευνες που όλες συμφωνούν στο ότι η απώλεια βάρους καθορίζεται από το θερμιδικό ισοζύγιο.

      • Erica Οκτώβριος 25, 2010 σε 11:54 πμ

        Φυσικά και το γνωρίζω. Απλά μαθηματικά είναι! Μπορεί να μη φάνηκε, αλλά συμφωνώ με την άποψή σου. Αλλά όπως θα πρεπε κάθε επιστήμονας υγείας να κάνει, κρατώ κάποιες επιφυλάξεις. Η ιστορία μας διδάσκει ότι ποτέ δεν πρέπει να είμαστε σίγουροι, γιατί νέα ερευνητικά δεδομένα μπορεί να μας διαψέυσουν. Επομένως, για κάθε τι που ισχυριζόμαστε, θα πρέπει να λέμε ‘Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία..’ και τα λοιπά.

        Γνωρίζω επίσης ότι στη διατροφή και στην απώλεια βάρους δεν παίζει ρόλο μόνο η ποσότητα, αλλά και η ποιότητα. Και πως οι ορμόνες, όπως η ινσουλίνη, παίζουν σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό της τροφής μας.

        Αυτό που πιστεύω είναι ότι κύριος Χατζηπαναγιώτου λέει απλά πράγματα που όλοι ξέρουμε, που είναι απλά στολισμένα με εντυπωσιακούς τίτλους. Απλά όπως είπα, επειδή ο κόσμος θέλει το διαφορετικό, κάτι που δεν έχει ξανακούσει, το ΘΑΥΜΑ! Οπότε δεν είναι καθόλου δύσκολο να προσελκύσει κόσμο που, έχει αποτύχει σε όλες τις μέχρι τώρα προσπάθειές του, που βασίστηκαν στις συστάσεις, έχει ανάγκη από ελπίδα. Έχει ανάγκη από κάποιον που θα υποστηρίξει ότι οι συστάσεις είναι λάθος, γιατί έτσι δικαιολογεί τις αποτυχίες του. Με λίγα λόγια, το θέμα είναι μαρκετίστικο.

  12. spyrosgnl Οκτώβριος 25, 2010 σε 7:01 πμ

    Κύριε Χατζηπαναγιωτου,
    εχω βρει αρκετα ενδιαφερον το blog και καλο θα ηταν επειδη
    το διαβαζουν και ανθρωποι που εχουν κριση, να μην γινει flame.
    Εγω νομιζω οτι το αρθρο εκανε κριτικη στη θεση και οχι στην προσωπικοτητα σας.

    Τα πτυχια και τις γνωσεις σας αποδεικνυουν οτι εχετε διαβασει πολυ στη ζωη σας,
    αλλα αυτο δεν ειναι αποδειξη οτι σε ολα τα θεματα εχετε και δικιο. Ειδικα σε θεματα
    διατροφολογιας, δικιο μπορει να εχει ο διατροφολογος.

    Καλο θα ηταν να γινεται γονιμος διαλογος και κριτικη επι της θεσης του αλλου. Τα πτυχια λιγο αφορούν…

  13. Ι. Κερκινές, PhD Οκτώβριος 25, 2010 σε 10:07 πμ

    Διαβάζω στο site του κ. Φ. Χατζηπαναγιώτου (κεντρική σελίδα) μεταξύ άλλων το εξής:

    “Πολλές σπουδαίες έρευνες δείχνουν ότι μπορούμε να τρώμε απεριόριστα από καλές θερμίδες και να χάνουμε λίπος σχεδόν όσο αν τρώγαμε περιορισμένα από καλές θερμίδες;”

    Θα ήθελα πραγματικά αν είχε την καλοσύνη να μας παραθέσει ποιες έρευνες είναι αυτές, διότι αντιβαίνει σε οτιδήποτε γνωρίζουμε όχι μόνο από πλευράς θερμοδυναμικής, αλλά και πλευράς λογικής. Αναφέρομαι σε peer-reviewed δημοσιεύσεις, όχι βιβλία. Τι εννοεί ακριβώς με τη λέξη απεριόριστα;

    Επιπλέον, όταν διάβασα το άρθρο του Ανδρέα δεν ήξερα ότι ο κ. Φ. Χατζηπαναγιώτου είναι αδελφός του Φ. Lindberg-Χατζηπαναγιώτου το οποίου το βιβλίο “Ισογλυκαιμική Διατροφή” το έχω διαβάσει και το έχω βρει καλό, πολύ καλύτερο σε σχέση με άλλα βιβλία διατροφής τα οποία απευθύνονται στο μέσο πολίτη και μιλάει για διατροφές που προσομοιάζουν αρκετά διατροφές που ακολουθούν αθλητές. Έκτοτε βέβαια, έχω αλλάξει άποψη για ορισμένα σημεία του βιβλίου – ειδικά όσον αφορά την προσκόλληση στη φρουκτόζη αλλά και την “εμμονή” κατά κάποιο τρόπο στον γλυκαιμικό δείκτη, αλλά παραμένει πιστεύω ένα αρκετά καλό βιβλίο.

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 25, 2010 σε 10:22 μμ

      Γιάννη έχω κι εγώ τα ίδια ερωτηματικά με εσένα.

  14. Maria Οκτώβριος 26, 2010 σε 3:36 μμ

    Άργησα να σχολιάσω και όπως βλέπω ήδη οι σκέψεις μου έχουν αναφερθεί και δεν θέλω να κουράσω γράφοντας τα ίδια πράγματα. Θα ήθελα κι εγώ να δω τις έρευνες που βασίστηκαν στα λεγόμενα του εν λόγω άρθρου, που καταλήγει να είναι αντιφατικό. Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να εχουν βγει έρευνες που να υποστηρίζουν το διαφορετικό, αλλά χωρίς peer reviewed ή meta- analysis δε ξέρω κατά πόσο μπορούν ν΄ανταποκριθούν στην πραγματικότητα, αλλάζοντας άρδην τις διατροφικές οδηγίες και το θερμιδικό ισοζύγιο.

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 26, 2010 σε 9:34 μμ

      Χαίρομαι που συμμετέχουν και επιστήμονες από σχετικά πεδία στην κουβέντα, ελπίζω ο κύριος Χατζηπαναγιώτου να απαντήσει με επιστημονικές αποδείξεις (και όχι με παράθεση βιβλίων) σε ότι έχει τεθεί μέχρι στιγμής , αν και δεν μπορώ να δω πώς είναι εφικτό κάτι τέτοιο. Παραθέτω εδώ μία ενδιαφέρουσα έρευνα για την βιομηχανία της αντί-γήρανανσης και τους κινδύνους που κρύβει. Κατά την έρευνα, οι ορμονικές διαταραχές γίνονται πρόφαση για χορήγηση , κατά παράνομο τρόπο, ορμονών όπως η αυξητική όρμονη.

  15. ΦΙΛΗΜΩΝ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Οκτώβριος 27, 2010 σε 11:54 μμ

    Αντιπαρέρχομαι τους όποιους ειρωνικούς ή υβριστικούς χαρακτηρισμούς που αντανακλούν την αξιακή ποιότητα όποιου τους εκφέρει.

    Επί της ουσίας: Δεν καταλαβαίνετε ότι η αντίληψή σας για το τι πραγματικά λένε οι έρευνες έχει διαμορφωθει από αυτά που σας δίδαξαν, τα οποία προφανώς είμαι βέβαιος ότι είναι ελλιπή και εν πολλοίς αναληθή.

    Αποκτήστε τα δύο βιβλία που σας επισήμανα και εκεί θα βρείτε ασύλληπτης έκτασης επιστημονική γραμματεία (references) που θα ανατρέψουν άρδην τον τρόπο που μέχρι σήμερα έχετε συνηθίσει να σκέφτεστε.

    Δεν έχω χρόνο για να κάτσω και να σας αναλύω ή να σας υποδεικνύω αυτά που θα έπρεπε να σας έχουν διδάξει εκείνοι που πληρώνονται (από διάφορες πηγές …) γι’ αυτό. Αν θέλετε, μπορείτε να παρακολουθείτε το site, τις εκάστοτε δημοσιεύσεις και παρουσίες μου στα μήντια και ό,τι άλλο εκδοθεί προσεχώς.

    Χαίρετε με υγεία
    Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου
    Ιατρός Αντιγήρανσης & Προαγωγής Υγείας

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 28, 2010 σε 12:26 πμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου γιατί τότε η “ασύλληπτης έκτασης επιστημονική γραμματεία” που αναφέρεστε δεν συμβαδίζει με θεμελιώδεις νόμους της επιστήμης όπως οι νόμοι της θερμοδυναμικής;. Θεωρείτε αναληθείς τους νόμους της θερμοδυναμικής;
      Το ότι δεν παραθέτετε βιβλιογραφία δεν με εκπλήσσει για να είμαι ειλικρινής. Επίσης το ότι δεν “βρίσκετε χρόνο” να παραθέσετε έστω μία έρευνα είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό σαν δικαιολογία αλλά πάλι αναμενόμενο. Όπως και να έχει, θα ήθελα να μου υποδείξετε ένα άρθρο σας στο οποίο παραθέτετε βιβλιογραφία. Δεν θέλω να σας απογοητεύσω αλλά το “αγόρασε το βιβλίο μου να δεις εκεί τις αποδείξεις” εκτός του ότι είναι χιλιοειπωμένο σαν διαφημιστικό κόλπο από διατροφικά βιβλία με χαμηλής ποιότητας περιεχόμενο , προφανώς δεν αποτελει τεκμηρίωση των ισχυρισμών σας.

  16. Ιωάννης Χουδαλάκης Οκτώβριος 28, 2010 σε 12:02 μμ

    Θα συμφωνίσω με τον φίλτατο Ανδρέα,εφόσον η επιστομονική σας θέση κ.Χατζηπαναγιώτου είναι τόσο αληθής και τρομερή που εμείς οι απλοί επιστήμονες,κοινοί θνητοί και οι χιλιάδες απλοί επιστήμονες που χρόνια έχουν παραθέσει τις επιστημονικές τους θέσεις με έρευνες,αποδείξεις και επίχειρήματα στα άρθρα,δοκίμια ή βιβλία που έχουν γράψει είναι λάθος και εσείς ο σωστός.Οι βαρύγδουπες και πομπώδεις δηλώσεις πρέπει να συνοδεύοντε και απο αντίστοιχα βαρύγδουπες και πομπώδεις αποδείξεις κ.Χατζηπαναγιώτου,διαφορετικά δεν έχουν καμία διαφορά απο τον μανάβη της λαϊκής που βγαίνει για να πουλήσει την πραμάτεια του και θα πεί το οτιδήποτε για να το κάνει.

  17. Ι. Κερκινές, PhD Οκτώβριος 28, 2010 σε 12:48 μμ

    Κ. Χατζηπαναγιώτου, εάν αφιερώνατε λίγο περισσότερο χρόνο να ρίξετε μια ματιά το περιεχόμενο των δημοσιεύσεων τις οποίες κάνει ο Ανδρέας Ζουρδός σε αυτό εδώ το ιστολόγιο, θα παρατηρούσατε ότι δεν έχει ιδιαίτερο νόημα η διαπίστωσή σας ότι οι αντιλήψεις του έχουν διαμορφωθεί από όσα του έχουν διδάξει. Οι περισσότερες δημοσιεύσεις στο blog αυτό θα έλεγα ότι μάλλον αντιτίθενται στα τετριμμένα τα οποία διδάσκονται, παρά τα αναπαράγουν. Είναι δε λυπηρό που αποφεύγετε να παραθέσετε σχετική βιβλιογραφία πέρα από δύο βιβλία του εμπορίου, ειδικά μάλιστα που σύμφωνα με κάποιες αρνητικές κριτικές που υπάρχουν στο Amazon, γράφουν ανακρίβειες του είδους ότι π.χ. οι πρωτεΐνες δεν είναι αισθητά ινσουλινογενείς (και όμως, η πρωτεΐνη ορού γάλακτος είναι έντονα ινσουλινογενής), ή ότι η ινσουλίνη είναι fat-storage hormone (επίσης μη ακριβές, διότι σε υποθερμιδικές συνθήκες μόνο αυτό δεν κάνει). Εν πάσει περιπτώσει όμως, εγώ συγκεκριμένα σας ζήτησα να παραθέσετε βιβλιογραφία για ένα και μοναδικό συγκεκριμένο ερώτημα, κρίμα που ενώ έχετε χρόνο να γράψετε για το “επιστημονικό ανάστημα” κάποιου, από την άλλη δεν έχετε χρόνο να απαντήσετε σε κάτι τόσο απλό.

  18. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Οκτώβριος 28, 2010 σε 11:54 μμ

    Good Calories, Bad Calories: Fats, Carbs, and the Controversial Science of Diet and Health (Vintage) [Paperback]
    Gary Taubes (Author)

    Natural Hormonal Enhancement [Paperback]
    Rob Faigin

    Thomas DE, Elliott EJ, Baur L, Low Glycaemic Index or low glycaemic load diets for overweight and obesity (Review), Cochrane Database of Systematic Reviews 2007, Issue 3

  19. Α. Αγγελοπούλου Οκτώβριος 29, 2010 σε 4:32 πμ

    Ο κύριος Χατζηπαναγιώτου εκτίθεται σε επιστημονικό blog και αυτό δεν τον τιμά και προσβάλλει και όλους εμάς υποτιμώντας τη νοημοσύνη μας.
    Τι εννοεί ακριβώς με την έκφραση : “θα ανατρέψει άρδην τον τρόπο που μέχρι τώρα σκεφτόμασταν” ? Θα απορρίψει και όποιους θεμελιώδεις νόμους χρησιμοποιούνται στην επιστήμη μας? Που είναι ακριβώς αυτή η ασύλληπτης έκτασης επιστημονική γραμματεία?
    Καλώς η κακώς, στην επιστήμη της διατροφής, επιχείρημα μας είναι οι επιστημονικές πηγές, γι’αυτό καλό θα ήταν ο κ Χατζηπαναγιώτου να έβρισκε λίγο χρόνο να μας απαντήσει με δημοσιεύσεις και όχι με το πόσα πτυχία έχει.

    Αθανασία Αγγελοπούλου, Διαιτολόγος-διατροφολόγος

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 29, 2010 σε 11:03 πμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου έχετε παραθέσει 2 βιβλία του εμπορίου και 1 έρευνα. Όσον αφορά τα βιβλία , είναι προφανές ότι δεν μπορούν να αποτελέσουν επιστημονική απόδειξη.
      Όσον αφορά την έρευνα που παραθέσατε πρόκειται για μία ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και ασχολείται με το δίλημμα του χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ή του χαμηλού γλυκαιμικού φορτίου.
      Ολόκληρο το κείμενο εδώ
      http://www.cfah.org/hbns/archives/viewSupportDoc.cfm?supportingDocID=430

      Την διάβασα προσεκτικά , παραθέτω τα συμπεράσματα των ερευνητών στο τέλος
      Overweight or obese people on lowglycaemic index diets lost more
      weight than those on high glycaemic index diets or conventional
      energy restricted weight loss diets, with the change in body mass,
      total fat mass and body mass index all signi cantly decreasing after
      the low glycaemic index diet compared to the comparison diet.
      It may be easier to adhere to a low glycaemic index diet than a
      conventional weight loss diet, since there is less need to restrict
      the intake of food as long as low glycaemic index carbohydrates
      are predominantly consumed.

      Δίνω έμφαση στο “less need” για συγκεκριμένο λόγο. Οι ερευνητές δεν κάνουν λόγο για κατανάλωση τροφών άνευ μέτρου (αν ίσχυε κάτι τέτοιο η διατύπωση θα ήταν no need ), όπως γράφετε εσείς στα άρθρα σας, μιλούν για ένα δυναμικό των υποθερμιδικών διατροφών με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη να είναι λίγο πιο ψηλά σε θερμίδες , συγκριτικά με τις άλλες διατροφές με στόχο την απώλεια βάρους. Εδώ το πιθανό αντεπιχείρημα σας ίσως είναι πως ορισμένες από τις χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη δίαιτες που εξετάστηκαν ήταν ad libitum (άνευ περιορισμού), προφανώς όταν γίνεται κάτι τέτοιο σε μία έρευνα , γίνεται για να εξεταστεί ο κορεσμός (και σαν αποτέλεσμα αυτού ο περιορισμός της κατανάλωσης θερμίδων) που προσφέρει μία διατροφή που βασίζεται σε επιλογές τροφών όπως αυτή του χαμηλού γλυκαιμικού δείκτή. Πουθενά οι ερευνητές δεν γράφουν ότι οι χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη δίαιτες επιτρέπουν την άνευ μέτρου κατανάλωση τροφών και πως οι θερμίδες δεν έχουν σημασία. Αυτό είναι καθαρά δικό σας συμπέρασμα βασισμένο σε λογικά άλματα.

  20. Franky Οκτώβριος 29, 2010 σε 3:05 μμ

    Κύριε Χατζηπαναγιώτου,

    μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση η πρόταση στο άρθρο σας ”οι αιτίες της παχυσαρκίας είναι ορμονικές και όχι θέμα θερμίδων ή ποσοτήτων”. Νομίζω οτι η πρόταση αυτή είναι επιστημονικά αντιφατική και διορθώστε με αν κάνω λάθος , αλλά μια ορμονική δυσλειτουργία ταυτόχρονα δεν επηρεάζει και το θερμιδικό ισοζύγιο κάποιου, όπως αντίστοιχα και το πλεόνασμα ή έλλειμμα θερμίδων δεν καθορίζει σε ένα βαθμό και τις ορμονικές λειτουργίες;
    Φυσικά, δεν έχω ακόμα το ”επιστημονικό ανάστημα” για να είμαι τόσο απόλυτος όσο φαίνεται να είστε εσείς στις απόψεις σας (μακάρι να κάνω λάθος και να μην είστε).
    Νομίζω πως όλοι οι συμμετέχοντες της κουβέντας είναι έτοιμοι να ερευνήσουν οποιαδήποτε επιστημονική απόδειξη παραθέσετε (όπως και έγινε πιο πάνω) και να αλλάξουν τον ”τρόπο σκέψης” τους αν αποδειχθεί λανθασμένος, εσείς κύριε Χατζηπαναγιώτου…;

  21. ΦΙΛΗΜΩΝ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Οκτώβριος 29, 2010 σε 4:01 μμ

    Ανατρέξτε στα references που άφθονα υπάρχουν στα δύο βιβλία που σας επισήμανα. Αντί να σας βομβαρδίσω με εκατοντάδες references, αποκτήστε τα δύο αυτά βιβλία και αρχίστε το συναρπαστικό ταξίδι σας από τα references που υπάρχουν εκεί. Καλή ανάγνωση και είθε να σας βοήθησα!

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 29, 2010 σε 7:05 μμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου παρακαλώ όχι βομβαρδισμούς βιβλιογραφίας στο blog :-).

      Συγχωρέστε με για το αστείο αλλά δεν σας ζητήσαμε να γράψετε διδακτορικό. Αφήστε την επίκληση βιβλίων του εμπορίου , αυτά είναι φτηνά κόλπα ρητορείας για όσους δεν έχουν επιχειρήματα. Σας ζητήσαμε μία έρευνα να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς σας. Παραθέσατε μία που τους καταρρίπτει. Επίσης σας ζήτησα να μας παραθέσετε ένα άρθρο σας το οποίο παραθέτει βιβλιογραφία και δεν έχω λάβει απάντηση. Επειδή βλέπω ότι δεν θέλετε να συνεχίσετε την συζήτηση, σας ευχαριστώ που, έστω και κατά αυτόν τον τρόπο, λάβατε μέρος. Κάτι τελευταίο που θέλω να τονίσω και που επιβεβαίωσα για άλλη μία φορά από αυτή τη συζήτηση:Στην επιστήμη δεν υπάρχουν αυθεντίες, υπάρχουν μόνο αποδείξεις.

  22. Reader Οκτώβριος 29, 2010 σε 5:25 μμ

    Ίσως περίμενα μια πιο ουσιαστική απάντηση αντί για το τελευταίο σχόλιο, αλλά…

    Τέλος πάντων! Ήθελα να αναφέρω (προς σχολιασμό) κάποιες προτάσεις-ερωτήσεις από τη σελίδα σας που μου έκαναν εντύπωση:

    “ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ ΟΤΙ…:

    *Πολλές σπουδαίες έρευνες δείχνουν ότι μπορούμε να τρώμε απεριόριστα από καλές θερμίδες και να χάνουμε λίπος σχεδόν όσο αν τρώγαμε περιορισμένα από καλές θερμίδες;

    *Κι αυτό χωρίς τα επιπλέον οφέλη της φυσικής ορμονικής εξισορρόπησης και των θρεπτικών στοιχείων (300 mg βιταμίνης C ημερησίως παρατείνουν από μόνα τους τη ζωή κατά 6 έτη); ”

    Ο όρος “καλές θερμίδες” δεν μπορώ να πω οτι μου αρέσει σε επιστημονικού επιπέδου συζητήσεις-αναφορές (όλοι ξέρουμε τι ΑΚΡΙΒΩΣ είναι μια θερμίδα και πως όλες είναι “ίδιες” μεταξύ τους), αλλά φαντάζομαι σε τι μπορεί να αναφέρεται. Αυτό που με ενοχλεί όμως στην πρόταση δεν είναι φυσικά αυτο. Αλλά το “απεριόριστα” της υπόθεσης.

    Σχετικά με τη βιταμίνη C πραγματικά απορώ πώς μελετήθηκε…

  23. Φιλήμων Χατηπαναγιώτου Οκτώβριος 29, 2010 σε 11:09 μμ

    Thomas DE, Elliott EJ, Baur L, Low Glycaemic Index or low glycaemic load diets for overweight and obesity (Review), Cochrane Database of Systematic Reviews 2007, Issue 3

    – Ανασκόπηση από τον πιο έγκυρο εκδοτικό οίκο ιατρικών ανασκοπήσεων (Cochrane Collaboration) -που δημοσιεύθηκε το 2007 – συνέκρινε τις μέχρι τότε δημοσιευμένες διαιτητικές παρεμβάσεις με βάση τα αυστηρότερα ανασκοπητικά κριτήρια. Το συμπέρασμα επί λέξει (σελίδα 9):

    «Υπέρβαροι ή παχύσαρκοι άνθρωποι σε δίαιτες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη έχασαν περισσότερο βάρος από εκείνους σε δίαιτες υψηλού γλυκαιμικού δείκτη ή σε συμβατικές δίαιτες απίσχνανσης με μείωση της ενεργειακής πρόσληψης, με την ελάττωση στη σωματική μάζα, στη συνολική λιπώδη μάζα, και στο Δείκτη Μάζας Σώματος να είναι σημαντικά μεγαλύτερη όταν ακολουθήθηκε η δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη σε σχέση με τις συγκρινόμενες δίαιτες. Ενδεχομένως να είναι ευκολότερη η τήρηση μιας δίαιτας χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη συγκριτικά με μια συμβατική δίαιτα απώλειας βάρους, δεδομένου ότι υφίσταται μικρότερη ανάγκη να περιοριστεί η πρόσληψη τροφής εφόσον καταναλώνονται πρωτίστως υδατάνθρακες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη.

    ! Σε μελέτες που συνέκριναν δίαιτες απεριόριστης πρόσληψης τροφής χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ή φορτίου με συμβατικές δίαιτες περιορισμού των λιπαρών, αν και οι συμμετέχοντες μπορούσαν να τρώνε κατά βούληση στις δίαιτες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ή φορτίου, τα αποτελέσματα ήταν εξίσου καλά ή καλύτερα από τα αποτελέσματα της συγκρινόμενης συμβατικής δίαιτας!

    Συνεπώς, η ελάττωση του γλυκαιμικού δείκτη των τροφών στη δίαιτα φαίνεται ότι είναι μια αποτελεσματική μέθοδος απώλειας βάρους, ιδιαιτέρως για τους παχύσαρκους.»

    =—————————————————————————————————————–
    Good Calories, Bad Calories: Fats, Carbs, and the Controversial Science of Diet and Health (Vintage) [Paperback]
    Gary Taubes (Author)

    287 of 298 people found the following review helpful:
    5.0 out of 5 stars Sorely needed because it finally puts low-fat vs. low-carb to rest., November 5, 2007
    By Tech Nut (Phoenix, AZ) – See all my reviewsThis review is from: Good Calories, Bad Calories (Hardcover)
    I’m a researcher by trade. Not a medical researcher, but an analyst nonetheless and I have been waiting for a very long time for this kind of work to come out. This isn’t advocacy whatsoever. It’s a look at what everyone says, and what the science says, and the politics that led us to ignore the science. The research level is staggering and evidence so overwhelming that portions of the book are downright infuriating.

    I personally found reading the one-star reviews here interesting because there is not a single, negative review here that remotely suggests the reviewer actually read the material.

    On to my own rating, here’s what I think you should know when considering this purchase:

    This is unlike any book you’ve ever read on the subject of diets. It is not a diet book. It is not a lifestyle book. It is not an advocacy book. It is a look at the science that has been ignored as our country has rolled toward the low-fat religion and what the consequences of this have been. It is a look at how and why overwhelming science and evidence was ignored.

    Society has needed someone to do what Taubes did here — to strip away what is popular, to dig into claims and recommendations, and see what the EVIDENCE shows us for claims on both sides of the diet argument. It will give you clarity where there has never been any, while explaining why it has been absent.

    If you are looking for a book that lays out a diet plan and recipes and sample meals and such, this is not for you. This is a work of scientific journalism, not a diet plan.

    On a final note, it is noteworthy that there have been no real rebuttals to this work whatsoever from the “experts” and “authorities” who have, because of politics and money and cowardice, advocated dietary guidelines that have driven our society into our miserable states of health and obesity.

    That silence is shame.

    Editorial Reviews
    From Publishers Weekly
    Starred Review. Taubes’s eye-opening challenge to widely accepted ideas on nutrition and weight loss is as provocative as was his 2001 NewYork Times Magazine article, What if It’s All a Big Fat Lie? Taubes (Bad Science), a writer for Science magazine, begins by showing how public health data has been misinterpreted to mark dietary fat and cholesterol as the primary causes of coronary heart disease. Deeper examination, he says, shows that heart disease and other diseases of civilization appear to result from increased consumption of refined carbohydrates: sugar, white flour and white rice. When researcher John Yudkin announced these results in the 1950s, however, he was drowned out by the conventional wisdom. Taubes cites clinical evidence showing that elevated triglyceride levels, rather than high total cholesterol, are associated with increased risk of heart disease-but measuring triglycerides is more difficult than measuring cholesterol. Taubes says that the current U.S. obesity epidemic actually consists of a very small increase in the average body mass index. Taube’s arguments are lucid and well supported by lengthy notes and bibliography. His call for dietary advice that is based on rigorous science, not century-old preconceptions about the penalties of gluttony and sloth is bound to be echoed loudly by many readers. Illus. (Oct. 2)
    Copyright © Reed Business Information, a division of Reed Elsevier Inc. All rights reserved. –This text refers to the Hardcover edition.

    From Booklist
    Noted science journalist Taubes probes the state of what is currently known and what is simply conjectured about the relationship among nutrition, weight loss, health, and disease. What Taubes discovers is that much of what passes for irrefutable scientific knowledge is in fact supposition and that many reputable scientists doubt the validity of nutritional advice currently promoted by the government and public health industry. Beginning with the history of Ancel Keys’ research into the relationship between elevated blood-cholesterol levels and coronary heart disease, Taubes demonstrates that a close reading of studies has shown that a low-cholesterol diet scarcely changes blood-cholesterol levels. Low-fat diets, moreover, apparently do little to lengthen life span. He does find encouragement in research tracking the positive effects of eliminating excessive refined carbohydrates and thus addressing pernicious diseases such as diabetes. Taubes’ transparent prose brings drama, excitement, and tension to even the most abstruse and clinically reserved accounts of scientific research. He is careful to distinguish the oft-confused goals of weight loss and good health. Given America’s current obsession with these issues, Taubes’ challenge to current nutritional conventional wisdom will generate heated controversy and create popular demand for this deeply researched and equally deeply engaging treatise. Knoblauch, Mark –This text refers to the Hardcover edition.

    446 of 466 people found the following review helpful:
    5.0 out of 5 stars Great info, fascinating history, a new view on why we gain weight over time, October 20, 2007
    By Timothy D. Lundeen (San Francisco, CA USA) – See all my reviews
    (REAL NAME) Amazon Verified Purchase(What’s this?)
    This review is from: Good Calories, Bad Calories (Hardcover)
    This book is an impressive review of the science and the politics behind our ideas about good nutrition and healthy diets. Taubes took 5 years to write this, and says it wouldn’t have been possible without the ready access to original resources that the Internet makes possible. It does indeed have an incredible amount of information about the subject.

    One of the sad and infuriating themes of this book is that much of the currently accepted wisdom about healthy diets has a political basis, that recommendations were made and marketed before the science was solid, or in many cases before the science was even done. The people pushing their ideas strongly believed that they were doing the right thing, that their recommendations would save lives and wouldn’t hurt anyone. Unfortunately, as the science gets better and better, it looks like they were wrong — they may have helped a small percentage of people, but at the expense of greatly increased risk of diabetes, heart attacks, strokes, and cancer for large numbers of us.

    Taubes opens his book by reminding us of the “diseases of Western civilization”, that diabetes, high blood pressure, heart attacks, and cancer were relatively unknown in the third world until they adopted a more Western diet. Albert Schweitzer didn’t treat many cases with these problems when he started practicing in Africa, but at the end of his service was seeing a lot of them, as local diets changed during his practice.

    One hypothesis for why a typical Western diet is so unhealthy is that we eat a high level of refined carbohydrates: sugars, white flour, polished white rice. Taubes does an excellent job of supporting this hypothesis.

    The basic model is that refined carbohydrates are absorbed very quickly by the gut and result in large blood sugar (glucose) spikes that require large insulin surges to keep blood sugar in a healthy range. Over time, many people develop metabolic problems and are not able to cope with these repeated glucose surges and keep their blood sugar under control. As average blood sugar and insulin level levels go up, they cause a cascade of increasing metabolic problems, leading to higher weight or obesity, diabetes, high blood pressure, inflamation, and increased risk of heart attack, stroke, cancer, and dementia.

    Taubes looks at a number of other explanations for “Western diseases”.

    * Cholesterol and saturated fat. This theory was championed by Dr Ancel Keys, who succeeding in turning it into dogma. The idea was that people with extremely high total cholesterol (265 and up) had higher risks of heart attacks, so lower cholesterol must be good for everyone, even though only a very small percentage of people have total cholesterol over 265. Eating saturated fat increases total cholesterol, so it must be bad. Eating polyunsaturated fat reduces total cholesterol so it must be good. Eating less saturated fat means that you need to make up the calories that were coming from it, so you needed to eat more polyunsaturated fat or reduce fat and eat more carbohydrate (e.g. a “low fat” diet).

    The problem with Keys’ theory is that further research did not support it: the epidemiological studies showed a modest risk of increased heart attack for men with total cholesterol over 240, and no increased risk for women. Low levels of cholesterol, under 160, are associated with increased risk of cancer, so you don’t want to get too low. High levels of polyunsaturated fat are associated with increased risk of cancer, so you don’t want to eat too much polyunsaturated fat.

    Cholesterol is carried around in your blood in small globules of fat and cholesterol with a protein backbone, known as “lipoproteins”. These globules range in size from very large (VLDL for very low-density lipoprotein) to medium sized (LDL for low-density lipoprotein) to small (HDL for high-density lipoprotein). When you get a blood test for total cholesterol, what is really measured is the cholesterol carried in all of these different sized globules.

    It turns out that lipoprotein globule size is correlated with heart attack risk. Having more HDL is good (so your total cholesterol can go up and you have a lower risk of heart attack, if the increase comes from HDL). For LDL, there is a wide range of sizes, and the large ones are innocuous (e.g. “pillows floating around in your blood”). The smaller LDL particles are indeed correlated with an increased risk of heart attack. So if your total cholesterol goes up but it is because you have more large LDL globules, that is fine. If it goes up because you have more small LDL globlues, that is bad. But when you get a total cholesterol number, you have no way to tell which is which.

    Eating saturated fat does increase total cholesterol, but it increases the large LDL particles, which appears to be harmless. Eating more carbohydrate increases the small LDL particles, which is likely dangerous. So saturated fat doesn’t appear to increase risk of heart attack, but eating high carb diets might.

    * Fiber. The theory that low fiber was the problem with Western diets was advanced by Dr Denis Burkitt, and held sway for quite a while. It was gradually disproved, and today the science is that fiber helps with constipation, but that’s it.

    * Overabundance and lack of willpower. This theory is that the various problems of a Western diet stem from an overabundance of good things, and our lack of willpower to resist them. As a result of our gluttony and overeating over time, we gradually put on weight, leading to the various Western health problems.

    This theory is also called the “a calorie is a calorie is a calorie” theory of weight gain and resulting metabolic dysfunction.

    Taubes makes an overwhelming case that weight problems are due to metabolic dysfunction, not the other way around. The obvious cases are people with diabetes type I, whose pancreas doesn’t make insulin at all. These people cannot put on weight without insulin injections. On the other side of the spectrum, heavier people have higher-than-average insulin levels. People who eat diets that lower their average insulin levels lose weight without being hungry (e.g. low-glycemic index diets or extremly-low carb ketogenic diets such as Dr Atkins).

    Also, eating high-carb diets makes you hungry, and makes you want to eat more, and makes it very hard to lose weight or stay at a lower weight. Eating a low-glycemic-index diet, you lose weight and are not hungry (where most people go wrong is to gradually add back in more refined carbs, which are literally addictive, increasing dopamine levels in the brain, and give you a craving for more and more once you eat any). It is also interesting that the only way to get normal rats to put on weight is to feed them more carbs, less fat and protein.

    So, all in all, it looks like it is the highly refined sugars and carbs that cause us to gain weight.

    The book has a lot of useful information about where the current science stands, and led to a lot of new threads for me, to try to figure out how to be healthier and feel better.

    ——————————————————————————————————————

    Natural Hormonal Enhancement [Paperback]
    Rob Faigin
    Rob Faigin (Author)
    4.6 out of 5 stars See all reviews (13 customer reviews)
    13 Reviews
    5 star: (11)
    4 star: (1)
    3 star: (0)
    2 star: (0)
    1 star: (1)

    45 of 46 people found the following review helpful:
    5.0 out of 5 stars Do not miss the opportunity to learn from Faigin’s research!, February 20, 2003
    By Nathaniel H. Hancock (Monterey, CA USA) – See all my reviews
    (REAL NAME) This review is from: Natural Hormonal Enhancement (Paperback)
    As a personal trainer and a lifetime drug-free bodybuilder, I am constantly searching for new material to help me better understand the underlying principles of optimum health and optimum physique development. Rob Faigin’s Natural Hormonal Enhancement stands out as an honest attempt at getting to the essential information– in fact, there isn’t a page of filler in the entire book. Faigin lays out the results of thousands of scientific studies published in recent medical journals, and the information is so clearly laid out that it will leave you wanting to read more. I could summarize the book, but a fantastic summary (as well as the table of contents) already exists on the NHE website: http://www.extique.com. The only books that I’ve discovered up until this point that I whole-heartedly recommend are this one, Fats that Heal, Fats that Kill by Dr. Udo Erasmus, and Dr. Michael Colgan’s Sports Nutrition Guide.
    Enjoy the read, and let me know what you think!

    32 of 32 people found the following review helpful:
    5.0 out of 5 stars By far the most informative, convincing, and…, August 25, 2004
    By S. Dankel (VOLDA Norway) – See all my reviews
    (REAL NAME) This review is from: Natural Hormonal Enhancement (Paperback)
    …applicable health book I have read. Rob Faigin’s physique speaks for itself. To clear up the point about beef and insulin mentioned by one of the reviewers: Rob Faigin makes it very clear that protein foods like beef also stimulate glucagon, a hormone antagonistic to insulin. As long as one reads the book thoroughly and doesn’t overlook crucial points, Natural Hormonal Enhancement will clear up a whole lot of points that have been widely misunderstood.

    For lack of superlatives original enough to sound convincing I’ll say it straight and simple: Don’t miss out on this book! Natural Hormonal Enhancement marks the beginning of the hormonal revolution that is changing our understanding of health and metabolism forever.

    31 of 31 people found the following review helpful:
    5.0 out of 5 stars Finally, a scientific diet backed up with proof, January 30, 2004
    By “hibrand” (INDEP, MO United States) – See all my reviewsThis review is from: Natural Hormonal Enhancement (Paperback)
    Learn how to enhance your physique the natural way, by eating smart and optimizing your own hormonal release. Finally, someone who is not afraid to explain exactly why the USDA, FDA, Atkins and all the others are all telling half-truths! Backed with detailed explanations of chemical reactions within the body, this is a diet book written for those who want to burn the fat but enhance the body. This is the only program I have seen that offers extensive footlists for the avid reader to research for themselves, in order to more fully understand the lies that have been promulgated by the “health industry.” If you are serious about being healthy and not just emaciated, you MUST read this book. I’ve tried it and feel more mentally lucid, my energy swings were replaced with level balanced energy, and my high blood pressure leveled off. A must read!

    ——————————————————————————–

  24. Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 30, 2010 σε 9:06 πμ

    Κύριε Χατζηπαναγιώτου αυτή η μετάφραση είναι η ίδια έρευνα που παραθέσατε στο προηγούμενο σας ποστ. Σας εξήγησα ότι καταρρίπτει τα λεγόμενα σας, δεν τα υποστηρίζει,όπως παραθέτε κι εσείς “δεδομένου ότι υφίσταται μικρότερη ανάγκη να περιοριστεί η πρόσληψη τροφής” . Οι ερευνητές γράφουν “μικρότερη ανάγκη” , αν υποστήριζαν τα όσα λέτε η διατύπωση θα ήταν ” δεν υφίσταται καμία ανάγκη να περιοριστεί η πρόσληψη τροφής”. Όσον αφορά τα reviews από το amazon λυπάμαι αλλά έχετε αρχίσει και βγαίνετε τελείως εκτός θέματος , αν και δεν είμαι σίγουρος ότι έχετε υπάρξει ποτέ εντός θέματος. Έχετε χρόνο να παραθέτετε εντυπώσεις αναγνωστών από τα βιβλία του εμπορίου αλλά δεν έχετε χρόνο να παραθέσετε μία έρευνα που να υποστηρίζει τα λεγόμενά σας.

  25. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Οκτώβριος 30, 2010 σε 8:34 μμ

    Αυτό που εμποδίζει την πρόοδο δεν είναι η άγνοια αλλά η αυταπάτη μας ότι γνωρίζουμε.

    “Κύριε” Ζουρδέ (πιο κάτω εξηγώ τα εισαγωγικά), σας διαφεύγει το εξής που παραθέτω ξανά από την ως άνω ανασκόπηση του Cochrane Collaboration (ίσως του μόνου εναπομείναντος ανεξάρτητου ανασκοπητικού φορέα):

    ! Σε μελέτες που συνέκριναν δίαιτες ! απεριόριστης ! πρόσληψης τροφής χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ή φορτίου με συμβατικές δίαιτες περιορισμού των λιπαρών, αν και οι συμμετέχοντες μπορούσαν ! να τρώνε κατά βούληση! στις δίαιτες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ή φορτίου, τα αποτελέσματα ήταν εξίσου καλά ή καλύτερα από τα αποτελέσματα της συγκρινόμενης συμβατικής δίαιτας!

    Καταλαβαίνετε ότι απεριόριστα σημαίνει απεριόριστα;

    Επίσης παρακάτω σας παραθέτω κομμάτι από άρθρο μου επί της έρευνας WHI, της μεγαλύτερης διατροφικής έρευνας μέχρι σήμερα.

    Ο λόγος που σας παρέθεσα κριτικές από το Amazon για τα δύο βασικά αυτά βιβλία είναι διότι έλπιζα (εις μάτην)
    πως θα καταλαβαίνατε ότι σε αυτές τις ουσιώδεις ανασκοπήσεις σχεδόν όλης της επιστημονικής γραμματείας επί διατροφής-παχυσαρκίας-απίσχνανσης και ουχί μόνο (με όλα τα references που θα χρειαζόσασταν και με το παραπάνω) ξεπροβάλλει μια εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτήν που συμβατικά έχετε διδαχθεί και που μυωπικά επιμένετε να θέλετε να αγνοείτε, με το πρόσχημα ότι δήθεν είναι λαϊκά βιβλία!

    Γιατί δεν τα διαβάζετε πρώτα να σχηματίσετε άποψη; Ή μήπως είστε προκατειλημμένος, άρα άκυρος επιστημονικά;

    Δεν μπαίνω στον κόπο να σας αντιγράφω ο ίδιος references διότι επιλέγω τις μάχες μου και δεν νομίζω ότι εσάς προσωπικά (όχι στους αναγνώστες σας) θα σας άξιζε ούτε ένα δεύτερο από το χρόνο μου. Κι εξηγούμαι:

    Όταν πρωτοαναφερθήκατε σε εμένα, χωρίς να με γνωρίζετε ούτε καν πρώτα να με ρωτήσετε, χρησιμοποιήσατε συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς. Όταν σας απάντησα με τα επιστημονικά διαπιστευτήριά μου όχι μόνο δεν ανακαλέσατε τους χαρακτηρισμούς αυτούς, ως θα όφειλε κάθε ευπρεπής ενάρετος άνδρας, αλλά στην κεντρική σας σελίδα με χαρακτηρίζετε “ιατρό αντιγήρανσης”. Τα εισαγωγικά προς τι;

    “Κύριε” Ζουρδέ, γιατί υποβιβάζετε τόσο πολύ τον εαυτό σας ηθικά;

    Την όλη στάση σας, αλλά και τη σιωπηλή αποδοχή ακόμα χειρότερων συκοφαντικών χαρακτηρισμών από άλλους της παρέας σας στον ιστότοπο αυτόν, τις παραδίδω (προς το παρόν, με επιφύλαξη για κάθε άλλη νόμιμη ενέργειά μου) στην κρίση των αναγνωστών σας. ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΕΣΕΤΕ Ο,ΤΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΟ έχετε εκφέρει για μένα ακριβώς στο τέλος του άρθρου “ορμονικές κουτοπονηριές”, η όποια άλλη επικοινωνία μου μαζί σας δεν θα είναι πλέον στα παίσια του site σας.

    ————————————————————————————————
    http://www.drfilimon.gr :

    ” Λεπτές αλήθειες & χοντροί μύθοι
    για τα λιπαρά & την «υγιεινή» διατροφή.

    Πρόσφατα ανακοινώθηκε από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ ότι η παχυσαρκία τείνει να γίνει η κορυφαία αιτία καρκίνου στις ΗΠΑ ξεπερνώντας το κάπνισμα. Βέβαια οι Έλληνες στο κάπνισμα παραμένουμε ασυναγώνιστοι! Για τα πολλά διατροφικά λιπαρά, τώρα, ανακοινώθηκε ότι οι ερευνητές από τη δεκαετία του 80 μέχρι σήμερα δεν έβρισκαν ούτε βρίσκουν καμία σοβαρή ένδειξη ότι η ισορροπημένη αύξηση των λιπαρών αυξάνει την καρκινογένεση!

    Η στέρηση και η μείωση των θερμίδων ή των λιπαρών δεν λύνουν το -καθαρά ορμονικό- ζήτημα της παχυσαρκίας, αλλά το επιδεινώνουν και θίγουν την υγεία. Έχουμε αρχίσει να καταρρίπτουμε το μύθο ότι τα λιπαρά παχαίνουν ή βλάπτουν την υγεία. Είδαμε στα προηγούμενα ότι αυτό ήδη προέκυπτε από τη μελέτη πληθυσμών του πρόσφατου παρελθόντος και τώρα θα εστιάσουμε σε νέες γνώσεις που αθωώνουν την κανονική σε λιπαρά (και σε κορεσμένα) διατροφή.

    Οι συνηθισμένες οδηγίες των διαιτολόγων που ακούτε παντού ποτέ δεν είχαν δοκιμαστεί πραγματικά με κλινικές έρευνες … μέχρι πρόσφατα. Μην ξεχνάμε ότι μόνο οι καλά σχεδιασμένες, ανεξάρτητες, κλινικές μελέτες παρέμβασης (όπου γίνεται αυστηρή παρακολούθηση και σύγκριση ομάδων) μπορούν αξιόπιστα να δείξουν αιτίες, οι απλοί συσχετισμοί δεν αποδεικνύουν τίποτα. Έτσι, το 1993 στις ΗΠΑ αποφασίστηκε να γίνει η ακριβότερη η μεγαλύτερη, η πιο μακροχρόνια, η πιο καλά σχεδιασμένη τέτοια δημόσια έρευνα που στόχευε να αποδείξει τα οφέλη της δίαιτας χαμηλών λιπαρών και της «υγιεινής» διατροφής.

    Συμμετείχαν 48.835 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που παρακολουθήθηκαν πολύ αυστηρά καθώς η μία ομάδα έτρωγε απεριόριστα (38% λιπαρά την ημέρα όπου το 40% αυτών κορεσμένα) και η άλλη έτρωγε «υγιεινά» (20% λίπος, πολλές ίνες, 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών και 6 μερίδες δημητριακών την ημέρα). Η συμμόρφωση ήταν πολύ καλή.

    Οι ερευνητές περίμεναν να βρουν σημαντική μείωση ασθενειών σε εκείνες που έτρωγαν υγιεινά. Ύστερα από σχεδόν μια δεκαετία που διήρκεσε η παρέμβαση, τα συμπεράσματα ήταν: Καμία σημαντική διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου και των καρδιαγγειακών επεισοδίων! Μεγαλύτερος κίνδυνος για καρκίνο του μαστού σε όσες έτρωγαν «υγιεινά»! Καμία σημαντική μείωση βάρους σε όσες έτρωγαν «υγιεινά» (παρόλο που στο τέλος προσλάμβαναν 361 θερμίδες/ημέρα λιγότερες απ΄ό,τι στην αρχή και παρόλο που μείωσαν κατά 29% τα λιπαρά) ! Εκείνες που έτρωγαν απεριόριστα δεν είχαν πάρει βάρος, αν και προσλάμβαναν περισσότερες θερμίδες και λιπαρά από τις άλλες που έτρωγαν «υγιεινά»!

    Έτσι κατέρρευσε ο χάρτινος πύργος της «υγιεινής» διατροφής και των χαμηλών λιπαρών. Είναι δε πολύ ενδιαφέρον ότι μια προσεκτική ανασκόπηση των επιστημονικών ερευνών που έχουν γίνει από το 1850 μέχρι σήμερα αποφέρει εντελώς διαφορετικά συμπεράσματα για το τι πραγματικά παχαίνει τον άνθρωπο και ποια διατροφή τον βοηθάει πράγματι να χάνει σωματικό λίπος και όχι τα κόκκαλα, τους μυς, την υγεία και την υπομονή του.

    Γιατί άραγε αυτά δεν λέγονται στον κόσμο; Είναι όλα τα λιπαρά ίδια; Απαντήσεις για το δεύτερο ερώτημα στο επόμενο. “

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 30, 2010 σε 9:10 μμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου,

      Εκτιμώ ότι μπήκατε στον κόπο να συζητήσετε τις απόψεις σας εδώ , νομίζω αυτό σας τιμά. Ασχετώς αν αυτά που υποστηρίζετε είναι σε τελείως λάθος κατεύθυνση. Όπως επιθυμείτε , προτιμώ να συνεχίσουμε την συζήτηση, γι’ αυτό σβήνω το τελευταίο κομμάτι του άρθρου μου. Νομίζω ότι έτσι και αλλιώς περιττεύουν τα σχόλια. Από την αρχή της συζήτησης σας έχω δείξει πως δεν θέλω να έρθουμε σε προσωπικές αντιπαραθέσεις, ας μείνουμε στις αποδείξεις.Καταλαβαίνω πως δεν έχετε σε εκτίμηση το “επιστημονικό μου ανάστημα” αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί αντιδράτε με προσωπική επίθεση και απειλές, ενώ μπορείτε πολύ απλά να παραθέσετε αποδείξεις για τα όσα λέτε.Σε αυτήν την περίπτωση θα αποσύρω ολόκληρο το άρθρο και θα σας ζητήσω ταπεινά συγγνώμη. Όμως μέχρις στιγμής δεν έχετε αποδείξει τίποτα , σας εξηγώ πιο πάνω την έννοια του “ad libitum” που προφανώς δεν είναι αυτή που εννοείτε με το σόφισμά σας. Επίσης δεν βρίσκω νόημα να γράφετε άσχετα με το θέμα άρθρα σας , θα σας παρακαλούσα θερμά να μείνετε επί του θέματος.

  26. Ι. Κερκινές, PhD Οκτώβριος 31, 2010 σε 3:17 μμ

    Ο Κ. Χατζηπαναγιώτου, αν κατάλαβα καλά, μεταφράζει τη λέξη “ad libitum” ως “απεριόριστα”. Βεβαίως, “ad libitum” σημαίνει “κατά βούλησιν” ή “κατ’επιθυμίαν”, όχι απεριόριστα. Ad libitum κατανάλωση τροφής δεν σημαίνει “τρώω απεριόριστα” (μου έκανε εντύπωση που τονίστηκε κιόλας), αλλά στην πράξη σημαίνει “τρώω μέχρι εκεί που χορταίνω”. Οι περισσότερες μελέτες του review το οποίο επικαλείται ο κ. Χατζηπαναγιώτου, αναφέρονται σε τέτοιες περιπτώσεις (όχι όμως όλες και εξηγώ πιο κάτω). Δεν διαφώνησε κανείς μαζί σας στο θέμα του ad libitum κ. Χατζηπαναγιώτου. Εάν βάλουμε δύο ομάδες και πούμε και στις δύο να φάνε κατά βούληση μέχρι να χορτάσουν, η ομάδα που θα τρώει τροφές χαμηλού ΓΔ κατά πάσα πιθανότητα θα χορτάσει πρώτα (αν και αυτό ακόμα θεωρείται αμφιλεγόμενο εν έτει 2009), συν το ότι αυτό δεν είναι απολύτως ακριβές, καθώς υπάρχει ένας άλλος δείκτης, ο δείκτης κορεσμού , ο οποίος έχει τις πατάτες σε κυρίαρχη θέση παρόλο τον υψηλό τους ΓΔ, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση την οποία αν θέλετε κάνουμε).

    Αυτή η αύξηση του κορεσμού οδηγεί, εντελώς λογικά, σε μικρότερη λήψη θερμίδων επομένως και σε μείωση του βάρους σε σχέση με μια δίαιτα η οποία δεν ευνοεί και τόσο τον κορεσμό. Υπό ένα τέτοιο πρίσμα, βεβαίως και οι δίαιτες χαμηλού ΓΔ είναι χρήσιμες, ειδικά μάλιστα μια και που δεν φαίνεται να έχουν τίποτα αρνητικό. Παρομοίως και οι low-carb δίαιτες είναι χρήσιμες διότι αυξάνουν την λήψη πρωτεΐνης η οποία πέρα από τον αυξημένο κορεσμό που επίσης δημιουργεί, προσφέρει και στο ενεργειακό ισοζύγιο λόγω της αύξησης της σιτιογενούς θερμογένεσης (η πέψη των πρωτεϊνών απαιτεί πολλές θερμίδες όπως φαντάζομαι γνωρίζετε). Οι bodybuilders, στους οποίους η αλλαγή σύστασης του σώματός τους είναι το φλέγον ζήτημα με το οποίο ασχολούνται, χρησιμοποιούν και τα δύο αυτά “όπλα”, και υψηλή πρωτεΐνη, και χαμηλού ΓΔ υδατάνθρακες.

    Επομένως, και από πλευράς ψυχολογικής αν θέλετε, τέτοιες δίαιτες βοηθούν ένα μέσο παχύσαρκο (ή μη) άνθρωπο να χάσει βάρος χωρίς να αγχώνεται μετρώντας θερμίδες – διότι οι τροφές που του προτείνουμε επηρεάζουν την όρεξή του. Αυτό ίσως το γνωρίζετε και εσείς καλύτερα από όλους εμάς έχοντας τόσους πελάτες.

    Παρόλα αυτά, το ερώτημα το οποίο τέθηκε δεν ήταν βεβαίως αυτό. Το “απεριόριστο” της υπόθεσης όπως καταλαβαίνετε δεν είναι δυνατόν να στέκει από πλευράς λογικής. Αν τρώει κάποιος 10.000 θερμίδες/ημέρα, ακόμα και μόνο από θρεπτικές τροφές, δεν υπάρχει περίπτωση να μην βάλει βάρος (εκτός αν το όνομά του είναι Phelps). Για αυτό, ποιος “ορμονικός εγκλωβισμός” θα ήταν υπεύθυνος;

    Στο review που παραθέσατε, υπάρχει μία και μόνη μελέτη η οποία έχει ενδιαφέρον (Slabber 1994). Εκεί ισχυρίζονται ότι με παρόμοια ποσότητα θερμίδων, παρόμοιες αναλογιες μακροδιατροφικών στοιχείων, η low-GI δίαιτα έδωσε 20% περισσότερη απώλεια βάρους από ότι μια κανονική δίαιτα. Αυτό ειλικρινά είναι αξιοσημείωτο, αλλά η μελέτη αυτή αποτελεί την εξαίρεση, όχι τον κανόνα. Το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας συνηγορεί ότι εφόσον συγκρίνουμε ίδιες ενεργειακές προσλήψεις, η απώλεια βάρους δεν εξαρτάται από το αν είναι χαμηλού ή υψηλού γλυκαιμικού δείκτη οι τροφές που τρώμε.

    Παρόλο που κατά τα φαινόμενα θεωρείτε ότι όλοι εμείς εξακολουθούμε να ζούμε σε μια πλάνη, σας παραθέτω ορισμένες πολύ πρόσφατες peer-reviewed μελέτες και reviews οι οποίες ναι μεν αναγνωρίζουν τις ορμονικές διαφορές μεταξύ διαφόρων διαιτών, αλλά λένε το προφανές όσον αφορά την ποσότητα βάρους που χάνεται, ότι δηλαδή εξαρτάται καθαρά από το πόσες θερμίδες τελικά καταναλώνει κανείς. Εύχομαι να βρείτε χρόνο να ρίξετε μια ματιά, έστω και αν οι απόψεις σας διατηρούνται ακλόνητες.

    Reduced glycemic index and glycemic load diets do not increase the effects of energy restriction on weight loss and insulin sensitivity in obese men and women. Raatz SK, Torkelson CJ, Redmon JB, Reck KP, Kwong CA, Swanson JE, Liu C, Thomas W, Bantle JP. J Nutr. 2005 Oct;135(10):2387-91.
    “In summary, lowering the glycemic load and glycemic index of weight reduction diets does not provide any added benefit to energy restriction in promoting weight loss in obese subjects.”


    Weight Loss Requires Drop in Calories, Not Low GI, Marion J. Franz, DOC NEWS November 2007 vol. 4 no. 11 4.

    “Finally, it should be noted that the GI is not necessarily the best indicator of healthy food choices. Soft drinks, candy bars, and premium ice creams have low to moderate GIs….The bottom line is that calories count! Energy restriction and an increase in energy expenditure should continue to be the focus of weight loss and maintenance intervention efforts. Health professionals and the public know this, but they still want an easier answer.”

    Energetics of obesity and weight control: does diet composition matter?
    Schoeller DA, Buchholz AC. J Am Diet Assoc. 2005 May;105(5 Suppl 1):S24-8.


    “We speculate that it is the protein, and not carbohydrate, content that is important in promoting short-term weight loss and that this effect is likely due to increased satiety caused by increased dietary protein. It has been suggested that the increased satiety might help persons to be more compliant with a hypocaloric diet and achieve greater weight loss. ”


    Weight-reducing diets: are there any differences?, Foreyt JP, Salas-Salvado J, Caballero B, Bulló M, Gifford KD, Bautista I, Serra-Majem L., Nutr Rev. 2009 May;67 Suppl 1:S99-101.

    “Although “a calorie is a calorie” under the controlled conditions of a metabolic unit (i.e., only the level of calorie intake matters and not the source of calories), we conclude that these interrelationships are far more complex in the free-living situation.”

    Consumption of sugars and body weight. van Baak MA, Astrup A. Obes Rev. 2009 Mar;10 Suppl 1:9-23.
    “Τhere is some, although not consistent, evidence for a lower body weight on diets with a lower GL, but the effect is likely to be small. There is currently no convincing evidence for a role of GI independent of GL.”

    Obesity is a sign – over-eating is a symptom: an aetiological framework for the assessment and management of obesity. Sharma AM, Padwal R. Obes Rev. 2010 May;11(5):362-70.
    “Obesity is characterized by the accumulation of excess body fat and can be conceptualized as the physical manifestation of chronic energy excess.”

  27. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Οκτώβριος 31, 2010 σε 5:21 μμ

    Κύριε Ζουρδέ οφείλετε να αφαιρέσετε και τα εισαγωγικά που με στολίζουν στο τέλος του άρθρου της κεντρικής σας σελίδας.

    • Ανδρέας Ζουρδός Οκτώβριος 31, 2010 σε 10:03 μμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου κανένα απολύτως πρόβλημα. Περιμένω την απάντηση σας σε όσα σας έχουμε θέσει.

      Γιάννη πιο διαφωτιστικός δεν μπορούσες να γίνεις πραγματικά. Με την πρώτη ευκαιρία, και αν έχω την άδεια σου, θα ήθελα να το “αναβαθμίσω” σε άρθρο το ποστ που έκανες.

  28. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Οκτώβριος 31, 2010 σε 10:56 μμ

    1) Κύριε Κερκινέ, η φράση “τρώω απεριόριστα τροφές χαμηλού Γλυκαιμικού φορτίου (ΧΓΦ)” σημαίνει τρώω όσο θέλω από τροφές ΧΓΦ χωρίς περιορισμούς σε ποσότητες, δηλαδή κατά βούληση ή ad libitum, όπως εσείς το προτιμάτε. Δεν υποκρύπτει καμία σοφιστεία εκ μέρους μου, όπως εκ του πονηρού προσπαθεί να μου καταλογίσει ο κ. Ζουρδός (ο οποίος παρεμπιπτόντως οφείλει να ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ ΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΜΟΥ ως Ιατρός Αντιγήρανσης & Προαγωγής Υγείας οπουδήποτε στο site του, αν είναι έντιμος.)

    Ας σημειωθεί δε ότι το πραγματικό γεγονός της ως άνω ανασκόπησης του Cochrane συνίστατο στο ότι άνθρωποι που έτρωγαν απεριόριστα τροφές ΧΓΦ έχαναν βάρος πολύ καλύτερα από ανθρώπους που έτρωγαν με στέρηση ποσοτήτων, θερμίδων και λιπαρών, όπως συμβατικώς συστήνεται.

    Το ότι οι ανασκοπούντες εκφέρουν την ΑΠΟΨΗ, όχι γνώση, ότι άρα υφίσταται λιγότερη ανάγκη μείωσης θερμίδων στις δίαιτες ΧΓΦ δεν αποτελεί από μόνο του πραγματικό γεγονός (το πραγματικό γεγονός είναι αυτό που συνέβη, ότι οι σιτιζόμενοι απεριόριστα πήγαν καλύτερα), αλλά προσωπική ερμηνεία τους των δεδομένων, ίσως διότι τους φάνηκε δύσκολο να χωνέψουν ή να ισχυριστούν κάτι που θα υπερέβαινε τη συμβατική διαιτολογική προσέγγιση (η οποία -εσφαλμένα- υποθέτει τις θερμίδες ως πρώτο και απόλυτο καθοριστικό παράγοντα λιποσυσσώρευσης/λιπόλυσης, όπως όλοι έχουμε -εσφαλμένα- διδαχθεί).

    2) Ο κύριος (;) Ζουρδός θεωρεί την αναφορά μου στην πιο εκτεταμένη και μακροχρόνια μελέτη που έγινε ποτέ, την WHI, ως άσχετη με το θέμα μας που -για να μην ξεχνιόμαστε- συνοψίζεται (στην αιρετική για τη δική σας αντίληψη περί θερμιδικού ισοζυγίου) θέση μου ότι είναι πρωτίστως η ορμονική μας κατάσταση (ιδίως η μεταγευματική) που καθορίζει μεταξύ πολλών άλλων και το αν και σε ποιο βαθμό θα συσσωρεύουμε ή θα καίμε σωματικό λίπος, θα αναβολίζουμε ή όχι κ.ά., και όχι οι θερμίδες, που είναι ήσσονος σημασίας.

    Δηλαδή ο κ. Ζουρνός θεωρεί άσχετο με το θέμα μας το εξής που ξαναπαραθέτω από το ως άνω αρχικό μου άρθρο:

    “Συμμετείχαν 48.835 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που παρακολουθήθηκαν πολύ αυστηρά καθώς η μία ομάδα έτρωγε απεριόριστα (38% λιπαρά την ημέρα όπου το 40% αυτών κορεσμένα) και η άλλη έτρωγε «υγιεινά» (20% λίπος, πολλές ίνες, 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών και 6 μερίδες δημητριακών την ημέρα). Η συμμόρφωση ήταν πολύ καλή.

    Οι ερευνητές περίμεναν να βρουν σημαντική μείωση ασθενειών σε εκείνες που έτρωγαν υγιεινά. Ύστερα από σχεδόν μια δεκαετία που διήρκεσε η παρέμβαση, τα συμπεράσματα ήταν:
    … Καμία σημαντική μείωση βάρους σε όσες έτρωγαν «υγιεινά» (παρόλο που στο τέλος προσλάμβαναν 361 θερμίδες/ημέρα λιγότερες απ΄ό,τι στην αρχή και παρόλο που μείωσαν κατά 29% τα λιπαρά) ! Εκείνες που έτρωγαν απεριόριστα δεν είχαν πάρει βάρος, αν και προσλάμβαναν περισσότερες θερμίδες και λιπαρά από τις
    άλλες που έτρωγαν «υγιεινά»!”

    Ποιος είναι εδώ άσχετος με το θέμα; Που ισχύει εδώ η απολυτότητα του αριθμού των προσλαμβανόμενων θερμίδων;

    2) Όσον αφορά τη δική μου ΓΝΩΣΗ, όχι άποψη, ότι από μόνος του ο αριθμός των προσλαμβανόμενων θερμίδων είναι δευτερεύον (έως και τριτεύον) ζήτημα για τη λιποσυσσώρευση/λιπόλυση, προτού σας ανοίξω την όρεξη δίνοντάς σας ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο Good Calories, Bad Calories του Gary Taubes (κατ’ εμέ η καλύτερη πλήρως τεκμηριωμένη με όλα τα references ιστορία της διατροφής που εκδόθηκε μέχρι σήμερα) ώστε να ψάξετε περισσότερο τη σχετική γραμματεία, θαρρώ σκόπιμο να σας παραθέσω διευκρινιστικά αποσπάσματα επί του θέματός μας, ληφθέντα από τα κατά καιρούς δημοσιευμένα άρθρα μου που μάλιστα είναι ελεύθερα προσβάσιμα και στο http://www.drfilimon.gr.

    “Όλοι εκείνοι που έχουν υπερβολικό σωματικό λίπος είναι ορμονικά εγκλωβισμένοι και δεν πρόκειται ποτέ να δραπετεύσουν και να παραμείνουν απελευθερωμένοι για όσο θα μένουν θύματα λάθος καθοδήγησης …
    Ουσιαστικά η παχυσαρκία είναι μια προ-διαβητική κατάσταση και κάτι σαν μια αιτία που πηγαίνει γυρεύοντας για αρρώστιες. Για κάθε ένα διαβητικό υπάρχουν τέσσερις προδιαβητικοί –συνήθως παχύσαρκοι- στον προθάλαμο που περιμένουν. Ο προ-διαβήτης επιφέρει το 70% της φθοράς του σακχαρώδη διαβήτη! Ακόμα κι αν κάποιος δεν είναι ούτε παχύσαρκος ούτε προδιαβητικός, κερδίζει πολλά ποιοτικά χρόνια ζωής τρώγοντας ορμονικά έξυπνα, ενώ χάνει τη ζωή του τρώγοντας σύμφωνα με τις συνηθισμένες διατροφικές συστάσεις. Και αυτό επειδή ό,τι τρώμε διαμορφώνει το ορμονικό περιβάλλον μέσα μας για τις επόμενες 5-6 ώρες αλλά και το πως και πόσο θα ζήσουμε τελικά.

    Όπως οι αιτίες της παχυσαρκίας είναι ορμονικές και όχι θέμα θερμίδων ή ποσοτήτων, έτσι και η λύση του προβλήματος είναι η ορμονικά έξυπνη διατροφή με την οποία μπορεί κανείς να τρώει πολύ χορταστικά, περισσότερο από πριν, χωρίς να θυσιάζει τις πολύτιμες δομές του (μυς, οστά, συνδετικό ιστό), και ταυτόχρονα να βελτιώνει την υγεία του από κάθε άποψη. Δηλαδή ακριβώς το αντίθετο απ΄ ό,τι συμβαίνει σήμερα με τις στερητικές δίαιτες μείωσης θερμίδων και χαμηλών λιπαρών που είναι ορμονικά επικίνδυνες και μάταιες…

    …Ο φταίχτης που έφερε την επιδημία παχυσαρκίας και διαβήτη δεν είναι άλλος από τις επίσημες διατροφικές οδηγίες που τόσα χρόνια ακούτε γύρω σας. Από το 1980 και μετά οι άνθρωποι ακολουθούν τους «ειδικούς», οπότε τρώνε σχετικά λίγη πρωτεϊνη, όλο και λιγότερα λιπαρά και σαφώς περισσότερους υδατάνθρακες επειδή αυτοί υποτίθεται ότι είναι «καλή πηγή ενέργειας». Το αποτέλεσμα; Οι παχύσαρκοι να γίνονται όλο και περισσότεροι (250% αύξηση!). Στην αρχή χάνουν λίγο σωματικό λίπος αλλά και πολλούς μυς και οστά. Κατόπιν ανακτούν γρήγορα όλο το χαμένο βάρος –και με το παραπάνω- σε λίπος, καταλήγοντας σε μεγαλύτερη παχυσαρκία, πλαδαρότητα και χειρότερη υγεία. Και όλα αυτά με στερήσεις και αυξημένο στρες, εκνευριστικές μετρήσεις και χρόνια κόπωση. Υπάρχει γι’ αυτό υπερέχουσα οδός και είναι η ορμονικά έξυπνη διατροφή…

    … Η ορμονικά έξυπνη διατροφή είναι ένας δυνατός κρίκος μιας ορμονικά έξυπνης ζωής. Μαζί με την ορμονικά έξυπνη άσκηση αποτελεί το ένα από τα δύο θεμέλια της υγείας μας (το άλλο θεμέλιο είναι το αντι-στρες) και χωρίς αυτήν κάθε άλλη θεραπεία ή βελτίωση στη ζωή μας είναι ματαιοπονία. Δεν έχει απλώς να κάνει με το αδυνάτισμα (την απώλεια σωματικού λίπους) αλλά με το πώς συμπεριφερόμαστε στις ορμόνες, το ανοσολογικό/αμυντικό μας σύστημα και τους νευροδιαβιβαστές μας.

    Μπορούμε να τρώμε έξυπνα έτσι ώστε να αδυνατίζουμε και να υγιαίνουμε ξαναισορροπώντας ορμονικά και ενισχύοντας το αμυντικό μας σύστημα. Μπορούμε όμως να τρώμε ανόητα, έτσι όπως μας προτείνουν οι «ειδικοί», οπότε θα χάνουμε προσωρινά λίγο λίπος αλλά πολλούς μυς και οστά για να ξαναπάρουμε σύντομα όλο το αρχικό βάρος και με το παραπάνω αλλά αυτή τη φορά μόνο σε λίπος. Παράλληλα θα έχουμε στερηθεί, νευριάσει και κουραστεί, θα έχουμε καταστρέψει τις καλές μας ορμόνες και υποσκάψει το αμυντικό μας σύστημα και την υγεία μας…

    … Μέχρι σήμερα η αποτελεσματικότητα των στερητικών διαιτών, της μείωσης των θερμίδων και των λιπαρών είναι 3-5%. Η μόνη απώλεια λίπους που αξίζει τον κόπο είναι η μόνιμη. …

    …Υπάρχει ο έξυπνος δρόμος. Δηλαδή μπορεί κάποιος να τρώει πολύ νόστιμα και χορταστικά, να χάνει σωματικό λίπος, να διαφυλάσσει τις πολύτιμες δομές του και ταυτόχρονα να βελτιώνει όλες τις βιολογικές του παραμέτρους και να ξεφύγει από τον κίνδυνο όλων αυτών που στέλνουν τον άνθρωπο πρόωρα στον τάφο ή σαμποτάρουν τη ζωή του.

    Ο άλλος δρόμος είναι να ακολουθήσει τη συμβατική «υγιεινή» δίαιτα. Οι επίσημες οδηγίες της; Τα γνωστά: χαμηλά λιπαρά, πολλά φρούτα, χυμούς και λαχανικά, πολλά δημητριακά, ζυμαρικά και ρύζι. Αρκετά συχνά όσπρια και άλιπα γαλακτοκομικά και σπανίως κρέας. Μείωση θερμίδων, λιπαρών και ποσοτήτων.

    Το διατροφικό αυτό δόγμα ποτέ δεν είχε δοκιμαστεί πραγματικά με επαρκείς μεγάλες κλινικές μελέτες. Βέβαια υπήρχαν μελέτες πληθυσμών ή μικρές κλινικές έρευνες που πάντα διέψευδαν τις συμβατικές ιδέες (!), δεν είχαν όμως το κρίσιμο βάρος για να αλλάξουν τα πράγματα. Επίσης είχαν εμφανιστεί εδώ και 10-15 χρόνια μερικοί πρωτοπόροι ιατροί, όπως ο αδερφός μου Dr. Lindberg – Χατζηπαναγιώτου, που τόλμησαν και ανέτρεψαν το διαιτητικό καθεστώς στις χώρες που έδρασαν. Αλλά όλα αυτά … μέχρι που αποκαλύφθηκαν τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης κλινικής έρευνας που έγινε ποτέ πάνω στην «υγιεινή» διατροφή.

    …. Η αλήθεια είναι ότι τα φυσικά (όχι τα «πειραγμένα» από τον άνθρωπο) λιπαρά βοηθούν στο αδυνάτισμα και βελτιώνουν την υγεία!
    Ας δούμε πρώτα τι πραγματικά λένε οι έρευνες. Είπαμε στο προηγούμενο μέρος ότι το διατροφικό δόγμα των χαμηλών λιπαρών που ακούτε γύρω σας σαν τάχα μια εδραιωμένη αλήθεια στην πραγματικότητα δεν είχε δοκιμαστεί με επαρκείς μεγάλες κλινικές μελέτες … μέχρι που αποκαλύφθηκαν τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης και ακριβότερης κλινικής έρευνας που έγινε ποτέ πάνω στην «υγιεινή» διατροφή.
    Οι μικρότερες έρευνες που ήδη υπήρχαν γεννούσαν σοβαρές αμφιβολίες για τον ισχυρισμό ότι υγιεινή διατροφή ίσον χαμηλά λιπαρά. Κατ’ αρχάς τα λιπαρά εμφανίζονταν να προσφέρουν κορεσμό και να μειώνουν την πείνα, κάνοντας την όποια δίαιτα ευκολότερο να τηρηθεί. Έπειτα φάνηκε ότι τα λιπαρά που τρώμε πηγαίνουν να χτίσουν και να ανανεώσουν τις λιπώδεις δομές μας, δηλαδή τον εγκέφαλο, τα νεύρα και τις μεμβράνες των κυττάρων μας αλλά και να φτιάξουν τις στεροειδείς μας ορμόνες που χωρίς αυτές δεν υπάρχει ούτε ζωή και υγεία αλλά ούτε και καλή εμφάνιση! Άρα όταν τρώμε απαραίτητα για τη ζωή λιπαρά αυτά πηγαίνουν να αναπλάσουν το σώμα μας και όχι να αποθηκευτούν ως λίπος.
    Στη συνέχεια φάνηκε ότι αν πρόσθετες λιπαρά σε διατροφή πολλών υδατανθράκων αυξάνονταν τελικά οι θερμίδες που έπαιρνες, ενώ αν τα πρόσθετες σε λίγους υδατάνθρακες μειώνονταν τελικά οι θερμίδες επειδή σταματούσες να έχεις ορμονική (παθολογική) πείνα και άρχιζες να πεινάς φυσιολογικά.

    …. Γιατί η στέρηση και η μείωση των θερμίδων δεν αποδίδουν.

    Είδαμε ότι οι δίαιτες στέρησης και χαμηλών λιπαρών είναι αποτυχημένες και ορμονικά επικίνδυνες. Ακόμη ότι κάποια λιπαρά είναι ζωτικά για την υγεία ενώ κάποια άλλα πολύ επικίνδυνα. Τώρα θα εξηγήσουμε γιατί είναι λάθος ο ισχυρισμός ότι παχαίνετε επειδή τρώτε πολύ, παίρνοντας πολλές θερμίδες ή λιπαρά.

    Κάθε γεύμα προκαλεί μέσα σας μια ορμονική καταιγίδα που επηρεάζει το σώμα, την ψυχή, και το νου σας για τις επόμενες 4-6 ώρες. Από την ποιότητα (την αναλογία πρωτεινών, λιπαρών και διαφόρων υδατανθράκων) του γεύματος εξαρτάται τι είδους καύσιμο θα χρησιμοποιείτε, η ισορροπία των ορμονών σας, η διανοητική σας κατάσταση, τα επίπεδα ενέργειάς σας και το αν θα έχετε ορμονική ή φυσιολογική πείνα.

    Οι έρευνες δείχνουν ότι 10 διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να φάνε το ίδιο γεύμα και να δουν 10πλάσια διαφορά λιποσυσώρευσης. Δηλαδή κάποιοι δεν θα αποθηκεύσουν καθόλου λίπος ενώ άλλοι πάρα πολύ ενώ τρώνε τα ίδια. Άρα η θεωρία των θερμίδων είναι λάθος, διότι δεν είμαστε καυστήρες! Αυτό που μετράει δεν είναι πόσες θερμίδες τρώτε αλλά πόσες απορροφάτε και που πηγαίνουν. Οι θερμίδες δεν απορροφώνται όλες το ίδιο. Αν φάτε πρωτεϊνες, ένα μεγάλο μέρος της ενέργειάς τους θα χαθεί ως θερμότητα για να μπορέσουν να αφομοιωθούν στο σώμα σας. Τόσο οι πρωτεϊνες όσο και τα ζωτικά λιπαρά θα χρησιμοποιηθούν από το σώμα σας κατά προτεραιότητα όχι για ενέργεια αλλά για την συντήρηση και ανάπλαση των πολύτιμων δομών του (μυς, κόκκαλα, δέρμα, όργανα κ.λπ.). Όσο για τις καύσεις, όταν οι υδατάνθρακες καίγονται δίνουν έως και όλες τους τις θερμίδες στο σώμα. Ωστόσο το λίπος καίγεται ατελώς, όχι πλήρως, κι έτσι δίνει μόνο ένα μέρος των θερμίδων του στο σώμα!

    Εντός ορίων, περισσότερες ή λιγότερες θερμίδες δεν κάνουν διαφορά, διότι ο οργανισμός θα ανεβάσει ή θα κατεβάσει το μεταβολισμό αναλόγως. Όταν το σώμα σας στερηθεί, κατεβάζει τη μεταβολική ταχύτητα και επιβραδύνει τις καύσεις, διότι μπαίνει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Μόλις ξαναφάτε, ρουφάει την τροφή σαν σφουγγάρι και τη φοράει σε λίπος ενώ εν τω μεταξύ έχουν χαθεί πολύτιμοι μυς και οστά (30-40% της όποιας απώλειας βάρους).

    Η κατανάλωση υπερβολικών θερμίδων ποτέ δεν είναι κάτι φυσικό. Ποτέ δεν τρώμε πολύ, εκτός κι αν έχουμε ορμονική (παθολογική) πείνα. Όταν σπάσει ο φαύλος κύκλος της ορμονικής πείνας, τρώτε λιγότερο και η χρήση των θερμίδων ρυθμίζεται αυτόματα από το νευρικό σας σύστημα. Γι’ αυτό απαγορεύεται αυστηρά η μέτρηση θερμίδων!

    ….

    Και άλλα πολλά περί γλυκογόνου και καύσης σακχάρου ή λίπους ως κύριο καύσιμο για το σώμα μας που βρίσκονται στο http://www.drfilimon.gr.

    3) Στην επόμενη ανάρτησή μου θα σας παραθέσω ενα μικρό πλην προκλητικό απόσπασμα που ελπίζω να σας παρακινήσει να διαβάσετε προσεκτικά τα δύο προταθέντα βιβλία, με τις επιστημονικές παραπομπές που περιέχουν όσον αφορά το θέμα μας.

  29. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Νοέμβριος 02, 2010 σε 12:14 πμ

    Στο link αυτό θα βρείτε αναλυτικές σημειώσεις επί του Good Calories, Bad Calories του Gary Taubes:

    http://higher-thought.net/wp-content/uploads/Notes-to-Good-Calories-Bad-Calories.pdf

    Στην επόμενη ανάρτησή μου θα σας παραθέσω ενα μικρό πλην προκλητικό απόσπασμα που ελπίζω να σας παρακινήσει να διαβάσετε προσεκτικά τα δύο προταθέντα βιβλία, με τις επιστημονικές παραπομπές που περιέχουν όσον αφορά το θέμα μας.

  30. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Νοέμβριος 02, 2010 σε 12:46 πμ

    Αποσπάσματα από τις αναλυτικές σημειώσεις επί του Good Calories, Bad Calories του Gary Taubes:

    http://higher-thought.net/wp-content/uploads/Notes-to-Good-Calories-Bad-Calories.pdf

    —————————————————————–
    Two main semi-starvation studies: Benedict’s in 1917 and Keys’s in 1944
    .
    Parameters: 1400-2100 calories/day
    .
    Results: some weight loss, but dramatic decreases in metabolism and other negative/
    dangerous effects
    .
    metabolism adjusted so that any consumption greater than normal led to weight
    gain
    . subjects were always cold, and couldn’t keep warm
    15

    .
    lowered pulse and blood pressure, slowed movements, weakness
    . psychological havoc: loss of ambition, irritability, depression, neurosis
    .
    several of Keys’s subjects cracked and binged
    .
    constant complaints of hunger
    .
    post-restriction, subjects ate enormous amounts (8000 cal), still felt hungry but
    physically incapable of ingesting more
    .
    rapidly gained back the weight, usually ending up fatter than before
    .
    Keys’s subjects ended up 5% heavier; with 50% more body fat!
    .
    Conclusions:
    . obese and lean subjects get the same effects
    . energy expenditure decreased dramatically with intake restriction
    .
    adding calories brought energy expenditure back up, but any lost fat would
    be regained
    .
    thus, weight loss via calorie restriction can only be
    maintained by permanent calorie restriction

    Hirsch did a similar experiment in 1995 on obese subjects
    .
    concluded that calorie restriction resulted in a disproportionate decrease in energy
    expenditure and metabolism
    .
    the body resists changes in adiposity

    Positive energy balance hypothesis: weight gain is a result of energy intake exceeding expenditure
    .
    just doesn’t work that way; calorie restriction has been remarkably ineffective for weight
    loss in obese patients
    .
    low-fat, calorie-restricted diets are no better than balanced calorie-restricted diets
    .
    long-term calorie-restriction studies even show slight fat gain

    Conventional wisdom sticks with calorie restriction, despite the evidence

    ————————-

    Flawed assumption: hunger is a psychological phenomenon, a question of will power
    .
    No, it’s a physiological drive to get enough calories; that’s why we get hungrier after
    exercise (or after not eating for a few hours)
    Paradoxes


    obesity: psychological or biological (physiological)?

    .
    fat deposition is very specific (men: above waist, women: below waist)
    . suggests a role for sex hormones
    . obesity is hereditary
    .
    babies of diabetic mothers are born fatter and more likely to become obese
    .
    a starved endomorph doesn’t become an ecto or mesomorph
    .
    different people fatten differently when they overeat: some gain weight easily, others not
    at all
    . one study overfed sedentary men (getting up to 10,000 cal/day)

    .
    a minority gained weight easily (large differences in degree of fattening)
    16

    .
    all lost weight readily afterward (just as starved subjects gained it)
    .
    what happens to all the extra calories in those who don’t fatten when
    overfed?
    .
    farmers breed livestock to be more or less fatty: genetic component
    .
    experiments on Zucker rats (one gene is changed, resulting in major obesity) demonstrate
    that the rats will store fat even when half-starved
    .
    this suggests the cause of obesity is biological (hormonal or genetic)

    Why does the “gluttony-sloth” hypothesis (caloric balance) persist?
    .
    Hilde Bruch found that fat children always overate; ~focus on psychological factors
    .
    Louis Newburgh: published the seminal article on the subject
    .
    strongly advocated the gluttony-sloth hypothesis (psychological; failure of will)
    .
    problem: “obesity is caused by overeating and/or deficient activity” – this is both an
    assumption and a tautology
    .
    assumption: that the correlated phenomenon is the cause (and not effect)
    .
    tautology: overeating and inactivity are defined in terms of the degree to which
    they cause obesity
    .
    we never say that a lean person with a big appetite overeats
    .
    a fat person has overeaten by definition
    .
    like saying that alcoholism is caused by chronic overdrinking
    . vague terms, relative to whether the person is obese or not
    . obese people don’t gain weight endlessly, they stabilize at a certain weight
    .
    someone at a stable weight is not overeating (calories in = calories out)

    other hypotheses like “gradual weight gain from consistent small caloric excess” and “toxic
    environment” also fail

    .
    the first doesn’t explain why the person doesn’t notice the fat gain and cut back
    .
    the second doesn’t explain why we all don’t get fat, despite sharing the same toxic
    environment
    . ——————————–

    conventional wisdom is founded on two misinterpretations of thermodynamic law (caloric balance
    equation)
    .
    first misconception: association implies cause and effect
    .
    law of energy conservation: Change in energy stores = Energy intake – Energy
    expenditure
    .
    the equation doesn’t indicate which is cause and which is effect
    .
    it’s possible that a change in energy stores could cause changes in intake
    and/or expenditure
    .
    evidence supports this interpretation (metabolic/hormonal changes
    that drive us to change adiposity by adjusting intake/expenditure)
    .
    in children, a positive caloric balance is associated with physical growth
    .
    evidently, they eat a lot because they’re growing (not growing because
    they eat a lot)
    .
    hormonal drive to grow causes increased appetite
    .
    positive caloric balance is a result, not a cause, of growth
    .
    pregnant women fatten due to hormonal changes
    .
    hormones induce hunger and lethargy to create the positive caloric
    balance necessary for fat accumulation
    . fattening is the cause, gluttony and sloth are the effects
    .
    to understand what causes obesity, we need to understand what causes
    the hormonal changes that induce fattening
    17

    . studies on obese people’s behavior only find associations, not causes
    .
    don’t explain why they eat more, are less active, have slower metabolism
    .
    actually, the obese don’t eat more than the lean (both are in caloric
    balance)
    .
    prospective studies show that pre-obese people expend less energy
    . doesn’t imply causation; only an association
    . obesity is associated with metabolic syndrome (diseases of civilization)
    .
    conventional interpretation: obesity causes/contributes to the diseases
    .
    alternative logic: the underlying disorder causes both obesity and the
    other diseases
    .
    second misconception: energy intake and expenditure are independent variables (a
    change in one doesn’t affect the other)
    .
    the popular notion that obesity comes gradually over the years from small daily
    caloric excesses is a gross oversimplification of biology
    .
    2700 cal/day = about 1 million cal/year. To maintain a constant weight
    over a couple decades would be a feat of remarkable accuracy
    .
    rather, the body balances intake with expenditure. They are dependent
    variables.
    .
    explains how people maintain constant body weights under varied
    intake and activity levels

    if energy intake and expenditure are dependent variables, then the conventional practice of
    creating a negative caloric balance can’t work
    .
    any attempt to change energy stores by changing intake or expenditure will be
    compensated for by the body’s regulatory system: intake and expenditure are
    adjusted to achieve the desired amount of energy storage
    .
    an attempt to force a caloric deficit (by dieting or exercising) will be foiled by
    increased hunger and/or lethargy and lowered metabolism (e.g., always feeling
    cold)
    .
    an attempt to force a caloric surplus will be foiled by reduced appetite and/or
    increased physical energy and metabolism (e.g., increased body heat)
    .
    this phenomenon confounds the caloric balance crowd; a very inconvenient fact
    .
    researchers of malnutrition (not obesity) take this for granted
    . caloric deprivation is compensated for by lowering expenditure
    .
    no wonder dieting is so difficult: it is a fight against mechanisms which evolved
    precisely to to minimize fat loss when caloric intake is reduced
    .
    traditional response to failure of dieting is to blame the victim for lack of
    willpower; the real problem is that you can’t force a caloric deficit
    .
    any weight lost from caloric restriction can only be kept off by continuous
    restriction; a return to natural eating will bring the weight back
    .
    an extreme masochistic challenge: to fight hunger and lethargy for a
    lifetime
    .
    a child’s growth can be stunted by starvation; fat accumulation can be
    offset by starvation. But in neither case will starvation address the root
    causes.
    .
    obesity is a symptom of an underlying disorder; caloric restriction attempts to
    treat the symptom, but doesn’t address the root cause

    .
    lean people are more active because they have more energy made available to their cells;
    obese people have less available (more goes into storage)
    .
    lean people are active because they’re lean
    .
    fat people are lazy because they’re fat
    .
    doing more exercise doesn’t address the cause of the lethargy (it just
    fights it); hunger and metabolism will adjust to maintain fat stores
    .
    hunger is like thirst, a physiological drive to get more energy (or fluids); not a
    psychologically controlled desire
    .
    the impulse to physical activity is also physiological, not psychological: depends on
    availability of energy to the cells

    the crucial factor is not intake or expenditure, but distribution: how much the body stores and how
    much is available to the cells
    . so the left side of the equation is fundamental (energy stores = intake – expenditure)
    18

    Fattening Diets


    no reason to believe that fattening a lean person is any easier than leaning a fat person
    .
    to fatten, extra calories (beyond expenditures) must be consumed and stored as fat and
    not expended via increased metabolism/physical activity

    intentional fattening
    .
    Massa tribe male fattening ritual: 1000+ extra calories from milk and porridge made from
    sorghum (like sugarcane)
    .
    Japanese sumo wrestlers eat a high calorie, high carb, and very low fat diet
    . seems that if obesity is the goal, then carbs, not fat, is the means
    • ———————————

    Reducing Diets


    before the low-fat craze, conventional obesity treatment was low-carb, low-fat, high-protein (to
    maintain muscle mass)
    .
    some diets only allowed for a little bit of carbs for brain glucose (only from non-starchy
    vegetables)
    .
    some were also very low calorie (360-600)
    .
    raises the question: is it calories or carbs?
    19


    obese people tend to eat the same amount of calories as lean people, but a greater proportion is
    carbohydrate

    . common finding is that obese people consume excessive starches and sweets

    calorie restriction successes may be the result of carb restriction (you can’t significantly restrict
    calories without restricting carbs)
    .
    Per Hanssen compared a low-carb, high-fat 1850 calorie diet (25% carb, 60% fat calories)
    with a high-carb 950 calorie diet (50% carb calories)
    .
    the low carb diet was just as effective, even though it had double the calories
    .
    patients never felt hungry, their fatigue rapidly improved
    .
    a much more humane treatment than semi-starvation
    • ——————————

    obesity experts have looked down on first-hand observation and treatment

    .
    the clinicians who regularly treat obese patients and have first-hand experience don’t get
    much attention in the field

    Blake Donaldson treated obese patients with a fatty-meat paleo-style diet (1920’s)
    .
    got the idea from anthropologists who informed him that prehistoric humans lived almost
    exclusively on the fattest meat they could kill
    .
    low-carb, high-fat, high-protein: 1.5 lbs of meat per day (75% fat calories)
    .
    great success, treating 17,000 patients over 4 decades
    .
    the main difficulty was “bread addiction” (aka carb cravings)

    Alfred Pennington heard about Donaldson’s method and started using it
    20

    . he worked at DuPont, where they were trying to improve the health of executives
    .
    calorie counting and exercise failed, so they tried Donaldson’s meat diet
    .
    great results: significant weight loss, absence of hunger, increased energy and
    sense of well-being
    .
    no calorie restriction
    .
    he got some attention in the press and in an academic journal, but this prompted
    competing journals to address it: they rejected it as absurd
    .
    clinicians who were actually treating people successfully with the method put
    pressure on the journals, with some success
    .
    they backed down from the claim that Pennington’s diet would increase
    weight, now arguing that it was dangerous for health

    Pennington’s Dupont experience would be confirmed repeatedly in the literature
    .
    Margaret Ohlson and Charlotte Young tested a low-calorie version
    .
    subjects lost weight and never reported hunger as they did on balanced lowcalorie diets
    .
    compared low-fat vs low-carb
    .
    1200 cal low-fat didn’t bring about the expected weight loss (from calorie
    deficit): only 0.5 lb/week
    .
    subjects were always hungry and lacked ‘pep’
    .
    1400 cal Pennington-style diet: almost 3 lb/week — 6 times more effective
    and higher in calories
    .
    no hunger, felt well
    . Ohlson then tested different dietary compositions for this diet
    .
    subjects found low-fat versions bland, uninteresting and hard to eat
    .
    hunger levels were proportional to carbohydrate intake
    .
    high-protein diet increased muscle mass while burning fat
    .
    balanced calorie-restriction causes muscle and fat loss
    . Young had the same results: remarkable weight loss without hunger
    .
    subjects were remarkably healthy on the diet
    .
    in every case, the weight lost exceeded what would be expected from
    caloric deficit

    the experts didn’t bother testing weight reducing diets (until recently)
    .
    since they already knew that obesity was caused by caloric excess, it would have been a
    waste of time
    .
    clinical investigators who did test diets reported consistent results for low-carb diets
    .
    1-5 lbs/week of weight loss, none of the nasty symptoms of semi-starvation or
    food deprivation
    . the patients loved it: the food and the results
    .
    more effective than caloric restriction, even compared to balanced diets with half
    the calories of the low-carb diets
    .
    in the past decade, renewed interest has led to several trials to test low-fat semistarvation diets against all-you-can-eat Pennington diets (aka Atkins)
    .
    in every case, low-carb diets resulted in 2-3 times the weight lost compared to
    low-fat semi-starvation diets
    .
    a survey of low-carb diet trials found they averaged 37 lbs lost in total vs. 4 lbs for
    higher-carb diets

    this evidence overturns some fundamental assumptions
    .
    “a calorie is a calorie”; weight gain is the result of overeating
    .
    Bistrian and Blackburn: 650-800 cal meat-only diet; 50% of subjects lost 40 lbs
    each (no hunger)
    .
    had they added 400 cal of carbs to balance the diet, only 1% would be
    likely to lose 40 lbs
    . would cause hunger and semi-starvation
    .
    but if they added 400 cal of protein and fat, they would still get
    considerable weight loss
    .
    still no hunger
    .
    somehow, adding extra carbs to the meat-only diet made it less filling
    .
    how can people eat 10,000 cal (Sims) and still be hungry, but not
    feel hungry on very-low-calorie, zero-carb diets?
    • —————————

    why is it that low-carbers don’t feel hungry with reduced caloric intake,
    whereas regular semi-starvation causes gnawing hunger?
    .
    the deficit is not the cause of the weight loss: trials of normal calorie low-carb still
    result in considerable weight loss
    .
    “ketosis suppresses appetite”
    . it does not: people reduce their intake before ketones show up
    .
    “fat and protein are particularly satiating”
    .
    so, why are carbs less satiating?

    Paradox: weight loss and hunger can be largely independent of calories

    the mainstream insistence on the laws of thermodynamics is based on a misinterpretation: they’ve
    got cause and effect backward

    Pennington’s hypothesis: fuel supply and demand at the cellular level determines hunger and
    expenditure
    .
    obese people are in energy balance (while they are maintaining a steady weight), and
    when they reduce intake, expenditures fall in compensation

    .
    the metabolic defect of obesity is that fat is readily stored in the cells, but not released
    fast enough when needed
    .
    this theory explains all the paradoxical observations by applying the same law of
    energy conservation with the proper direction of causation
    .
    fat mobilization is the key: cells get their energy from dietary intake and from fat
    released from cells
    .
    explains hunger and expenditure: the defect starves the cells (by storing nutrients
    away), so they demand more energy and reduce their expenditure
    .
    when the defect is cured, fat is released (lots of energy available) so
    demand is reduced (reduced appetite) and energy expenditure rises
    .
    calorie restriction just starves the cells further: the defect has not been addressed.
    Hence, the hunger, lethargy and suffering.
    .
    explains how obesity and malnutrition can coexist in the same populations
    .
    it must be carbs that cause the defect of fat mobilization
    .
    fat loss causes reduced appetite and increased energy expenditure (not the other way
    around, which is still the dominant view)
    .
    likewise, fat gain (due to the metabolic defect) causes hunger and lethargy
    The Carbohydrate Hypothesis, I: Fat Metabolism


    the debate: caloric-excess hypothesis vs. hormonal/metabolic defect hypothesis
    .
    must explain the facts: prevalence of obesity among the poor, the recent obesity epidemic
    .
    defect hypothesis: genetic defect being triggered by environmental condition
    .
    ironically, this hypothesis disappeared in the low-fat craze of the 80s, just
    as the details had been worked out

    Germans and Austrians researched lipophilia in early 1900s
    .
    localization of fat deposition: male (abdomen) and female (hips, thighs) patterns
    .
    evidence contradicted caloric balance hypothesis:
    .
    in one case, a girl had skin transplanted from her abdomen to her hand. When she
    became obese, that skin also became inflated with fat
    .
    fatty tumors are unaffected by weight loss
    .
    progressive lipodystrophy: inability to store fat in certain areas (e.g., emaciated
    upper body, obese lower body)
    22

    .
    there’s more to the story of obesity than just calories: lipophilic tissues store fat
    regardless of energy balance
    .
    sex hormones play a role:
    .
    males without testosterone (boys, castrated men) have feminine fat patterns
    .
    female sex hormones influence the quantity, but not the pattern

    In the 1920s, lipophilia research was confined to the German and Austrian researchers
    .
    Hitler doomed their hypothesis: the anti-German sentiment hurt them
    .
    English became the universal language of science and the German literature rapidly
    disappeared from the field

    experiments generated the two hypotheses:
    . animal experiments: obesity interpreted as result of hormonal/metabolic defect
    .
    genetically obese rats fattened even with caloric intake held constant (ruling out
    overeating as the cause)
    .
    when starved, the rats consumed muscle and organ and conserved their fat
    . human experiments: obesity interpreted as result of overeating (caloric excess)
    .
    contradictory animal evidence was rejected as not applicable to humans

    hypothalamus lesion experiments: effects included increased appetite and obesity
    . overeating hypothesis came to dominate: hypothalamus as “feeding and satiety center” —
    behavioral hypothesis
    . obesity research became the domain of psychologists and psychiatrists

    .
    Stephen Ranson, a top neurologist, studied the hypothalamus, but held the metabolic
    defect view
    .
    lesioned rats grew obese even without overeating — the overeating hypothesis
    couldn’t explain this
    .
    the hypothesis of a fat storage defect causing increased appetite and reduced
    energy expenditure fit the evidence best
    .
    lesioned rats gained 6 times as much weight per calorie consumed
    .
    hibernating ground squirrels fatten seasonally, no matter what — even if
    they aren’t allowed to eat any more than at other times of the year
    .
    after fasting, animals gain back weight regardless of amount eaten
    .
    female rats without estrogen (ovaries removed) will rapidly grow obese,
    and they get just as obese if their intake is not allowed to rise

    evolutionary logic: reproduction depends on food availability
    .
    fat accumulation, energy balance, and reproduction are closely linked (regulated by the
    hypothalamus): homeostatic balance
    .
    food deprivation suppresses ovulation: offspring need food for survival
    .
    hormones regulate fuel partitioning and usage

    with WW2 there was a changing of the guard as many researchers retired and a new generation
    took over and started from scratch, embracing the (psychological) overeating hypothesis
    .
    and with this, bad science took over
    The Carbohydrate Hypothesis, II: Insulin


    like heart disease, obesity research saw the “truth” declared based on incomplete evidence, and
    all further research was then interpreted in support of it
    .
    in 1955, JAMA completely ruled out the possibility that obesity was caused by a hormonal
    disorder
    .
    but the evidence piled up in support of the roles of hormones such as insulin and
    adrenaline

    Carl von Noorden speculated in 1905 on a link between insulin, obesity, and diabetes
    .
    with obesity, the ability to use blood sugar is impaired, but the conversion to and storage
    of fat is not
    .
    with diabetes, both the usage and storage of blood sugar are impaired, and glycosuria
    results

    insulin discovered in 1921
    .
    used very effectively to therapeutically fatten people (e.g., anorexics)
    .
    Wilhelm Falta: the only way to gain fat is to increase insulin
    .
    he noted that injecting insulin increased the appetite specifically for carbs
    23

    .
    diabetic’s dilemma: a) take insulin to control blood sugar, but get fat; or b) slack
    off on the insulin to avoid fattening

    insulin-obesity research was doing well in prewar Europe, but in America it started out on the
    wrong foot
    .
    Newburgh set the conventional wisdom: insulin causes overeating by reducing blood sugar
    to the point where the patient eats to remain conscious
    .
    directly contradicted by the fact that the obese tend to have high blood sugar
    .
    unfortunately, only the American research community (Newburgh’s hypothesis) survived
    the war years

    research on insulin and fat metabolism from ’20s to ’60s made great progress, but would have
    effectively no influence on mainstream though about obesity
    .
    “fat tissue is inert, like a garbage can”
    .
    fat tissue is remarkably dynamic: fatty acids are in constant flux in and out of fat
    tissues (more like a coin purse for daily expenditures than a long-term savings
    account)
    .
    fattening occurs when the rate of deposition exceeds the rate of
    mobilization
    .
    controlled by hormones, not by quantity of fatty acids in the blood
    .
    “carbs are the primary fuel for muscles”
    . fat tissues provide a steady supply of fatty acids to fuel the body
    . fat is like ready cash for covering expenditures
    .
    when fasting, fat provides 85% of energy, with protein converted to glucose for
    the rest
    .
    inversely, the presence of glucose or insulin removes fatty acids from
    circulation (control mechanism: cells burn glucose when it’s available,
    otherwise fat)

    the mechanism of fat metabolism: body first burns available glucose, then fatty acids cover the
    rest; most carbs and all fat is stored in fat cells before use (50-70% of energy is supplied from fat
    cells)
    .
    free fatty acids vs triglycerides:
    .
    fat stored in adipose tissue = triglycerides
    .
    3 fatty acids (tri) on a glycerol backbone (glyceride)
    .
    some trigs in fat cells come from dietary fat, the rest from carbs
    (converted in the liver)
    .
    fat can only enter and exit cells as free fatty acids—trigs are too large to pass
    through the cell membrane, they must be broken down first
    .
    triglyceride/fatty-acid cycle: inside fat cells, trigs are continuously broken
    down and recomposed; any fatty acids not immediately repackaged into
    trigs will escape into the bloodstream
    .
    fatty acids in the blood will be used as needed for fuel, and the rest are
    converted to trigs by the liver, loaded on VLDL and shipped back to fat
    cells
    .
    simple control mechanism: blood sugar
    .
    glycerol phosphate: byproduct of burning glucose, provides the glycerol molecule
    for trigs
    .
    the rate of trig formation (and so fat deposition) depends primarily on
    availability of glycerol phosphate
    .
    so: carbs = glucose = glycerol phosphate = trigs = fattening
    .
    triglyceride/fatty-acid cycle: regulated by amount of blood sugar available to fat
    tissue
    .
    if blood sugar low, less glucose available to fat cells to burn, and thus less
    glycerol phosphate to keep fatty acids bound up in the cell (and vice
    versa). Energy control system:
    .
    as blood sugar decreases, fatty acids are released to compensate
    .
    as blood sugar increases, fatty acids are bound up in fat cells
    . glucose/fatty-acid cycle (Randle cycle): blood sugar regulation
    .
    when blood sugar low, more fatty acids are released: this triggers the
    muscle cells to stop burning glucose in favor of fatty acids
    .
    fatty acid levels regulate whether the muscles burn glucose or fat
    .
    keeps blood sugar within safe limits
    24

    .
    hormones orchestrate these control mechanisms to adjust for other factors (external
    environment, seasons, emergency energy requirements, etc)
    .
    insulin stimulates transport of glucose to fat cells, thus controlling trig formation
    and fattening — insulin is the master control of fat metabolism
    .
    fat tissue is very sensitive to insulin; even trace amounts have powerful
    effects
    .
    all other hormones act to mobilize fat from the tissues
    .
    can only do so if insulin levels are low
    .
    virtually anything that increases insulin secretion will also suppress
    secretion of other hormones
    .
    explains the fattening of hypothalamus-lesioned animals: their insulin goes
    through the roof
    .
    while the evidence overwhelmingly supports this insulin view, the
    mainstream opinion remains the old psychological overeating one

    fructose is converted to glycerol phosphate more efficiently than glucose
    .
    this is another reason why fructose stimulates the liver so readily to convert it into trigs
    .
    most fattening carbohydrate
    .
    very deadly when paired with glucose, as in sugar or HFCS (fructose doesn’t stimulate
    insulin secretion)

    fat tissues are extremely sensitive to insulin, much more so than other tissues
    .
    muscles become insulin resistant long before fat cells do
    .
    then, fat cells soak up all the excess blood sugar to prevent it from reaching toxic
    levels, while extra insulin is secreted to make it happen (compensating for
    muscle’s resistance)
    .
    this in turn causes increased fat storage, and suppresses the release of fat
    .
    weight stabilizes once fat cells become resistant or fat cells can’t hold any more

    by the mid-60s, four facts had been conclusively established:
    .
    carbs are singularly responsible for promoting insulin secretion
    .
    insulin is singularly responsible for inducing fat accumulation
    .
    dietary carbs are required for fattening
    .
    both type 2 diabetics and the obese have hyperinsulinemia and a greatly exaggerated
    insulin response to dietary carbs

    carbs actually increase insulin-sensitivity of fat cells
    .
    eating high-carb can mask diabetes by temporarily lowering blood sugar, but at the cost of
    fattening

    fat distribution mechanism: LPL (lipoprotein lipase) — the gatekeeper of fat accumulation
    .
    LPL: an enzyme that breaks trigs down into free fatty acids, enabling their absorption into
    cells
    .
    regulated primarily by insulin, which increases LPL activity in fat tissue and
    decreases it in muscles
    .
    high insulin levels promote fat storage and so muscles burn glucose
    .
    local concentrations of LPL determine the pattern of fat distribution
    .
    calorie-restriction increases LPL activity in fat tissue and decreases it in muscles:
    both resist fat loss!
    .
    exercise increases LPL activity in muscles during activity, but afterwards it
    increases them in fat tissue
    . the body restocks whatever fat it surrendered
    . carbs increase LPL activity in fat tissues (via insulin), fats do not

    none of this fat metabolism research is particularly controversial, yet it is rejected out-of-hand in
    the mainstream obesity field
    . they religiously insist on the law of energy conservation and caloric excess theory

    societal insulin problems are only going to get worse if not seriously addressed
    .
    babies develop insulin problems of their mothers in the womb
    .
    vicious cycle: more people each generation are born with predisposition to obesity
    and disease
    25

    The Fattening Carbohydrate Disappears


    between 1973 and the mid-’80s, the notion of the fattening carbohydrate was replaced by dietary
    fat
    .
    this is perplexing: it happened just as the science of fat metabolism had been worked out
    and low-carb diets were enjoying credibility among clinicians
    .
    obesity conferences were dominated by discussions of the efficacy of low-carb
    diets for weight loss


    Keys’ hypothesis had a contagious effect on obesity research: since fat caused heart disease, that
    was a strong reason to think it couldn’t be healthy for weight control

    Yudkin made low-carb politically acceptable by insisting that it is low-calorie in disguise
    .
    nutritionists rejected any low-carb diets that disagreed with Yudkin
    .
    they were seen as commercial quackery because of the popular diet books
    .
    low-carb completely fell out of the academic discourse, rejected out of hand as
    “nutritional nonsense”

    Atkins had great personal and clinical success with carb-restriction
    .
    Diet Revolution was a polemic — a revolution against the lies of conventional wisdom
    .
    unfortunately, it antagonized the establishment and ruined low-carb credibility

    the established wisdom in the field of obesity research was determined by the judgment of less
    than a dozen men (not by the scientific process)
    .
    from North-eastern academic corridor — Harvard, Yale, Columbia, Rockefeller, UPenn
    .
    Van Itallie, Bray, Cahill, Stare, Stunkard, Mayer, White, Hirsch
    .
    none did clinical treatment of obesity
    . Van Itallie and Bray did the most to eliminate the fattening carbohydrate
    .
    Van Itallie wrote the AMA-sponsored ‘denunciation’ of Atkins (an unscientific
    rejection)
    .
    big name in debunking low-carb diets
    .
    Bray became the leading proponent of the dietary fat-obesity hypothesis
    . low-carb was dismissed for its commercial motives (many popular diet books)
    .
    this critique also applied to them: Harvard got big funding from General Foods
    (Post cereals, Kool-Aid, Tang)
    .
    in the following decade, Stare became the most public defender of sugar
    and food additives, and his department received funds from Oscar Mayer,
    Coca-Cola, National Soft Drinks Assoc.
    .
    another example: when Science dedicated special issues to obesity, James Hill
    wrote the review article both times
    .
    Hill had received funds from the Sugar Association, Mars, Kraft, Coca-Cola,
    Proctor & Gamble, as well as government grants to test the Atkins diet
    The Carbohydrate Hypothesis, III: Hunger and Satiety


    Sidbury (pediatrician) developed a low-carb, low-calorie diet for obese children
    . despite the low calories, children did not feel hungry nor was growth stunted

    any viable hypothesis of obesity must also be a hypothesis of hunger and satiety
    .
    what the law of energy conservation does tell us: anything that works to change body
    mass must affect energy intake and/or expenditure
    • ——————————-

    • Ανδρέας Ζουρδός Νοέμβριος 02, 2010 σε 7:13 πμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου νομίζω ότι αντιλαμβάνεστε τις έννοιες “συμβατικό” και “αποδείξεις” με τον δικό σας τρόπο. Όταν κάτι είναι “συμβατικό”, ή με άλλα λόγια , κοινή παραδοχή στην επιστήμη, όπως οι νόμοι της θερμοδυναμικής ή η θεωρία της βαρύτητας, προφανώς δεν τείνει σε κάτι μη αληθές. Το αντίθετο.Το να λέμε ότι η θεωρία της βαρύτητας είναι συμβατική , πως καταρρίφθηκε και μπορούμε να αφήνουμε αντικείμενα να πέφτουν αλλά να μένουν στον αέρα θα ακουγόταν πολύ επαναστατικό και “προκλητικό” όπως λέτε.
      Από την άλλη η “συμβατική” πραγματικότητα είναι διαφορετική και καθόλου προκλητική. Όσα αντικείμενα να αφήσουμε να πέσουν ο νόμος της βαρύτητας είναι εκεί και επιβεβαιώνεται ξανά και ξανά. Αυτό είναι οι επιστημονικοί νόμοι ουσιαστικά – είναι αλήθειες επαληθευμένες ξανά και ξανά στην πράξη.
      Αντίστοιχα με τους νόμους της θερμοδυναμικής – που επιβεβαιώνονται παντού γύρω μας ξανά και ξανά. Ισχύουν σε όλα τα βιολογικά συστήματα όπως ο άνθρωπος ή τα υπόλοιπα ζώα (Δημόπουλος και Αντωνοπούλου,2007).Όλα τα ζώα χάνουν λίπος όταν βρίσκονται σε αρνητικό ισοζύγιο θερμίδων.Ο άνθρωπος δεν αποτελεί εξαίρεση.
      Δεν ξέρω αν έχετε υπ’ όψιν σας τις αναρίθμητες μελέτες από ανθρώπους που πήραν βάρος όταν είχαν θετικό θερμιδικό ισοζύγιο. Αυτό καταλαβαίνω πως ακούγεται “συμβατικό” στα αυτιά σας αλλά αντανακλά την πραγματικότητα. Μπορείτε να καταφεύγετε σε μη επιστημονικά κείμενα για να στηρίξετε τους ισχυρισμούς σας αλλά μπορείτε να κάνετε το και εξής απλό: Παραθέστε μία έρευνα που να δείχνει πως οι άνθρωποι μπορούν να χάνουν βάρος με υπερθερμιδική διατροφή.

  31. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Νοέμβριος 02, 2010 σε 10:53 μμ

    Κύριε Ζουρδέ ευτυχώς που δεν είχαμε βάλει στοίχημα διότι ΘΑ ΤΟ ΧΑΝΑΤΕ.

    Ιδού:

    “Όταν οι κλινικοί ερευνητές πράγματι δοκίμασαν την αποτελεσματικότητα διαιτών υψηλών σε λιπαρά αλλά περιορισμένων σε υδατάνθρακες τα αποτελέσματα ήταν αξιοσημείωτα συνεπή. Κάθε ερευνητής ανέφερε απώλεια βάρους μεταξύ μιας και πέντε λιβρών εβδομαδιαίως, ακόμη κι όταν οι ερευνητές που διεξήγαν τη μελέτη φαίνονταν πιο απασχολημένοι με το να εδραιώσουν το ότι οι δίαιτες αυτές προκαλούσαν δηλητηριώδεις ενέργειες. …
    Σημαντική απώλεια βάρους χωρίς πείνα αναφέρθηκε επίσης όταν η δίαιτα διαμορφωνόταν στις 1.000 θερμίδες, όπως έκαναν οι κλινικοί ιατροί Heinrich kasper και Udo Rabast του Παν/μίου Wuerzburg σε μια σειρά μελετών μέσα στη δεκαετία του 70. Στις 1.200 θερμίδες, όπως ανέφερε ο διατροφολόγος από το Παν/μιο Iowa Willard Krehl το 1967. Στις 1320 θερμίδες, όπως ανέφερε στο JAMA το 1963 ο Edgar Gordon από το Παν/μιο Wisconsin. Στις 1.400 ή 1.800 θερμίδες, όπως έκαναν οι Young and Ohlson. Στις 2.200 θερμίδες, όπως ανέφερε ο Σουηδός κλινικός ιατρός Bertil Sjovall το 1957. Και ακόμη και όταν η δίαιτα παρείχε περισσότερες από 2.700 θερμίδες την ημέρα, όπως αναφέρθηκε επίσης το 1957 από τον Weldon Walker, ο οποίος κατόπιν θα γινόταν διευθυντής καρδιολογικού στο Walter Reed Army Medical Center – Washington. Το ίδιο έχει απαράλλαχτα ισχύσει ακόμη κι όταν “οι ασθενείς ενθαρρύνονταν να τρώνε όσο χρειάζεται ώστε να μην πεινάνε” αλλά να αποφεύγουν τους υδατάνθρακες, όπως ανέφερε το 1980 ο John LaRosa, νυν πρόεδρος του State University of New York Downstate Medical Center.
    Κάθε ερευνητής που συνέκρινε αυτές τις δίαιτες περιορισμένων υδατανθράκων με πιο ισορροπημένες δίαιτες χαμηλών θερμίδων επίσης ανέφερε ότι η δίαιτα περιορισμένων υδατανθράκων απέφερε τουλάχιστον εξίσου καλά, και συνήθως καλύτερα, αποτελέσματα ακόμη κι όταν το θερμιδικό περιεχόμενο της δίαιτας περιορισμένων υδατανθράκων ήταν σημαντικά μεγαλύτερο από εκείνο της ισορροπημένης δίαιτας χαλών θερμίδων -όπως 1.850 θερμίδες έναντι 950 θερμίδων όπως ανέφερε ο Per Hanssen το 1936, ή 2.200 θερμίδες έναντι 1.200 θερμίδων, όπως ανέφερε ο Bertil Sjovall το 1957, ή ακόμη και σε μια “φάε όσο θέλεις” δίαιτα έναντι ισορροπημένης δίαιτας 1.000 θερμίδων, όπως ανέφερε ο Trevor Silverstone του St.Bartholomew’s Hospital Λονδίνου το 1963 σε μια μελέτη παχυσάρκων διαβητικών. Το αυτό ίσχυε και για τα παιδιά. Το 1979, ο L. Pena και οι συνεργάτες του από το Higher Institute of Medical Sciences, Havana ανέφερε ότι είχαν τυχαιοποιημένα κατανείμει 104 παχύσαρκα παιδιά είτε σε μια “φάε κατά βούληση” δίαιτα υψηλών λιπαρών και πρωτεϊνών με μόνο 80 θερμίδες υδατανθράκων, είτε σε σε μια δίαιτα 1.100 θερμίδων όπου οι μισές θερμίδες προέρχονταν από υδατάνθρακες. Τα παιδιά από τη δίαιτα περιορισμένων υδατανθράκων έχασαν σχεδόν διπλάσιο βάρος από εκείνα που υποβλήθηκαν στην πείνα της ισορροπημένη δίαιτας.”
    —————————————————–

    Επαναλαμβάνω από άρθρο μου στο http://www.drfilimon.gr :

    “… Οι έρευνες δείχνουν ότι 10 διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να φάνε το ίδιο γεύμα και να δουν 10πλάσια διαφορά λιποσυσώρευσης. Δηλαδή κάποιοι δεν θα αποθηκεύσουν καθόλου λίπος ενώ άλλοι πάρα πολύ ενώ τρώνε τα ίδια. Άρα η θεωρία των θερμίδων είναι λάθος, διότι δεν είμαστε καυστήρες! Αυτό που μετράει δεν είναι πόσες θερμίδες τρώτε αλλά πόσες απορροφάτε και που πηγαίνουν. Οι θερμίδες δεν απορροφώνται όλες το ίδιο.
    ΞΑΝΑ: Οι θερμίδες δεν απορροφώνται όλες το ίδιο. Αν φάτε πρωτεϊνες, ένα μεγάλο μέρος της ενέργειάς τους θα χαθεί ως θερμότητα για να μπορέσουν να αφομοιωθούν στο σώμα σας. Τόσο οι πρωτεϊνες όσο και τα ζωτικά λιπαρά θα χρησιμοποιηθούν από το σώμα σας κατά προτεραιότητα όχι για ενέργεια αλλά για την συντήρηση και ανάπλαση των πολύτιμων δομών του (μυς, κόκκαλα, δέρμα, όργανα κ.λπ.). Όσο για τις καύσεις, όταν οι υδατάνθρακες καίγονται δίνουν έως και όλες τους τις θερμίδες στο σώμα. Ωστόσο το λίπος καίγεται ατελώς, όχι πλήρως, κι έτσι δίνει μόνο ένα μέρος των θερμίδων του στο σώμα!

    Εντός ορίων, περισσότερες ή λιγότερες θερμίδες δεν κάνουν διαφορά, διότι ο οργανισμός θα ανεβάσει ή θα κατεβάσει το μεταβολισμό αναλόγως. Όταν το σώμα σας στερηθεί, κατεβάζει τη μεταβολική ταχύτητα και επιβραδύνει τις καύσεις, διότι μπαίνει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Μόλις ξαναφάτε, ρουφάει την τροφή σαν σφουγγάρι και τη φοράει σε λίπος ενώ εν τω μεταξύ έχουν χαθεί πολύτιμοι μυς και οστά (30-40% της όποιας απώλειας βάρους).

    Η κατανάλωση υπερβολικών θερμίδων ποτέ δεν είναι κάτι φυσικό. Ποτέ δεν τρώμε πολύ, εκτός κι αν έχουμε ορμονική (παθολογική) πείνα. Όταν σπάσει ο φαύλος κύκλος της ορμονικής πείνας, τρώτε λιγότερο και η χρήση των θερμίδων ρυθμίζεται αυτόματα από το νευρικό σας σύστημα. Γι’ αυτό απαγορεύεται αυστηρά η μέτρηση θερμίδων! ”
    ————————————-

    Επαναλαμβάνω από προηγούμενο post μου εδώ που δεν απαντήθηκε:

    “Δηλαδή ο κ. Ζουρνός θεωρεί άσχετο με το θέμα μας το εξής που ξαναπαραθέτω από το ως άνω αρχικό μου άρθρο:

    “Συμμετείχαν 48.835 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που παρακολουθήθηκαν πολύ αυστηρά καθώς η μία ομάδα έτρωγε απεριόριστα (38% λιπαρά την ημέρα όπου το 40% αυτών κορεσμένα) και η άλλη έτρωγε «υγιεινά» (20% λίπος, πολλές ίνες, 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών και 6 μερίδες δημητριακών την ημέρα). Η συμμόρφωση ήταν πολύ καλή.

    Οι ερευνητές περίμεναν να βρουν σημαντική μείωση ασθενειών σε εκείνες που έτρωγαν υγιεινά. Ύστερα από σχεδόν μια δεκαετία που διήρκεσε η παρέμβαση, τα συμπεράσματα ήταν:
    … Καμία σημαντική μείωση βάρους σε όσες έτρωγαν «υγιεινά» (παρόλο που στο τέλος προσλάμβαναν 361 θερμίδες/ημέρα λιγότερες απ΄ό,τι στην αρχή και παρόλο που μείωσαν κατά 29% τα λιπαρά) ! Εκείνες που έτρωγαν απεριόριστα δεν είχαν πάρει βάρος, αν και προσλάμβαναν περισσότερες θερμίδες και λιπαρά από τις
    άλλες που έτρωγαν «υγιεινά»!”

    Ποιος είναι εδώ άσχετος με το θέμα; Που ισχύει εδώ η απολυτότητα του αριθμού των προσλαμβανόμενων θερμίδων;”

    ————–

    Υλικό από άρθρο μου στο http://www.drfilimon.gr :

    ΤΟ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟ «ΕΛΑΤΤΩΜΑ»
    ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΑΧΑΙΝΕΙ

    Μήπως κι εσείς παχαίνετε εξαιτίας του –διορθώσιμου- μεταβολικού ελαττώματος; Μια καλύτερη προσέγγιση για τα αίτια και την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι η θεωρία του μεταβολικού ελαττώματος (ΘΜΕ). Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν υιοθετήθηκε ως η επίσημη προσέγγιση αν και εξαρχής και διαχρονικά τεκμηριωνόταν από πλήθος επιστημονικών μελετών. Οι υποστηρικτές της θεωρίας των θερμίδων παραδέχονται ότι τα σωματικά αποθέματα λίπους ρυθμίζονται μακροχρόνια από πολύπλοκα συστήματα που εμπλέκουν εισροή πληροφοριών και ανατροφοδότηση από τους λιπώδεις ιστούς, τον εγκέφαλο και ενδοκρινείς αδένες όπως το πάγκρεας και ο θυρεοειδής.

    Το Υψηλό Σωματικό Βάρος (ΥΣΒ) και η παχυσαρκία μπορούν να είναι αποτέλεσμα μιας μικρής μόνο αλλά μακροχρόνιας ανισορροπίας θετικής εισροής ενέργειας στα λιποκύτταρα. Ωστόσο, οι υποστηρικτές της θεωρίας των θερμίδων (ΘΘ) υποστηρίζουν ότι δεν είναι γνωστό ποια στοιχεία των συστημάτων ανατροφοδότησης για τη ρύθμιση ενέργειας διαφέρουν στα διάφορα άτομα. Επίσης, ότι δεν είναι γνωστός ο τρόπος που οι διαφορές αυτές θίγουν το μεταβολισμό και τη ρύθμιση της ενέργειας.

    Ωστόσο, μια προσεκτική εξέταση της επιστημονικής γραμματείας όσον αφορά την ιστορία της διαιτητικής προσέγγισης και των θεωριών για την παχυσαρκία αφήνει να διαμορφωθεί μια διαφορετική εικόνα. Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχει ένα νήμα επιστημονικής σκέψης για τα αίτια και την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας που αρχίζει από τα τέλη του 19ου αιώνα και καταλήγει στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οπότε η κρατική πολιτική επιτροπή ΜακΓκόβερν έλαβε την πολιτική απόφαση να προτείνει στους Αμερικανούς, και κατ’ επέκταση, στον κόσμο, τη μείωση των λιπαρών και των θερμίδων ως κεντρική υγιεινοδιαιτητική οδηγία.

    Καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα το παράδειγμα της θεωρίας του μεταβολικού ελαττώματος (ΘΜΕ) και εκείνο της ΘΘ αποτελούσαν δύο εξίσου ισχυρά επιστημονικά ρεύματα. Εκφραστές της ΘΜΕ υπήρξαν εξαιρετικά σημαντικές επιστημονικές προσωπικότητες που καθεμία στο γνωστικό της αντικείμενο με το ερευνητικό της έργο ερχόταν κάθε φορά να προσθέσει νέα στοιχεία στο όλο παζλ. Ωστόσο, από τα τέλη της δεκαετίας του 60 σημειώθηκε –ενάντια στα συρρέοντα επιστημονικά ευρήματα που επιβεβαίωναν τη ΘΜΕ- μια βαθμιαία μετατόπιση της επιστημονικής εστίασης στη θεωρία των θερμίδων (ΘΘ), χωρίς όμως το ρεύμα υποστήριξης της ΘΜΕ να παύσει να υπάρχει, και μάλιστα να είναι ιδιαίτερα δραστήριο ερευνητικά. Τόσο οι πρόσφατες μελέτες όσο και ένας σημαντικός αριθμός μελετών του παρελθόντος προσδίδουν στη ΘΜΕ υψηλή εγκυρότητα.

    Σύμφωνα με τη ΘΜΕ, ο παχύσαρκος άνθρωπος έχει την τάση να συσσωρεύει σωματικό λίπος εξαιτίας μιας ορμονικής-μεταβολικής διαταραχής παθολογικής συσσώρευσης ή/και ανεπαρκούς καύσης λίπους. Η ενέργεια που προσλαμβάνεται από την τροφή τείνει λόγω της ως άνω διαταραχής να εκτρέπεται μακριά από τα άλλα κύτταρα και να εισέρχεται στα λιποκύτταρα, όπου εκεί παγιδεύεται.

    Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα υπόλοιπα κύτταρα του σώματος να στερούνται ενέργειας –αφού αυτή έχει κατευθυνθεί στα λιποκύτταρα- και άρα να βρίσκονται σε κατάσταση πείνας. Η ανεπάρκεια ενέργειας που εισπράττεται από αυτά τα κύτταρα οδηγεί το σώμα στο να αυξήσει την πρόσληψη ενέργειας με αύξηση της πρόσληψης τροφής και στο να μειώσει τη σωματική δραστηριότητα ώστε να περιοριστούν οι επιπλέον απώλειες ενέργειας μέσα από τα κύτταρα.

    Συνεπώς, ο παχύσαρκος άνθρωπος δεν συσσωρεύει λίπος επειδή τρώει υπερβολικά και δεν κινείται. Αντιστρόφως, τρώει περισσότερο και περιορίζει τη σωματική κίνηση για να αντισταθμιστεί η στέρηση ενέργειας που συμβαίνει σε όλο το σώμα (πλην του λιπώδους ιστού) λόγω της υπερβολικής εκτροπής της διατροφικής ενέργειας προς τα λιποκύτταρα.

    Σύμφωνα με τη ΘΜΕ, η μεταβολική διαταραχή παθολογικής συσσώρευσης λίπους χαρακτηρίζεται από τις βιολογικές διεργασίες που συμβαίνουν με τη μεταγευματική υπεργλυκαιμία, τη συνακόλουθη υπερινσουλιναιμία και την ινσουλινοαντίσταση. Ειδικότερα, ο μηχανισμός παθολογικής συσσώρευσης στα λιποκύτταρα και ανεπαρκούς απομάκρυνσης λίπους από αυτά περιγράφεται ως ακολούθως:

    Η ινσουλίνη αυξάνει την όρεξη, ιδίως για υδατάνθρακες, είναι ο κύριος ρυθμιστής της χρησιμοποίησης των υδατανθράκων για καύσιμο αλλά και της απόθεσης λίπους στο λιπώδη ιστό και οι παχύσαρκοι ασθενείς έχουν χρονίως υψηλά επίπεδα ινσουλίνης. Όταν ενεθεί ινσουλίνη το σωματικό βάρος και λίπος αυξάνονται. Οι άλλες μείζονες ορμόνες επάγουν την κινητοποίηση του λίπους και την απομάκρυνσή του από τα λιποκύτταρα υπό τη μορφή λιπαρών οξέων.

    Η κινητοποίηση όμως αυτή δεν μπορεί να γίνει όταν τα επίπεδα ινσουλίνης είναι υψηλά. Διαφορετικοί άνθρωποι εμφανίζουν διαφορετικά επίπεδα ινσουλίνης νηστείας και διαφορετική ποσότητα εκκρινόμενης ινσουλίνης ως απόκριση στο ίδιο γεύμα, όπως αυτό τεκμηριώνεται από την ευρεία διακύμανση που παρατηρείται στις καμπύλες ινσουλίνης ανάμεσα σε διαφορετικούς ανθρώπους.

    Όταν το γεύμα παρέχει γρήγορα και σε μεγάλη ποσότητα γλυκόζη (σάκχαρο) στο αίμα (δηλαδή όταν είναι υψηλού γλυκαιμικού φορτίου), τότε η υπεργλυκαιμία αυτή προκαλεί την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας. Ένα μέρος του αρχικού φορτίου μεταγευματικού σακχάρου ενδεχομένως θα χρησιμοποιηθεί (με τη μεσολάβηση της ινσουλίνης) από τα κύτταρα για άμεση ενέργεια, στο βαθμό που εκείνη τη στιγμή τη χρειάζονται (ωστόσο στον εγκέφαλο το σάκχαρο εισέρχεται χωρίς καμία ορμονική μεσολάβηση σε ρυθμό και ποσότητα απολύτως ανάλογα με τα επίπεδα γλυκαιμίας).

    Το υπόλοιπο φορτίο αυτού του μεταγευματικού σακχάρου θα κατευθυνθεί εν μέρει προς το ήπαρ για να μετατραπεί και να αποθηκευτεί ως γλυκογόνο. Όση γλυκόζη θα περισσεύσει -χωρίς να αποθηκευτεί ως γλυκογόνο- θα εισέλθει μέσω της ινσουλίνης στα λιποκύτταρα, όπου, αφού πρώτα μετατραπεί σε φωσφορική γλυκερόλη μέσω μιας λιπάσης -που επάγεται κι αυτή από την ινσουλίνη- τελικά θα μετατραπεί σε λίπος (τριγλυκερίδια) και θα αποθηκευτεί, ενώ η καύση του λίπους (των τριγλυκεριδίων) -που κανονικά γίνεται εκεί μέσω μιας άλλης λιπάσης- σε λιπαρά οξέα θα ανασταλεί.

    Η ινσουλίνη είναι επίσης η ορμόνη που μεσολαβεί για να μετατραπούν τα ελεύθερα λιπαρά οξέα που προέρχονται από το διατροφικό λίπος σε τριγλυκερίδια (λίπος) μέσα στα λιποκύτταρα. Πιο απλοποιημένα, χωρίς ινσουλίνη δεν συντίθεται (ενδογενώς) λίπος μέσα στο σώμα μας (λιπογένεση) και δεν μπαίνει το διατροφικό λίπος μέσα στα λιποκύτταρά μας.

    Με πολλή ινσουλίνη να κυκλοφορεί στο αίμα (υπερινσουλιναιμία) ο άνθρωπος συσσωρεύει σωματικό λίπος και δεν καίει το αποθηκευμένο λίπος του ακόμα κι αν ελαττώνει την πρόσληψη θερμίδων ή λιπαρών. Επίσης, η ινσουλίνη θα παράγει λίπος ενδογενώς από γλυκόζη ακόμα κι αν δεν προσλαμβάνονται λιπαρά από τα γεύματα. Τι προκαλεί την έκκριση πολλής ινσουλίνης; Τα υψηλά γλυκαιμικά φορτία, δηλαδή οι τροφές ή οι συνδυασμοί και οι αναλογίες στο γεύμα τροφών που δίνουν γρήγορα και πολύ σάκχαρο (γλυκόζη) στο αίμα.

    ————-

    ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!

    • Ανδρέας Ζουρδός Νοέμβριος 04, 2010 σε 2:04 μμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου δεν αντιλαμβάνεστε βασικές επιστημονικές έννοιες και νόμους, αυτό είναι θεμελιώδες για να μπορώ να συνεχίσω την συζήτηση. Σας μίλησα για “υπερθερμιδική διατροφή”(δηλαδή με θετικό ενεργειακό ισοζύγιο) , όχι για “άνευ περιορισμού” διατροφή – δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο. Μακαρί να ήταν τα πράγματα έτσι όπως τα λέτε και να τρώγαμε απεριόριστα μακαρονάδες που μου αρέσουν και πολύ – που έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και κατά την αποψή σας όσες και να φας δεν παχαίνεις. Σας ευχαριστώ για την συμμετοχή σας στο blog.

  32. Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου Νοέμβριος 04, 2010 σε 11:33 μμ

    ΠΟΥ ΙΣΧΥΕΙ ΕΔΩ Η ΑΠΟΛΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΘΕΡΜΙΔΩΝ κύριε Ζουρδέ;

    http://gr.atkins.com/images/library/content/Pilot%2012-Week%20weight-loss%20comparison.pdf
    ———————-

    http://gr.atkins.com/images/library/content/The%20role%20of%20energy%20expenditure.pdf
    ——————————–
    Μελέτη ΟΠΟΥ Η ΟΜΑΔΑ ΧΑΜΗΛΩΝ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΩΝ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕ 1830 kcal/ημέρα έναντι 1100 kcal/ημέρα της ομάδας χαμηλών λιπαρών ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΒΑΡΟΣ:

    J Pediatr. 2003 Mar;142(3):253-8.

    Effects of a low-carbohydrate diet on weight loss and cardiovascular risk factor in overweight adolescents.
    Sondike SB, Copperman N, Jacobson MS.

    Division of Adolescent Medicine, Schneider Children’s Hospital, New Hyde Park, New York 10128, USA.

    Comment in:

    J Pediatr. 2003 Mar;142(3):225-7.

    Abstract
    OBJECTIVES: To compare the effects of a low-carbohydrate (LC) diet with those of a low-fat (LF) diet on weight loss and serum lipids in overweight adolescents.

    DESIGN: A randomized, controlled 12-week trial.

    SETTING: Atherosclerosis prevention referral center.

    METHODS: Random, nonblinded assignment of participants referred for weight management. The study group (LC) (n = 16) was instructed to consume <20 g of carbohydrate per day for 2 weeks, then <40 g/day for 10 weeks, and to eat LC foods according to hunger. The control group (LF) (n = 14) was instructed to consume <30% of energy from fat. Diet composition and weight were monitored and recorded every 2 weeks. Serum lipid profiles were obtained at the start of the study and after 12 weeks.

    RESULTS: The LC group lost more weight (mean, 9.9 +/- 9.3 kg vs 4.1 +/- 4.9 kg, P <.05) and had improvement in non-HDL cholesterol levels (P <.05). There was improvement in LDL cholesterol levels (P 26 kg/m(2) were assigned to either a CHO Group consuming a diet with a CHO/protein ratio of 3.5 (68 g protein/d) or a Protein Group with a ratio of 1.4 (125 g protein/d). Diets were isoenergetic, providing 7100 kJ/d, and similar amounts of fat ( approximately 50 g/d). After consuming the diets for 10 wk, the CHO Group lost 6.96 +/- 1.36 kg body weight and the Protein Group lost 7.53 +/- 1.44 kg. Weight loss in the Protein Group was partitioned to a significantly higher loss of fat/lean (6.3 +/- 1.2 g/g) compared with the CHO Group (3.8 +/- 0.9). Both groups had significant reductions in serum cholesterol ( approximately 10%), whereas the Protein Group also had significant reductions in triacylglycerols (TAG) (21%) and the ratio of TAG/HDL cholesterol (23%). Women in the CHO Group had higher insulin responses to meals and postprandial hypoglycemia, whereas women in the Protein Group reported greater satiety. This study demonstrates that increasing the proportion of protein to carbohydrate in the diet of adult women has positive effects on body composition, blood lipids, glucose homeostasis and satiety during weight loss.

    ———————————–

    ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΙ ΕΔΩ:

    J Clin Endocrinol Metab. 2003 Apr;88(4):1617-23.

    A randomized trial comparing a very low carbohydrate diet and a calorie-restricted low fat diet on body weight and cardiovascular risk factors in healthy women.
    Brehm BJ, Seeley RJ, Daniels SR, D’Alessio DA.

    University of Cincinnati and Children’s Hospital Medical Center, Cincinnati, Ohio 45221-0038, USA. bonnie.brehm@uc.edu

    Comment in:

    J Fam Pract. 2003 Jul;52(7):515-6.

    Abstract
    Untested alternative weight loss diets, such as very low carbohydrate diets, have unsubstantiated efficacy and the potential to adversely affect cardiovascular risk factors. Therefore, we designed a randomized, controlled trial to determine the effects of a very low carbohydrate diet on body composition and cardiovascular risk factors. Subjects were randomized to 6 months of either an ad libitum very low carbohydrate diet or a calorie-restricted diet with 30% of the calories as fat. Anthropometric and metabolic measures were assessed at baseline, 3 months, and 6 months. Fifty-three healthy, obese female volunteers (mean body mass index, 33.6 +/- 0.3 kg/m(2)) were randomized; 42 (79%) completed the trial. Women on both diets reduced calorie consumption by comparable amounts at 3 and 6 months. The very low carbohydrate diet group lost more weight (8.5 +/- 1.0 vs. 3.9 +/- 1.0 kg; P < 0.001) and more body fat (4.8 +/- 0.67 vs. 2.0 +/- 0.75 kg; P < 0.01) than the low fat diet group. Mean levels of blood pressure, lipids, fasting glucose, and insulin were within normal ranges in both groups at baseline. Although all of these parameters improved over the course of the study, there were no differences observed between the two diet groups at 3 or 6 months. beta- Hydroxybutyrate increased significantly in the very low carbohydrate group at 3 months (P = 0.001). Based on these data, a very low carbohydrate diet is more effective than a low fat diet for short-term weight loss and, over 6 months, is not associated with deleterious effects on important cardiovascular risk factors in healthy women.

    ——————————————

    ΕΔΩ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΔΙΑΙΤΑ ΥΨΗΛΩΝ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΩΝ ΑΥΞΑΝΑΝ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΠΡΟΣΛΗΨΗ 1000kcal!

    Body-weight, food, and energy.

    Kekwick A, Pawan GL.

    Lancet. 1969 Apr 19;1(7599):822-5.

    The Lancet, Volume 293, Issue 7599, Pages 822 – 825, 19 April 1969 doi:10.1016/S0140-6736(69)92080-7Cite or Link Using DOIBODY-WEIGHT, FOOD, AND ENERGY
    Original Text
    A. Kekwick , G.L.S. Pawan
    Abstract
    Body-mass normally remains constant despite variations in calorie intake and energy output. The sensations of appetite and satiety are probably not the main controlling mechanisms. There is no firm relationship between the energy-value of food and the energy made available to the organism: the effect of a given diet on body-mass is determined by its composition, the pattern of feeding, and hormonal influences. The amount of energy derived from food varies according to the metabolic pathway taken. Body-mass is probably controlled by a homœostatic mechanism which regulates metabolism in adipose tissue.
    FROM THE DEPARTMENT OF MEDICINE AND THE INSTITUTE OF CLINICAL RESEARCH, MIDDLESEX HOSPITAL MEDICAL SCHOOL, LONDON W.1, United Kingdom

    http://www.sciencedirect.com/science?_ob=ArticleURL&_udi=B6T1B-49SY9MY-H0&_user=10&_coverDate=04%2F19%2F1969&_rdoc=1&_fmt=high&_orig=browse&_origin=browse&_sort=d&view=c&_acct=C000050221&_version=1&_urlVersion=0&_userid=10&md5=7e045411b4ba4b84c5d0f4fb093bf33d

    —————————————-
    ΞANA:

    “… Οι έρευνες δείχνουν ότι 10 διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να φάνε το ίδιο γεύμα και να δουν 10πλάσια διαφορά λιποσυσώρευσης. Δηλαδή κάποιοι δεν θα αποθηκεύσουν καθόλου λίπος ενώ άλλοι πάρα πολύ ενώ τρώνε τα ίδια.
    ——————————————–
    ΞANA:
    Σημαντική απώλεια βάρους χωρίς πείνα αναφέρθηκε επίσης όταν η δίαιτα διαμορφωνόταν στις 1.000 θερμίδες, όπως έκαναν οι κλινικοί ιατροί Heinrich kasper και Udo Rabast του Παν/μίου Wuerzburg σε μια σειρά μελετών μέσα στη δεκαετία του 70. Στις 1.200 θερμίδες, όπως ανέφερε ο διατροφολόγος από το Παν/μιο Iowa Willard Krehl το 1967. Στις 1320 θερμίδες, όπως ανέφερε στο JAMA το 1963 ο Edgar Gordon από το Παν/μιο Wisconsin. Στις 1.400 ή 1.800 θερμίδες, όπως έκαναν οι Young and Ohlson. Στις 2.200 θερμίδες, όπως ανέφερε ο Σουηδός κλινικός ιατρός Bertil Sjovall το 1957. Και ακόμη και όταν η δίαιτα παρείχε περισσότερες από 2.700 θερμίδες την ημέρα, όπως αναφέρθηκε επίσης το 1957 από τον Weldon Walker, ο οποίος κατόπιν θα γινόταν διευθυντής καρδιολογικού στο Walter Reed Army Medical Center – Washington. ”

    ΞΑΝΑ:
    Κάθε ερευνητής που συνέκρινε αυτές τις δίαιτες περιορισμένων υδατανθράκων με πιο ισορροπημένες δίαιτες χαμηλών θερμίδων επίσης ανέφερε ότι η δίαιτα περιορισμένων υδατανθράκων απέφερε τουλάχιστον εξίσου καλά, και συνήθως καλύτερα, αποτελέσματα ακόμη κι όταν το θερμιδικό περιεχόμενο της δίαιτας περιορισμένων υδατανθράκων ήταν σημαντικά μεγαλύτερο από εκείνο της ισορροπημένης δίαιτας χαλών θερμίδων -όπως 1.850 θερμίδες έναντι 950 θερμίδων όπως ανέφερε ο Per Hanssen το 1936, ή 2.200 θερμίδες έναντι 1.200 θερμίδων, όπως ανέφερε ο Bertil Sjovall το 1957, ή ακόμη και σε μια “φάε όσο θέλεις” δίαιτα έναντι ισορροπημένης δίαιτας 1.000 θερμίδων, όπως ανέφερε ο Trevor Silverstone του St.Bartholomew’s Hospital Λονδίνου το 1963 σε μια μελέτη παχυσάρκων διαβητικών. Το αυτό ίσχυε και για τα παιδιά. Το 1979, ο L. Pena και οι συνεργάτες του από το Higher Institute of Medical Sciences, Havana ανέφερε ότι είχαν τυχαιοποιημένα κατανείμει 104 παχύσαρκα παιδιά είτε σε μια “φάε κατά βούληση” δίαιτα υψηλών λιπαρών και πρωτεϊνών με μόνο 80 θερμίδες υδατανθράκων, είτε σε σε μια δίαιτα 1.100 θερμίδων όπου οι μισές θερμίδες προέρχονταν από υδατάνθρακες. Τα παιδιά από τη δίαιτα περιορισμένων υδατανθράκων έχασαν σχεδόν διπλάσιο βάρος από εκείνα που υποβλήθηκαν στην πείνα της ισορροπημένη δίαιτας.”
    ———————————————-

    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΥΡΙΕ ΖΟΥΡΔΕ Η ΣΥΝΟΜΟΤΑΞΙΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΗ. “Ου με πείσεις κ’ αν με πείσεις”, όπως σωστά είπαν οι αρχαίοι ημών…

    • Ανδρέας Ζουρδός Νοέμβριος 09, 2010 σε 10:09 μμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου κάνετε νοητικά γλιστρήματα στο πώς ερμηνεύετε τις μελέτες για να επιβεβαιώσετε τις προυπάρχουσες απόψεις σας ενώ παράλληλα κάνετε cherry picking για τον ίδιο λόγο.Σας παραθέτω μία έρευνα που δημοσιεύτηκε στην New England Journal of Medicine, εδώ το πλήρες κείμενο . Οι ερευνητές κατέληξαν στο αυτονόητο “Reduced-calorie diets result in clinically meaningful weight loss regardless of which macronutrients they emphasize”.

  33. Μανώλης Μανωλαράκης Νοέμβριος 24, 2010 σε 7:25 μμ

    Πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα και πρέπει να ομολογήσω ότι η αντιπαράθεση είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Δεν θα μπώ στην διαδικασία να προσθέσω κάτι περισσότερο απο αυτά που οι άλλοι συνάδελφοι ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΙ έχουν παραθέσει.
    Κύριε Χατζηπαναγιώτου θα ήθελα να μου διευκρινίσετε τα παρακάτω.
    ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΑΓΓΕΛΕΣΤΕ;
    ΔΙΝΕΤΕ ΔΙΑΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΜΕ ΠΟΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ?
    ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΣΚΕΙΤΕ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΣΑΣ?

    Μανωλαράκης Μανώλης
    Διαιτολόγος Διατροφολόγος
    Πρόεδρος Ένωσης Διαιτολόγων Διατροφολόγων Ελλάδος

    • ΜΑΤΖ Νοέμβριος 26, 2010 σε 10:25 πμ

      Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τήν αντιπαράθεση επιχειρηματων , εργασιων , δημοσιεύσεων κλπ
      Αλλα ειλικρινά δεν μπορεσα να καταλάβω τήν επιχειρηματολογία περι του: μπορώ να φάω μέχρι σκασμού , αρκεί να είμαι ορμονικά σωστός
      Επιγραμματικά θέλω να αναφέρω κάποια πράγματα για οποιον κατλαβαίνει

      1) Είναι τουλάχιστον βέβαιο οτι ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΥΠΕΡΒΑΡΟΣ , σε ηλικιές μετά τα 40 , αλλα πιθανα και νωρίτερα , αν δέν είναι διαβητικός , είναι σαφώς σε προδιαβητικό στάδιο και τουλάχιστον το 50% του συνολου βρίσκεται σε “μεταβολικο σύνδρομο – δηλαδη ορμονες με βασικές ινσουλινη /γλυκαγονη , λεπτίνη/γκρελινη βρίσκονται σε αρυθμιστα επιπεδα ή κορεσμένα επιπεδα λογω και αναισθησίας , αλλα και υποδοχέων – αρα ο ισχυρισμός τρώω οσο θέλω έιναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΒΑΣΙΜΟΣ

      2) Το θέμα με τήν φρουκτόζη , ήταν θέμα περασμενης δεκαετίας , τελικώς μπορει να μην είναι επιβλαβής σάν τήν γλυκοζη/δεξτροζη – πιθαα και τήν σακχαροζη (αν και εδώ θέλει συζήτηση ) , αλλα παχαίνει – μετατρέπεται σε λιπος λογων άλλων μεταβολικών οδών , οταν δέν υπάρχει αναγκη γι αυτην (ηπαρ κλπ) – ΟΠΟΤΕ ΦΡΟΥΚΤΟΖΗ και ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΦΡΟΥΤΑ …ΤΕ-ΛΟΣ!!!

      3) αΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΨΌ ΜΕ ΤΟΝ BMI ποτε επιτέλους θα σταματήσουμε να το λέμε και να το αναμασάμε ?
      Το καλύτερο απ ολα είναι να μετρά κανείς τήν ΜΕΣΗ ΤΟΥ , η να ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ …απο εκεί θα βγάλει πολλα μα πάρα πολλά συμπεράσματα , αρκεί να μην εθελοτυφλεί

      4) Γλυκαιμικοι δείκται και Γλυκαιμικά φορτία , είναι πράγματα πλεον που έχουν οχι απλά ερευνηθεί , αλλα ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ποα πολύ κοσμο και εκτός αθλητισμού με καλά αποτελέσματα και είναι κάτι που σαφώς θέλει τον “αργο υδατανθρακά του ” και τούς καταλληλους πρωτεϊνικους συνδυασμούς , ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΤΙ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΝΑΝΑΙ γιατι το γλυκαιμικό φορτίο ΠΆΕΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟ και μπορεί να γίνει χειροτερο και απο το να φάει κανείς ένα προφιτερολ

      5) Ελεος πιά με αυτά τα ΑΥΑΘΙΡΕΤΑ ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ – ΑΞΙΩΜΑΤΑ που δέν έχουν απο πισω τους ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣΙΕΣ (και οχι ολισθηρά συμφραζομενα απο παρεμφερείς εργασίες ) ΟΥΤΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ , και πολύ δε περισσότερο ΚΑΜΜΙΑ ΚΛΙΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ/ΕΡΕΥΝΑ

      Οχι αλλα κάρβουνο …..

  34. Ανδρέας Ζουρδός Δεκέμβριος 02, 2010 σε 9:31 μμ

    Ήθελα να δω αν θα υπάρχει απάντηση στα 2 τελευταία σχόλια , αλλά μπα.. Τεσπά , Μανώλη (ΜΑΤΖ) και Μανώλη (Μανωλαράκη) νομίζω ήσασταν πολύ περιεκτικοί και τα σχόλια σας ήταν to the point!

  35. ΦΙΛΗΜΩΝ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Δεκέμβριος 03, 2010 σε 11:39 μμ

    Έχετε πολύ πλάκα.

    ‘Ομως κύριε Ζουρδέ, δεν έχω πάρει απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα που σας έθεσα στα 2 προηγούμενα posts μου.

    Κύριε Μανωλαράκη, μπορείτε να διαβάσετε το βιογραφικό μου ως ιατρός Αντιγήρανσης & Προαγωγής Υγείας στο site μου http://www.drfilimon.gr.

    Εννοείται ότι -ως ιατρός που εξετάζει στο ιατρείο- σε κάθε ασθενή μου δίνω υγιεινοδιαιτητικές οδηγίες, κάτι που οι διαιτολόγοι θα έπρεπε να κάνουν μόνο ως βοηθοί των ιατρών, αν θέλετε την επιστημονική μου άποψη για το βάθος και την έκταση της εκπαίδευσης που δέχεστε στις σχολές διαιτολογίας.

    Κύριε Μανωλαράκη και κύριε Matz, θα σας πρότεινα να διαβάσετε προσεκτικά τα προηγηθέντα posts που αφορούν πολλές από τις επισημάνσεις σας.

    Κύριε Ζουρδέ, αναζητήστε τη μελέτη των Keckwick & Pawan του 1956 στο The Lancet.
    Πείτε μου: Πώς θα μπορούσε να ισχύει η απολυτότητα των θερμίδων στη μελέτη αυτή;

    Τελικά προμηθευτήκατε το “Good Calories, Bad Calories”; Αν όχι, κρίμα, μείνατε φτωχότερος επιστημονικά.

    Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου
    Ιατρός Αντιγήρανσης & Προαγωγής Υγείας

    • Ανδρέας Ζουρδός Δεκέμβριος 04, 2010 σε 1:55 μμ

      Κύριε Χατζηπαναγιώτου ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι υγιεινοδιαιτητικές οδηγίες, αλλά υποθέτω ότι είναι κάποιος όρος που εκπέμπει επιστημοσύνη.

      Δεν θα απαντήσω σε άλλα σχόλια σας, άλλωστε είναι απλό το θέμα και το έχουμε εξαντλήσει .
      Όπως και να έχει, πρέπει να σας ευχαριστήσω θερμά που κάνετε την παραχώρηση να συνδιαλέγεστε με διατροφολόγους , ή οποιονδήποτε άλλον αντιφρονούντα με τις απόψεις σας.

  36. Μανώλης Μανωλαράκης Δεκέμβριος 04, 2010 σε 2:53 μμ

    ΔΕΝ απαντήσατε στα ερωτήματα μου.
    Η απάντησή σας όμως μαζί με το περιεχόμενο της ιστοσελίδας σας, μαζί με την υπόλοιπη “αρθρογραφία” σας θα προωθηθεί στα αρμόδια όρια της πολιτείας μαζί με τις υπόλοιπες καταγγελίες για τους ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ της νομοθεσίας και αυτούς που ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ τους διαιτολόγους.
    Θα πρέπει να ξέρετε ότι θα προωθηθούν ΣΕ ΟΛΕΣ τις αρμόδιες υπηρεσίες για την ΠΛΗΘΩΡΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΩΝ σας.

    Ο καιρός των ΔΗΘΕΝ τελείωσε.

  37. ΦΙΛΗΜΩΝ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Δεκέμβριος 04, 2010 σε 8:08 μμ

    Κύριε Μανωλαράκη,

    Διαβιβάστε μου τα στοιχεία σας για να σας κάνω αγωγή και μήνυση!

    Δηλαδή εννοείτε ότι ως ιατρός, μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ειδικός προαγωγής και αγωγής υγείας, δεν δικαιούμαι να δίνω υγιεινοδιαιτητικές οδηγίες στους ασθενείς μου όπως συνιστούν όλα τα βασικά ιατρικά συγγράμματα κλινικής ιατρικής;

    Αν αγνοείτε το τι είναι οι υγιεινοδιαιτητικές οδηγίες, ανοίξτε ένα ιατρικό σύγγραμμα να μάθετε. Μήπως είναι η ώρα η πολιτεία να επιβάλλει ότι οι διαιτολόγοι δεν θα πρέπει να ζητούν ιατρικές εξετάσεις, να δίνουν φαρμακευτικά σκευάσματα ή να θέτουν ασθενείς σε “διατροφικές θεραπείες” χωρίς απαραιτήτως τη συγκατάθεση ιατρού; Λέω, μήπως;

    Δώστε μου τα στοιχεία σας λοιπόν, για να δούμε ποιος είναι δήθεν.

    Θα έρθει η ώρα όπου ο κόσμος θα δει μια προς μια τι πραγματικά λένε οι επιστημονικές έρευνες που περιέργως μεγάλο μέρος των διαιτολόγων επιμένει να αγνοεί με τις γνωστές εκβάσεις για την υγεία και την εκτόξευση της παχυσαρκίας που βιώνουμε σήμερα.

    Αν είχατε τα κότσια θα καθόσασταν γύρω από τις μελέτες και θα συζητούσατε αντί να καταφεύγετε σε ανόητους ισχυρισμούς. Το ποιος και τι είμαι είναι απολύτως διαφανές για όποιον με διαβάζει, με ακούει και με βλέπει. Συνεπώς δεν έχω τίποτα να φοβηθώ.

    Δώστε μου τα στοιχεία σας λοιπόν.

    Δρ. Φιλήμων Χατζηπαναγιώτου
    Ιατρός Αντιγήρανσης & Προαγωγής Υγείας

    • Μανώλης Μανωλαράκης Δεκέμβριος 10, 2010 σε 10:38 πμ

      Μανωλαράκης Μανώλης
      Διαιτολόγος Διατροφολόγος
      Πρόεδρος Ενωσης Διατολόγων Διατροφολόγων Ελλάδος

      τηλ 2109966896
      ΑΔΤ ΑΗ124515

      Μολών Λαβέ

    • Μανώλης Μανωλαράκης Δεκέμβριος 10, 2010 σε 11:02 πμ

      Συμπληρωματικά… ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΤΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ

      ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΑΓΓΕΛΕΣΤΕ;
      ΔΙΝΕΤΕ ΔΙΑΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΜΕ ΠΟΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ?
      ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΣΚΕΙΤΕ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΣΑΣ?

      Επίσης ΑΠΟ ΠΟΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΠΗΡΑΤΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ;

      “Μήπως είναι η ώρα η πολιτεία να επιβάλλει ότι οι διαιτολόγοι δεν θα πρέπει να ζητούν ιατρικές εξετάσεις, να δίνουν φαρμακευτικά σκευάσματα ή να θέτουν ασθενείς σε “διατροφικές θεραπείες” χωρίς απαραιτήτως τη συγκατάθεση ιατρού; Λέω, μήπως;” Είστε Α Σ Χ Ε Τ Ο Σ και Μ Α Κ Ρ Α Ν Ν Υ Χ Τ Ω Μ Ε Ν Ο Σ…..

      Διαβάστε την Υπ. Απόφαση 3215/3-6-98 (ΦΕΚ 655 τ. Β /30-6-98) και την τροποποίησή της Α5/4564/ 12-8-98 (ΦΕΚ τ. Α 919/26-8-98. )

      Είναι σαφής και απόλυτα διακριτός ο ρόλος του Ιατρού και του Διαιτολόγου ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΑΦΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΙΑΚΡΙΤΟΣ
      και είμαστε υποχρεωμένοι ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΕΙΣ !

      όσο για την αντιπαράθεση σε επιστημονικό επίπεδο. Επιτρέψτε μου να υποκλιθώ στην επάρκεια των συναδέλφων…

  38. Franky Δεκέμβριος 06, 2010 σε 11:18 πμ

    Κ. Χατζηπαναγιώτου,

    είναι κρίμα που η συζήτηση πήρε τέτοια τροπή, παρόλα αυτά θα ήθελα να σταθώ στα σχόλια σας περι διατροφολόγων και διαιτολόγων και τις αρμοδιότητές τους που θεωρείται μάλιστα και αυξημένες για το γνωστικό τους πεδίο.
    Κ. Χατζηπαναγιώτου στα 6 χρόνια σας στην ιατρική σχολή Αθηνών πόσα μαθήματα διατροφολογίας/διαιτολογίας είχατε; Περισσότερα από όσα ένας διαιτολόγος στα 4 χρόνια δικών του σπουδών;
    Μήπως είχατε κάποια μεταπτυχιακή εκπαίδευσή στη διαιτολογία; Δε νομίζω διότι σίγουρα δεν θα το είχατε παραλείψει στο βιογραφικό σας.
    Παρόλα αυτά όμως σας διακατέχει μια έπαρση και μια αλαζονία γνωστή σε ιατρικούς κύκλους, ευτυχώς όμως η πλειοψηφία είναι επιστήμονες που σέβονται το πεδίο τους και αναγνωρίζουν οτι δεν είναι κυρίαρχοι του σύμπαντος.
    Οπως και να έχει εύχομαι τα καλύτερα σε όλους.

  39. spyrosgnl Δεκέμβριος 09, 2010 σε 2:31 μμ

    Απόλαυση οι τελευταίοι διάλογοι! :D

    θα ήθελα μια παράκληση να κάνω.

    1. Οχι απειλές
    2. Οχι μηνυσεις

    3. Να συμμετασχετε στο παρον blog και σε αλλα forum όπου οι ανθρωποι θα μπορουν να σας διαβασουν και να σας απαντησουν. Διοτι στην tv, blog, zougla.gr, εφημεριδες, οι ανθρωποι μονο σας διαβαζουν. Ενας αναγνωστης εντυπωσιαζεται απο την συμμετοχη σας σε media, αλλα δεν πειθεται! Για να πεισθει πρεπει να δει την εξεταση καποιων αποψεων σας. Τι καλυτερο απο την αντιπαραθεση.

    4. Αντιθετες αποψεις προσφερουν πλουραλισμο. Σχολιαστε, ωστε να γινεται διαλογος. Οχι flame.

    5. Μην λετε οτι οι γιατροι ειστε ανωτεροι των διατροφολογων. Η ανωτεροτητα ειναι λανθασμενα στα μυαλα καποιων ελλιπως ενημερωμενων ανθρωπων. Πχ κατι γυναικες 60 χρονων που θεοποιουν τον γιατρο. Παλιες αντιληψεις! Η γνωση ομως ξερουμε εμεις οι νεοτεροι και πιο ενημερωμενοι, οτι ειναι μη μετρησιμη! Αλλος διατροφολογος ειναι εμπειρος και ετοιμος να εργαστει ακομα και πριν παρει το πτυχιο του! Μην το πηγαινετε ετσι γιατι αυτα περι ανωτεροτητας δεν ειναι ωραιο να λεγονται. Ενταξει το κλιμα οξυνθηκε, αλλα ας παραμεινει σε επιπεδο σχολιασμου ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΑΠΟΨΗΣ!

    6. Γνωμη μου: νεοι θελουμε να ειμαστε για παντα ολοι, αρα θα ειναι κατι παντα επικαιρο και θα πουλαει. Εγω πιστευω νεοτητα ειναι τι αισθανεσαι. Αν νιωθεις αγαπη στη ζωη σου, εχεις κοινωνικη ζωη, αγαπας τον εαυτο σου, τοτε ολα τα αλλα θα ειναι πανω κατω νορμαλ και κυριως δε θα φοβασαι το θανατο. Γνωμη μου ειναι οτι η γυμναστικη και η διατροφη ειναι παρα πολυ σημαντικα και επισης η εργασια να προσφερει ικανοποιηση.
    Αυτα κατ’ εμε ειναι η βαση. Ολα τα αλλα ειναι το κερασακι στην τουρτα.
    Μπορει να ειμαι απλοικος αλλα πιστευω οτι το να τα κανεις αυτα δεν ειναι καθολου απλα!

  40. Γιάννης Δεκέμβριος 12, 2010 σε 3:54 μμ

    Με λύπη σας γνωστοποιώ, ότι δυστυχώς ο Φιλήμων Χατζιπαναγιώτου, ένα +συν στην ιατρική, πέθανε την 12η Δεκεμβρίου από καρδιακή προσβολή! (Δεν ήταν να γεράσει! Τραγική ειρωνεία, δεν είναι;)

Ο Σχολιασμός είναι κλειστός.

Θέλετε να Καταρρίψετε τους Διατροφικούς Μύθους που σας Κρατάνε Πίσω?

Και εγώ! Εγγραφείτε τώρα στην πιο αξιόπιστη πλατφόρμα στον χώρο της διατροφής, της γυμναστικής και της επιστήμης γύρω από το ανθρώπινο σώμα, για να μείνετε ενημερωμένοι.

Εγγραφήκατε Επιτυχώς!